Jak pokonać strach w skokach spadochronowych
Vložit
- čas přidán 5. 09. 2024
- Do czego jest nam potrzebny strach?
Dlaczego pojawia się choć skończyliśmy kurs spadochronowy?
Jak przetransformować strach?
Plan the jump, jump the plan....
link do kupienia sobie czegoś do poczytania ;)
skydiveatmosfe...
cytując klasyka:
- mam lęk gruntu.
- chyba lęk wysokości?
- wiem co mówię - to grunt zabija.
ja słyszałem że grunt to zdrowie ;)
@@driver1pl Okłamali Cię. Grunt to ból, szpital i długa rehabilitacja.
Przed pierwszym skokiem wchodzący do samolotu instruktor spytał nas:
- Czy jest ktoś kto się nie boi?
- ... (cisza jakby makiem zasiał)
- w porządku, wszyscy zdrowi, możemy skakać.
Ale na filmie i tak wyszło że wszyscy przed skakaniem uśmiechnięci :D.
Strach moim zdaniem jest bardzo ważny w sportach ekstremalnych, nie ważne czy to są skoki czy inny sport. Strach sprowadza nas do analizowania danych sytuacji, przede wszystkim sytuacji awaryjnych, dzięki temu, o wiele bardziej zwracamy uwagę na zagrożenia i JAK MAMY SIĘ PRZED NIMI CHRONIĆ. Wydaje mi się że brak strachu jest powodem lekceważącego podejścia do pewnych sytuacji, a jak wiemy - takie podejście czasem kończy się tragicznie. Wydaje mi się że nawet nie powinno się tłumaczyć strachu w sposób taki, że " nie bój się po 1000 skokach ci przejdzie " ten strach powinien być wytłumaczony jako coś do czego trzeba się przyzwyczaić i zrozumieć że to w pewnym stopniu nam pomaga, pomaga analizować dokładniej, co za tym idzie, lepiej się przygotować na pewne sytuacje takie jak ratowanie, które prędzej czy później nas dotknie. " EMOCJE które nie są wstanie dogonić ciała skoczka " niesamowity cytat, i w 100% prawdziwy. Sam podczas skoku w tandemie, poczułem dokładnie to samo, podejście do drzwi było najbardziej emocjonującym momentem w życiu, ale gdy poczułem ten bezwład i spadanie, wszystko się rozpuściło. Pozdrawiam !
Fajnie Iwan, ze o tym mowisz. Ja po AFF bylem pewien, ze sie nie nadaje do skydivingu. Nadal odczuwałem strach przed skokiem a w samolocie sami mistrzowie swiata i herosi niebios, tylko ja jak ten amator nerwowo sprawdzam wysokosc i uchwyty czy wszystko na swoim miejscu. Pozdrawiam i do zobaczenia.
Dobrze, że masz miejsce, w którym możesz podzielić się z innymi swoimi odczuciami. Nie jesteś osamotniony, zdecydowanie nie. Nie podobają mi się te gierki w wyluzowanych cwaniaków, dużo więcej szacunku mam do ludzi, którzy, co widzę, muszą walczyć ze swoimi demonami i mają respekt do skoków. Pozdrowienia ;)
Jako świeżo upieczony skoczek jeszcze nie w pełni samodzielny mogę powiedzieć że tego strachu szukałem :)
Świetny materiał. Ja przez moje 8 skoków do skończenia AFF miałem zawsze 100% koncentracji na zadaniach, tak aby to ogarnąć dobrze technicznie i zdać. Pierwszy skok po AFF postanowiłem po prostu cieszyć się wiatrem we włosach i zacząłem nieco rozglądać dookoła i podziwiać piękno spadania. To był niesamowicie przyjemny skok bo już nic nie musiałem. Teraz każdy skok dzielę na dwa etapy - dłuższy na pracę nad poszczególnymi elementami technicznymi i końcowy na zabawę spadaniem. Strach jest przed każdym skokiem (szczególnie pierwszym w danym dniu i po przerwie) ale myślenie nad planem skoku w samolocie bardzo pomaga, a jak zapala się lampka a potem rusza kurtyna to odczuwalny strach znika i mój mózg przełącza się w tryb zadaniowości - sprawdzenie sprzętu, separacja, dobre wyjście i poszczególne zadania. Otwarcie spadochronu daje niesamowitego kopa pozytywnych emocji - i tu muszę się starać ogarnąć i skoncentrować bo jeszcze jest kupa rzeczy do ogarnięcia na czaszy a i przy lądowaniu trzeba być skoncentrowanym i gotowym na wszystko - wiem bo kilka metrów nad ziemią dostałem bańką ciepłego powietrza ale na szczęście skończyło się na spuchniętej stopie po nieco twardszym przywaleniu piętą w ziemię. I to był mój strach przez następne 3-4 lądowania ale przepracowałem. To jest piękny sport i uważam że również przez to że ten strach jest jego częścią. Trochę się boisz ale nie możesz doczekać a potem jest nagroda :)
Pozdrawiam i na pewno jak się już uporam z pierwszymi 50 skokami i będę po ŚK to kiedyś do Was wpadnę na skoczny weekend.
Bartek, nie stawiaj sobie limitu 50, możesz do mnie wpaść, kiedy tylko chcesz, zajmę się resztą ;) Pozdrawiam i dziękuję za "zdrowy" wpis
rewelacja! dobrze jest się dowiedzieć, ze strach po otwarciu bramy nie dotyczy tylko mnie i co ważniejsze: idzie z tym skakac!😀 dziękuje!
Bardzo cenię wartość odcinków traktujących o „technikaliach", ale Twoje podejście do psychologicznych aspektów skoków, choć na szczęście nie tylko, robi z.....tą robotę. Nie pozostaje mi nic innego jak, z przyjemnością, uznać Twój powrót na kanał za kompletny ;). Oczywiście to tylko moja opinia ;). Mając na uwadze własne doświadczenia, chyba najlepszym z łatwo dostępnych sposobów na pozytywne „spożytkowanie" strachu jest ustawiczny, progresywny trening. Temat na nocne Polaków rozmowy ;). Pozdro 👍
Ja z perspektywy świeżaka (mam dopiero 60 skoków za sobą od połowy czerwca), mogę powiedzieć że "door monster" istnieje i ma się dobrze. Przez cały AFF miałem w samolocie spokój, do czasu zapalenia się czerwonej lampki i otwarcia rolety. Wtedy dopadał mnie stres że może coś pójdzie nie tak i czy aby na pewno jestem gotów i znikał kompletnie po wyjściu/oddzieleniu się od samolotu. Gdzieś koło skoku nr 15 coś we mnie "pękło" i ten stres był coraz to mniejszy, aż gdzieś przy skoku 20-25, przeszło to w drugą stronę - chciałem już w tych drzwiach być, poczuć "to uczucie" wolności. Teraz mam pełen luz przez cały skok, robię przed założeniem spadochronu sprawdzenie, później jedno w strefie gdzie czekamy na samolot i kolejne już w samolocie, wiem że wszystko jest ok, jestem gotów. Sam skok i lot na czaszy to bajka, każdy jest inny i każdy bardzo lubię
To naturalne i zrozumiałe co piszesz. Pamiętaj jednak, że jest coś jak "progi nieśmiertelności", które w dużej mierze wiążą się z efektem Krugera Dunninga ;) Luz to otwarta furtka do problemów, bo jeszcze nie ukształtowałeś swoich nawyków. Ale i potem, nawet jak je ukształtujesz, to luz nadal będzie wrogiem, od tego wroga już gorszym może być tylko entuzjazm. Bezpiecznych skoków, pozdrawiam i dziękuję za wpis
@@SkydiveAtmosfera mówiąc luz, miałem na myśli po prostu pewien poziom opanowania, który powoduje że wylot, oddzielenie od samolotu, spadek swobodny i lot na czaszy są pod moją kontrolą. Nie ten luz który powoduje „bylejak, byle do przodu” bo to krótka droga do co najmniej gipsowych bandaży.
Będę w strefie 5-12 listopada, może uda się porozmawiać o tym wtedy ;) pozdrawiam!
@@irizar8003 fajne określenie "door monster"....ja bym dodał do tego "fuckup monster".... poważna przesłanka przy cyfrze +- 280....i później w głowie schizy...typu odpieta taśma piersiowa na wysokości otwarcia i inne takie. Trwało to przez 2-3 tygodnie. Bardzo nie polecam.
@@Javelin864 Ta "rozmowa motywująca" instruktora też musi być odpowiednia :) Na swoim przykładzie powiem, że przy pierwszym skoku byłem jedynie bardziej obsrany właśnie za sprawą instruktora. Co 2 minuty powtarzał, że podczas skoku "mam się uśmiechać", i inne tego typu luzerskie zagrywki, zbijanie żółwia itd. Było to dla mnie na tyle ewidentne i sztuczne rozluźnianie atmosfery, że efekt był odwrotny - pomyślałem, że skoro to robi to rzeczywiście jest się czego bać :D
Strach jest oczywiście ważny i zawsze z tyłu głowy powinien być, ale w bardzo wysokich dawkach może zadziałać po prostu paraliżująco. Często jak słucham o wypadkach, mówi się o błędnych decyzjach (albo braku jakiejkolwiek decyzji) skoczków podczas sytuacji awaryjnych, które biorą się "nie wiadomo skąd". Moim zdaniem właśnie między innymi stąd.
Sytuacja awaryjna niedoświadczonego skoczka prawdopodobnie będzie najbardziej stresującym momentem w jego życiu, i nie ma co się dziwić, że nie każdy zdoła w takiej sytuacji podjąć odpowiednie decyzje.
Dzięki Iwan za ten film! Temat i odpowiedź super uniwersalne we wszystkich sportach ale tak naprawdę glownke w życiu. Na przykład większość wypadków w nurkowaniu ma to samo źródło co w spadkach (także, ale nie tylko, bo woda to też nie nasze naturalne środowisko tak samo jak powietrze) - zawsze (99,9%) główna problemów przyczyna to BRAK ciągłego treningu.
Genialny film. Maj/Czerwiec lecę na szkolenie AFF bo już qrwa nie mogę... dłużej czekać. W 2020 oddałem pierwszy skok na linę, i do teraz oddałem ich 6, brakuje mi czegoś cały czas. Mam nadzieję że na AFFie odnajdę to czego mi brakowało. Pozdrowienia będę tu wracał
I o to chodzi. Między innymi po to nagrywam filmy i ględzę w nich niekrótko, aby filtrować ludzi, którym tu będzie się podobać, i którzy uszanują te okoliczności wspólnie tworzone przez nas ;) Przybywaj zatem. Pozdrawiam!
To prawda pierwszy skok samodzielny jest trudniejszy niż całe AFF.Wtedy tak naprawdę zostajesz sam ze swoimi demonami.W 9 skoku ( 3 samodzielnym ) dostałem niekontrolowanych obrotów.Udało mi się z tego wyjść po 1000 m spadania jak na karuzeli.Wtedy poczułem że skoki są dla mnie.Zimna głowa i chęć oddania kolejnego lepszego skoku.Kolejne 3 były niesamowite.Ciągle oglądam i czytam materiały dotyczące skoków.Im więcej wiem tym większa świadomość moich braków i chęć zgłębiania tajników tego pięknego sportu.
Serce rośnie, gdy czytam Wasze komentarze, szczególnie takie jak Twój. Pozdrawiam!
@@SkydiveAtmosfera chciałbym kupisz ebuka ..Jak zostaniesz sam na sam po aff nie mogę znaleźć
@@marcinkowalski8300 myślę, że chodzi Ci o "co dalej po AFF" skydiveatmosfera.shop/pl/index.php/product/skydiving-co-dalej-po-aff-czyli-zostajesz-sam-na-sam-ebook/
Wlaczylem pauze na 39 sekundzie sam skacze ale jak dla mnie strach jest motywujacy by wykonywac wszystko dobrze wyjscie z samolotu jak i sylwetka podczas lotu
Strach przechodzi w mobilizację, pozostaje użyteczny gdy już coś umiemy, ale nadal mamy przed tym zbudowany respekt
Właśnie wpadłem na ten odcinek. Genialne. Dziękuję!
To ja dziękuję. Na tym kanale jest do czego się dogrzebać, życzę podobnych radości w innych odsłonach! Pozdrawiam serdecznie
U mnie strach zawsze był do czasu otwarcia samolotu. Wtedy nagle odczuwałem luz, a dalej to już po prostu impuls dochodził i skok, w trakcie którego wykonywałem swoje zadanie.
Jak zawsze Super! Dzieki za film. Ja mam zawsze ,, Hose voll" Zawsze sie boje, kiedy skacze🙈
Panie Iwanie! Muce 10 odcinek pod rząd i czuje jakby Pan przybywał z przyszłości uratować mi życie, hehe }:-).
Piateczka!
No taki komentarz to YT powinien pozłacaną czcionką zamieszczać. Miłego, owocnego młócenia a ja będę dalej nagrywał z przyszłości ;)
Nawiązał Pan do strachu przed skakaniem ogólnie, to znaczy jako stałego elementu skakania. Pozwolę sobie podzielić ten strach na etapy na podstawie moich daaaawnych doświadczeń z wojska. Ponieważ poszedłem do 6PDPD na ochotnika, niejako dokonałem świadomego wyboru licząc się z ryzykiem. Jak strach selekcjononował poborowych okazało się w praniu. Otóż w tamtych latach do wojsk spadochronowych wcielano niejako na siłę bo ludzie się bali. Podziwiano Czerwone Berety a jednoczesnie krążyły niesamowite historie o wypadkach itp. Przed wcieleniem do jednostek, byliśmy wysłani na kurs podstawowy do Krosna nad Wisłokiem gdzie po przygotowaniu fizycznym i teoretycznym mieliśmy oddać po trzy skoki. 1-szy etap strachu: Na kurs przybyło 220 ludzi, z których 80 powiedziało wprost, że za ch... nie skoczą więc odesłano ich do innych jednostek. W trakcie dwutygodniowego treningu i szkolenia, odpadło następnych 40 bo po prostu fizyczne nie wytrzymali trudów. Pierwszego skoku odmówiło kolejnych 20. 2-gi etap strachu: Po pierwszym skoku kilku powiedziało że nigdy więcej. I tu ciekawostka: przy pierwszym skoku nie czułem żadnego strachu tylko zaciekawienie. Pierwsza myśl po wylądowaniu: chcę skoczyć natychmiast jeszcze raz! I stało się tak następnego dnia kiedy mieliśmy ułożone po dwa spadochrony żeby wykonać po dwa skoki jednego dnia ze względu na pogarszajacą się pogodę. Szkole zależało żeby każdy miał po trzy skoki. Miałem nieco obr...aną zbroję. Tego drugiego skoku a pierwszego tego dnia, bałem się jak cholera. 3-ci etap strachu: Tego skoku odmówiło ponad 20 ludzi. Po prostu po pierwszym skoku człowiek przespał się z tematem i zaczęło docierać do mózgu co to jest. Wobraźnia co może się stać. Została nas garstka ok. 60 ludzi, którzy dotarli do końca szkolenia. A potem w wojsku to już inna bajka. Skoki z An-12 i An-26 przy 320km/godz. z opóźnieniem 3 sekundy na automacie. Tam już nie było zabawy ani czasu na strach. Biegiem do luku i co 1 sekunda, 1 skoczek. Jak się desantowała kompania to trzeba było mieć oczy dookoła głowy. Lecące uchwyty, chełmy i spadochrony kolegów przechodzące pod nogami a twoja czasza się składała:) albo nogi kolegi wyżej zsuwały się po twojej czaszy. Polecam film ,,Z jasnego nieba'' o desancie 6PDPD na manewrach pod Erfurtem.
Wojsko używa szkolenia spadochronowego do selekcji oraz do przełamania żołnierzy. Widać swego rodzaju traumatyczne doświadczenia, gdy po takim szkoleniu ludzie potem chcą zacząć w cywilu. W wojsku są różne jednostki, ale część ma być oddziałami zakapiorów, którzy nie cofną się przed żadnym rozkazem. Stąd i metodyka szkolenia wcale nie opiera się na zaufaniu do sprzętu, na zrozumieniu problemów działania w stresie. Ma być wykonane. Część tego "ducha twardzieli" przeniesiona została do aeroklubów. Potem kadra szkoleniowa nie za bardzo miała coś innego do zaoferowania nawet po przekształceniu dofinansowywanych skoków przez MON i MEN na płatne dla kandydata. Nadal "twardziele" żywili się strachem nowicjuszy. Smutne, ale gdzieniegdzie ten beton ciągle jest jeszcze żywy. Zarządzanie strachem w przypadku skoków jest pomylonym pomysłem, ale nie o skoki chodziło a o ukształtowanie psychiki żołnierza. Dla bezpieczeństwa skoków ważniejszy jest szerszy trening i więcej zrozumienia.
@@SkydiveAtmosfera Ma Pan rację a w ostatnim zdaniu jest cała prawda. Resztą prawdy jest to, że tak naprawdę żołnierz ma skoczyć tylko raz w boju. Więcej zapewne nie będzie miał okazji. Pamiętam szkolenia z zakresu skoku bojowego. Wysokość zrzutu 140m bez zapasu. Obliczono że przy szybkości 320km na godzinę, pełne otwarcie spadochronu z 3 sek. opóźnieniem nastąpi na wys. ok 40 metrów nad ziemią. Czyli zostaje kilka sekund na uwolnienie zasobnika i zwrot tyłem do wiatru przed lądowaniem. Szkolenia były oczywiście teoretyczne. Co do traumy, to pamiętam twarze tych chłopaków, którzy nie ukończyli szkolenia odmawiając skoku. W ich oczach była mieszanka wstydu, żalu i smutku, poczucia mniejszości. Oni na pewno zostali z traumą na całe życie. Ja nie. Służbę wspominam jako jeden z najlepszych okresów w życiu mimo ciężkich a czasami brutalnych momentów. Co do oddziału zakapiorów - właśnie w takim byłem. Pozdrawiam. PS wiem , że kanał ma inne przesłanie ale może by Pan zrobił wywiad z jakimś wojskowym spadochroniarzem?
@@grzechotnikperlisty3323 rozmowa z wojskowym trafia na listę, mam nadzieję, że jakiś aktywny skoczek tutaj do mnie przyjedzie. Może w przyszłości przyjedzie jakiś nieaktywny tylko sobie wypoczywać albo polatać ze mną balonem ;) Na listę dopisuję, bo to może być ciekawe. Pozdrawiam serdecznie.
Łapka w górę obowiązkowo 👍
Pozdrawiam
Ironią losu jest to że wcale bym się nie bał... lecz środków na to brak.
A co byś polecał, lambo, czy prosiaka?
Ivan! Dwie sprawy jeszcze haha, wybacz z góry za taki napływ pytań i rzeczy do analizowania!
1 SPRAWA - bardzo mnie ciekawi ten przypadek - raczej jeden z pierwszych skoków AFF studenta z dwoma instruktorami. W momencie wyrzucenia spadochronu, ( taśma pilocika ? ) niestety jestem laikiem więc nie mam pojęcia czy dobrze to nazwałem, zaplątała się o kamerę instruktora. Pytanie czy jest to błąd instruktora ? czy nieszczęśliwy zbieg okoliczności, naszczescie wszystko skończyło się okej. Link do materiału czcams.com/video/nLHhFEEQ6uQ/video.html
2 SPRAWA - czemu nie poruszyłeś tematu wizyty FRIZA i PATECA u Ciebie ?! Są to w sumie jedne z najbardziej rozpoznawalnych osób na Polskim YT, jak oceniasz ich wizytę ? zdolne chłopy ? - Szkoda ze nie zrobiłeś z tego oddzielnego materiału.
Jak poradzić sobie z "uzasadnionym" strachem? W 2018 robiłem pierwsze podejście do AFF. Przy pierwszym skoku nie działalo mi radio i troche się poobijałem przy lądowaniu z powodu zbyt późnego hamowania (wezwany ambulans i odwieziony do szpitala, na szczęście tylko siniaki i zadrapania). W ten piątek zaczynam od nowa. Mam sporo obaw i boję się powtórki, a jednocześnie nie mogę się doczekać.
Obserwuj lądowania, wejdź na jakiś obiekt o wysokości 2,5 metra i notuj tą wysokość. Poproś o szczególną uwagę jeśli chodzi o pomoc radiową, zapytaj jakich komend masz się spodziewać. Po otwarciu, po sprawdzeniu spadochronu i po obraniu kierunku do strefy oczekiwania przedmuchaj uszy, aby poprawić słuch. Hamuj spadochron w trakcie lotu raz szybciej, raz wolniej. Słuchaj szumu powietrza, gdy robi się cicho to znaczy, że właśnie osiągnąłeś "sweet point" czyli wyhamowanie prędkości pionowej i poziomej. Powodzenia.
Jestem w tej drugiej grupie.
Skoki nie są dla każdego. Zrobiłem 300, ale wiem od początku że to nie dla mnie. W sumie ratowania nigdy nie miałem, ale dwa razy z rzędu poszły mi linki podczas skoku. Skakałem bez automatu kiedyś na Feniksie, a kiedyś nawet chyba najniżej mi się otworzył L1 poniżej 500, bo skakaliśmy wyjątkowo nisko. Złamałem swój strach, ale miałem kilka kontuzji na ST7 /taśmy pod ramieniem, i noga w linkach po otwarciu/. Strach mija za drzwiami. Ale mimo tego wszystkiego jakoś uważam że to nie dla mnie.
No cóż L1 Feniks, z dotąd mi nieznanych powodów był siedmiokomorową czaszą o trzech, zamiast czterech grup linek nośnych. Trzecia grupa była nadmiernie obciążona i sam też pamiętam, że umiałem w 20 minut sobie wymienić zerwaną linkę. ST-7 zawsze traktował mnie dobrze więc obeszło się z tylko jednym "zdziwkiem" podczas porannej toalety ;)
@@SkydiveAtmosfera właśnie... Tylko ja skakałem pomimo że 50 pierwszych skoków mega się obawiałem i mi nie szło za dobrze. Tak długo to robiłem aż polubiłem. Wtedy nie było tunelu aero. W sumie tylko trochę zdrowia na tym straciłem. W sumie mnie strach nie zatrzymał w drzwiach. To wszystko to po prostu "lotnictwo szkołą charakteru"
@JanMariaRakieta-lo5ko myślę że przeciążenia są też spore przy otwarciach. Chwilowe ale są. Nie wiem jak to teraz jest ale kiedyś na pewno. Ale spróbować warto.
Witam czy dokonuje Pan przeglądu sprzętu?
tak
Ja nie mogę powiesić firanek stojąc na taborecie 😂😂😂😂
no to grubo ;)))
Bez glosu
YT coś skopsał i dorzucił głos parę minut później, jest OK
że co jaszczuży mózg zajechało anunaki😁
Część mózgu, najbliżej rdzenia, która odpowiada za funkcje życiowe, dalsza ewolucja i rozrastanie się kory mózgowej dała nam mózg bardzo gadaśny, ale mało ogarnięty. Gdybyśmy mieli sami, świadomie kontrolować trawienie, to byśmy pewnie się wykończyli w kilka dni ;) A o tym anunaki poczytam, bo nic na razie to słowo dla mnie nie znaczy. Słucham jak świnia grzmotu ;)
No dobra, wyszły wstydliwe braki mitologii Mezopotamii ;) A więc nie, nie odnosi się to do bogów zrodzonych z Anu, ale do ewolucji budowy mózgu ;)
Brak audio
nie wiem dlaczego, otworzyłem na trzech różnych urządzeniach i jest
@@SkydiveAtmosfera teraz jest. Widać YT jeszcze renderowalo
@@adamroginela6424 bo już padł na mnie strach ;) bo nie rozumiałem dlaczego nie ma dźwięku, skoro we wgrywanej surowce był.
@@SkydiveAtmosfera CZcams tak czasem ma... zwłaszcza jak się dogrywa jakaś ścieżkę dźwiękową