Krytyczny, sknera, szejk
Vložit
- čas přidán 27. 08. 2024
- W poprzednim filmie mówiłam o toksycznych matkach i żeby zrównoważyć, dzisiaj opowiem Wam o toksycznych OJCACH. Bo oczywiście toksyczne mogą być nie tylko matki, ale również ojcowie. Płeć nie ma tutaj znaczenia. A zatem przedstawiam Wam ojca krytycznego, sknerę, szejka, narcyza, uzależnionego i.... wielu innych, bo jest aż 13-ście typów. Zapraszam
A może ty zauważasz jeszcze jakiś inny typ?
MAIL/ COLLABORATION:
k.sawickam@wp.pl
ZNAJDŹ MNIE W SIECI:
Facebook: / rodzinne-puzzle-650720...
Instagram: ...
NAJPOPULARNIEJSZE FILMY:
Toksyczni ludzie:
• TOKSYCZNI LUDZIE - 8 c...
Toksyczny Narcyz:
• TOKSYCZNY NARCYZ - 10 ...
Osobowość BORDERLINE:
• Osobowość BORDERLINE -...
SERIA DLA RODZICÓW:
• Jak kształtować od naj...
➡➡➡ Mam na imię Kasia, mam 158 cm wzrostu, mieszkam w Gdyni. Z wykształcenia pedagog, mam piątkę dzieci. Wiele lat spędziłam w terapii pedagogicznej, pracując z dziećmi, które miały problemy z czytaniem oraz byłam trenerem szybkiego czytania i technik pamięciowych. Moje ulubione tematy to: indywidualne podejście do dzieci, nastolatki, rozwój osobisty, dysfunkcje w rodzinie.
Te dwie kamery są rozpraszające. Lubię ujęcia z kamery na wprost, bo wtedy czuję, że Pani mówi do mnie, pozdrawiam 🤗
O jak najbardziej mam to samo odczucie oglądając film. Treść jak zwykle świetna ale ta modyfikacja nie jest na korzyść wg mnie.
Miałam to samo pisać. Ciężko było mi się skupić 😉
Przestańcie krytykować, ważna jest treść przekazu
@@monialang9406 to nie jest hejt, tylko konstruktywna krytyka, którą twórca doceni 😉
@@monialang9406 nie wiem, czy wiesz ale sposób przekazu w bardzo znaczący sposób wpływa na odbiór treści:)
Jednak wolę klasyczne ujęcie, jednak lepiej się ogląda kiedy mówca patrzy na widza, czyli prosto w kamerę.
Mam chyba podobnie. Ale jeszcze bardziej mnie męczy częsta zmiana ujęcia. Ale doceniam chęć do eksperymentowania ;-)
Rrrrrrrr
Pani Kasiu ma pani wystarczająco ciekawe merytorycznie filmiki, że łapanie uwagi widza jest niepotrzebne. To tylko przynajmniej mnie rozpraszało. Niemniej super, że próbuje Pani i eksperymentuje 😉
Pani Kasiu jest Pani niesamowita, ale jednak zdecydowanie lepiej ogląda się Pani filmiki nagrywane w tradycyjny sposób, trochę przeszkadza w oglądaniu to skakanie z obrazem 🥴 Pozdrawiam serdecznie
Bardzo ciekawy materiał!
Ja bym jeszcze chyba dodała "ojciec wszechwiedzący". Ekstremalnie autorytarny. Wygłasza swoje "jedyne słuszne zdanie" z którym nie wolno się nie zgadzać. Wypowiada się na każdy temat nawet jak nie ma o tym pojęcia, a kiedy złapie się go na błędzie prze w zaparte aby tylko jego było na wierzchu. Bardzo ciężki do koegzystencji zwłaszcza dla syna, który zawsze musi być w cieniu tatusia bo ten przecież wie lepiej albo zrobi to lepiej/szybciej.
Takim typem moze byc tylko czlowiek bardzo zakompleksiony za to z ogromnym ego
O, to mój ojciec, tylko mój jak się miało inne zdanie, to jest szalenie wybuchowy, że strach, że znowu jak kiedyś, uderzy+ często zachowujący się jak dziecko+ wycofany+ "hipochondryk" ale nie w chorobach, tylko wszelkich sytuacjach życiowych. Prawdziwy biały kruk wśród tatusiów. I na dodatek wielce uduchowiony, pobożnik.
Dla corki tez jest uciazliwy, zawsze jego zdanie musialo byc na wierzchu, w dodatku szejk (laskawy jak robilo sie wszystko tak, jak on chcial), narcyz i rywalizujacy finansowo itp. Mama nieobecna emocjonalnie, pochlonieta zazwyczaj swoja "wielka" kariera, sprawami domowymi i zwlaszcza swoim the best mezem narcyzem ......
Aleksandra Bratniczuk Taki "ojciec wszechwiedzący" zmięknie na starość, proszę mi wierzyć :-) Dawni "wszechwiedzący" próbują dalej takimi pozostać, ale okazuje się, że nie nadążają za aktualnymi zmianami technologicznymi, że nie są w stanie opanować nowoczesnych urządzeń i platform komunikacyjnych, że własny syn/wnuczek/wnuczka o wiele lepiej sobie radzi w wielu dziedzinach. Fasadę "wszechwiedzy" trudno utrzymać, zaczyna się farsa ;-) Pozdrawiam!
Wszechwiedzący + szantażysta emocjonalny, to mój typ. Do tego narcystyczna matka. Trafiłam kumulację 😩
Dobrze by było, aby nagrała Pani film, jak takie typy rzutują potem na dzieci, jacy ludzie z nich wyrastają, jakie mają problemy i jak sobie z nimi radzić.
To straszne ile osób nie powinno mieć dzieci, żeby nie niszczyć im życia... 😔
Zgadzam się w 100% :(
A ja myślę, że jednak zdecydowana większość ludzi nadaje się na rodziców, tylko nie mają odpowiedniej wiedzy i nie są świadomi nawet, że popełniają błędy, np. że powielają niekorzystne schematy wyniesione ze swoich rodzinnych domów. Prawie każdy może być dobrym rodzicem, niektórzy jednak muszą trochę nad sobą popracować.
@@heartofglass001 Tylko, że często tym ludziom opisanym w filmie się nie chce nad sobą pracować, albo wydaje im się, że nie mają nad czym pracować i nie widzą, jaką krzywdę wyrządzają swoim dzieciom. I to jest dramat tych dzieci niestety
@@heartofglass001 Raczej większość i dużo popracować. Cały Pani komentarz pokazuje właśnie ten problem - brak wiedzy, olewanie, lenistwo. To trochę dyskredytuje chyba do bycia odpowiedzialnym za drugą ludzka istotę, która od nas 100%zależy?
@@heartofglass001 każdy może popełnić błędy , Pani Kasia ma ogromna wiedzę , często oglądam jej filmy bo fajnie jej sie słucha i mysle ze dobrze radzi i wielu ludziom pomaga , ale oglądam tez jej najstarsza córkę i ona otwarcie mówi ze zerwała kontakt ze swoją mama wiec gdzieś w relacji tez poszlo coś nie do końca ok. To oczywiście osobiste sprawy i nie ma co się mieszać do tego ale każdy może popełniać błędy nawet posiadając ogromna wiedzę i doświadczenie i jeżeli w rodzinie coś jest nie do końca idealne nie możemy tez się za to jakoś strasznie obwiniać ze jesteśmy beznadziejni i ze nie powinnismy mieć dzieci , ale zawsze warto pracować nad sobą 🙂
Mam wrażenie, że moja mama jest zbiorem wszystkich tych typów, a co najgorsze w tym wszystkim, to to ,że przez tak wiele lat tego nie widziałam i idealizowałam ją w swoich oczach,co odbijało się w relacjach z moim chłopakiem. Dziś mam 35 lat , jestem mądrzejsza i nie daję sobie wchodzić na głowę,kocham swoją mamę, jednak potrafię stawiać granicę. Zrozumiałam ważną rzecz,że teraz to ja i mój parter jest na pierwszym miejscu, a rodzice mają swoje życie układać sobie sami i nie mają prawa wtrącać się i krytykować na każdym kroku moich decyzji. Tak samo ja nie mam prawa mówić im co dla nich było by najlepszym rozwiązaniem, bo to tylko strata mojej energii. POZDRAWIAM CIEPŁO ❤
Mogę dodać jeszcze jeden typ... Ojciec mitoman , nigdy nie wiadomo kiedy mówi prawdę, a kiedy plecie bzdury . Wyrastałam w domu z takim ojcem , ciągle uczę się, że nie wszyscy kłamią , ale trudno jest zaufać komuś bez zgrztu w tyle głowy i notorycznego wrażenia , że wszyscy wokół mogą pisać bajki.
Marzyciel i bajkopisarz. Po jakims czasie przekonujesz sie ze wszystkie plany na przyszłość to bajki, i nie warto marnować czasu na ich słuchanie, ani się na nich skupiać bo nigdy sie nie spelnia.
Świetny filmik pani Kasiu. :) Mnie brakuje jeszcze typu ojca-maminsynka. Mężczyzna, który założył już swoją rodzinę, ma żonę i dzieci, ale nie za bardzo ma chęć i głowę by o nie dbać, bo nie odciął pępowiny i jest na każde zawołanie swojej mamy, albo rodzeństwa. Czasem do takiego stopnia, że własnym dzieciom butów na zimę nie kupi, ale matce odda pół pensji, bo ona na coś potrzebuje.
Dokladnie mialam takiego ojca , serio lepiej chyba nie miec w ogole najlepsze zs mial szanse sie odciac proponowano mu niemcy ale przecuez jego mamusia nie przezylaby ze ma jeszcze lepiej niz jej pozostalych 2ch snow
Teraz pluje sb w brode ,tlumok jakich malo bo on nie chcial niemkeckiegi sie uczyc
Co prawda pracowal na dom ale jak doszlo do podzialu spadku a sam na 2 dzieci zrzekl sie teraz podobno placze ze nie ma kasy na auto do pracy jak sie upomnialam o kase bo moj brat mial wesele z 50 tys I 20 tysi na auto to zdziwko czego ja chce
,jemu po prostu nie przetlumaczysz niech siedza sami ,emigracja to bylo najlepsze bo mnie spotkalo
bo wiadomo jak jest w polszy , przedsiebiorcy maja pod gorke
Kamera na wprost :)
Mój jest kompilacją szejka, sknery, marudy, cichej wody i niedostępnego emocjonalnie. A dodałabym też jako kolejny typ "dramatyzujący" - jak się coś stanie, TO JEST TRAGEDIA!!!, jak ktoś się spóźni jeden dzień z wpłatą TO WPŁAĆ BO PRZECIEŻ PÓJDĘ DO WIĘZIENIA!!!, jak ktoś zgubi klucz, TO Z CZEGO TY ŻYJESZ!!!, jak obiad nie wyjdzie, to POTRUJESZ NAS WSZYSTKICH!!! i tak dalej...
3/4 zachowań znajome, aż przykre, że tyle tego wszystkiego
Na prawdę cieszę się, że nigdy nie poznałam swojego ojca. Zostawił mamę jak była ze mną w zaawansowanej ciąży. Bardzo szybko okazało się, że prowadził podwójne życie. Był w związku z moją matką i jednoczeście z żoną w separacji. Był już dzieciaty o czym moja mama nie miała pojęcia. Prowadził dwa życia jednocześnie w dwóch różnych miastach. Przez tą całą sytuację moja matka, samotnie mnie wychowująca chowała mnie pod przysłowiowym kloszem, prawie wszystko za mnie robiła, uzależniała mnie od siebie, nie pozwalała na samodzielność, dosłownie we wszystkim widziała zagrożenie. Wychowywała mnie przez 20 lat na życiową ciamciaramcie, niedojdę. Na szczęście poszłam po rozum do głowy. Wyprowadziłam się i to był strzał w 10. I choć jestem po 40,mam swoją rodzinę to matka traktuje mnie cały czas jak małą dziewczynkę, którą świat chce dosłownie pożreć. Ps matka od małego dziecka wmawiała mi że każdy mężczyzna jest zły co zaoowocowało chorymi relacjami z facetmi dla mnie jako młodej dziewczyny, kobiety. Ale już to sama naprawiłam w dorosłym życiu. To jest przerażające ilu ludzi miało toksycznych rodziców.
I jak się pani z tego wyzwoliła?
Miałam ojca krytykująco-marudząco-porównującego. Krytykował moje zachowania jako dziecko, moją chorobliwą nieśmiałość, lęki itp. Porównywał z innymi dziećmi, że one to takie bystre, rezolutne, śmiałe i przebojowe, a ja nieśmiała, wycofana, milcząca i przynosząca wstyd podczas wizyt cioć, wujków i znajomych rodziców. Dziś mam 46 lat i od 23 jestem stałą pacjentką psychiatrów, mam przewlekłą (wysokofunkcjonującą) depresję, nerwicę, zaburzenia osobowości, zaburzenia emocjonalne, zaburzenia motywacji, zespół tików oraz wiele cech zespołu Aspergera (najbardziej były widoczne w dzieciństwie). Przyjmuję od 20 lat bez przerwy antydepresanty i leki na spanie. Mam nawet orzeczenie o niepełnosprawności z tego powodu. Jestem skrajną pesymistką. W domu nie było tematu moich problemów psychicznych, problemów emocjonalnych, one nie istniały. Moje tiki nerwowe również były krytykowane, bo przecież "przynoszę wstyd" przy stole podczas imienin. Cytuję: "Nie możesz siedzieć spokojnie, tak po prostu, musisz tak robić???" Kiedyś nawet ojciec parodiował moje tiki, nawet mówił, że nagra tiki dźwiękowe i puści w mojej szkole, żeby mnie "zmotywować" do ich zaprzestania. Nie, to nie tak, że jestem teraz chora z tego powodu, po prostu od dziecka mam ogromne problemy psychiczne. To nie wina zachowania ojca, uważam, że mnie kochał, ale wybrał najgorszy z możliwych sposobów motywowania mnie do zmian - poprzez sprowadzanie "do dołu". Gdyby (razem z mamą) pochylili się nade mną i nie dawali mi, zamiast tylu negatywnych wzmocnień, wyłącznie pozytywne, z pewnością bardzo by mi to pomogło.
Bardzo smutne :(
Dziękuje za ten wpis ☺️
Moj ojciec lał mnie pasem, byl bardzo agresywny. A dla wszystkich z zewnątrz człowiek anioł -.-
O, mój podobnie, a nawet jeszcze skrajniej- nauczal wszystkich, jak zdobywać łaski u Boga, głosił wszędzie jak należy się modlić, jak wygląda prawidlowa relacja z Bogiem, a mnie w domu lał pasem, ręką, opluwał, wyzywał. Ja mu oczywiście nie zostawalam dłużna, a jak krzyczałam w czasie awantury, że jest w Biblii napisane "kochaj bliźniego swego jak siebie samego" to on mi na to, że ja nie jestem człowiekiem, tylko gównem, a jest przykazanie "czcij ojca i matkę swoją" a nie ma nic o szacunku do dziecka. Te święta znowu spędzam u kogoś spoza rodziny. Dobrze, że jeszcze mam gdzie.
O mój tak samo. Nikt mi nigdy nie wierzył, że mój ojciec jest zwykłym chu*em dla mnie i mamy, bo przecież w towarzystwie to to był człowiek, mąż i ojciec idealny. A najbardziej już mnie drażniło, jak do kogoś spoza domu mówił takim milusim, służalczym tonem głosu, a w domu tylko się darł.
@@Lytta69 co do joty mój ojciec 😱
@@anka9487 jeju..... Bardzo mi ciężko było to czytać. Naprawdę poczułam twój ból. Nie wiem co gorsze : nieobecny ojciec czy taki jak Twój 😪. Szkoda że zasłaniał się ojcem w niebie a nie chciał być takim Ojcem. Taka obłuda jest często spotykana u ludzi fanatycznie wierzących niestety. Smutno mi się zrobiło.... Ale skoro potrafisz o tym pisać to znaczy że jesteś silną kobietą. Tego ci. Życzę kochana. Polecam książkę pt " toksyczni rodzice."... Bardzo pomogła mi zostawić przeszłość i odciąć się.
Smutno to się czyta :(
Ojciec totalnie nieobecny emocjonalnie + matka DDA kontrolująca = ja męczennica
Glowa do góry. Chrystus się rodzi nas oswobodzi, Anieli graja Króle witaja….tralala……
Pani Kasiu, wygląda Pani oszałamiająco.🤩 Gratuluję 💯 tys. subskrybentów. Życzę wielu udanych pomysłów zrealizowanych na kanale i serdecznie pozdrawiam.
Ten pomysł z przeskakiwaniem na kamerę z boku jest bardzo nieprzyjemny i rozpraszający!
Pani Kasiu z całego serca dziękuję za to, że odważyla się Pani wyjść do ludzi ze słowem wyjaśnienia. Z każdym kolejnym filmikiem odkrywam coś co było przykryte, przysypane jak jakiś śpleśniały pokarm gdzieś rzucony i zostawiony. Czuję, że coś coraz bardziej śmierdzi choć tego nie widzę. Otwierają mi się oczy i...zalewaja się dzisiaj łzami:( Bo o o tyle o ile ja szukam i pragnę coś w sobie zmienić i mam na to realny wpływ, to co z moim mężem? Oboje pochodzimy z domów gdzie przynajmniej jeden rodzic jest toksyczny. To cud, że przez te 15 lat wspólnego życia jeszcze jesteśmy razem i żyjemy! Ale co to za życie..mój mąż mówi, że nie ma czasu, ochoty ani checi wydawania pieniędzy żeby w sobie coś zmieniać, że nikt nie jest idealny. A ja się duszę, już nie mogę. Szkoda mi naszych dzieci. Nie chcę powielać tych błędów. Teraz, dzieki Pani, przecież wiem, że to możliwe. Co robić???
Czy mogłaby Pani rozwinąć typ ojca manipulanta? Ojca, który uważa, że ZAWSZE ma rację a dziecko nie ma jej nigdy?
Bardzo lubię Pani filmy ale preferuje kiedy kamera jest ustawiona prosto. Kiedy kamera zmienia stronę jest to rozpraszające .
Mój mąż choruje na nerwice przez co ja, aby mu pomóc skoncentrowałam się bardziej na nim niż na dzieciach, które świetnie sobie radzą. Po Pani filmikach wiem, że radzą sobie świetnie, bo nie mają wyjścia:( Mąż oczywiście nieświadomie koncentruje na sobie całą uwagę, a ja chcąc pomóc najsłabszej jednostce w domu zaniedbalam relacje z dziećmi :(
Dzięki Pani mam większą świadomość popełnionych błędów i wiem, że należy coś zmienić. Dziękuję bardzo za wszystkie nagrane filmy, które są dla mnie skarbnicą wiedzy i źródłem inspiracji 🙏
Czy można liczyć kiedyś na filmik na temat rodziny, w której są choroby typu nerwica lub depresja? Jak utrzymać balans, aby nie ratować jednej osoby kosztem reszty rodziny? Jak sobie radzić w tej sytuacji?
Pozdrawiam serdecznie i życzę zdrowia ❤
Mój tata jest świetny... zawsze mogłam z nim porozmawiać, zawsze dla dzieci, dla domu. Mój mąż niestety niedostępny emocjonalnie i żonaty kawaler. Ma swoje gry na komórce, siedzi zamknięty w toalecie. Z dziećmi się pobawi, ale na jego zasadach. Wybuchowy. Wszystko według niego "zrobi się samo", nie bierze odpowiedzialności za organizację życia rodzinnego. Chyba dlatego, że ja mam tak fajnego tatę, to nie pomyślałam, że może być inaczej i niestety moje dzieci nie mają takiego szczęścia...
Ojciec krytyczny. Jak dostaniesz 5 to czemu nie 6? A jak dostaniesz 6 to... udało ci się. (W sensie miałaś farta, ktoś nie zauważył, ze nie jesteś aż tak dobra)
Wydawaloby się że ojciec to taki przyjaciel. A tu tyle jadu ze strony ojca :(
Jest Pani najlepsza! ❤️ słuchamy z mężem i komentujemy wokół gdzie widzimy takich rodziców, nasza rozrywka ostatnio oglądać Panią i dyskutować 🙂
U mnie był ojciec pracoholik, autorytatywny, manipulant, ze skłonnościami psychopatycznymi lub jest narcyzem. Narcyzm bardziej mi pasuje do wszelkich cech i przeszłości. Do tego wybuchowy, stosujący przemoc psychiczną i fizyczną. Dzieci miały robić wszystko to co on chciał i jego zdanie miało być najważniejsze. Jak się nie robiło tak jak on tego oczekiwał to było wyzywanie od debili, nieudaczników itd. Wieczne porównywanie do innych. Sam nie posiadający jakiejkolwiek wiedzy, ale on zawsze ma rację, bo gdzieś tam przeczytał... Potrafiący się kłócić z profesjonalistami, że to on ma rację. Masakra... Wiecznie też pieniędzy mu było mało, sknera ogromny taki jak Pani opisała co do joty (dom cały zagrzybiony, piec nie działający od paru lat itd.) i wieczne wtrącanie się ile zarabiam itd. O pieniądze na kurtkę zimową, bo stara mi się popsuła musiałam się prosić miesiąc ponad. To było jeszcze jak do szkoły chodziłam.
Plus każdy musiał wokół niego skakać. Z tego względu zerwałam całkiem kontakt z nim jak i z matką.
Ja znam taką matkę sknerę, której córka jako przekąskę dostawała słupki marchewki, bardzo zdrowo, ale na jogurt pieniędzy już nie było. Byłam też świadkiem jak dziewczynka poprosiła o balonik w supermarkecie. Dziecko zostało tak ostro skarcone, że mi dorosłej zrobiło się bardzo źle.
Krytyczny wymagający, wszystko wiedzący, kontrolujący, autorytarny, Zerwałam kontakt, nie wiem jak moje rodzeństwo ale chyba również, nie wiem bo nie dzwonię, nie odwiedzam. Co do porównań to naszą 3 porównywał do dzieci jego kolegów lub naszych sąsiadów. Oczywiście obce dzieci były lepsze, dorobiły się, zawsze im wszystko wychodziło, a nam nie. Tylko i zawsze krytyka. Zawsze nam powtarzał, że do niczego się nie nadajemy, nic z nas nie będzie i nie mamy żadnych talentów bo on nie ma i nasza mama też nie ma. Jest to nie prawdą. Brat odziedziczył po nim ogromny talent plastyczny. Ja i siostra również ale w mniejszym stopniu. Nie zapomnę jak bratu powiedział, że kocha go jako syna ale nienawidzi jako człowieka. Nie da się tego zapomnieć nawet gdy te słowa nie padły do mnie. Mój brat po tych słowach spakował się i wyprowadził. Gdy mnie powiedział abym nie robiła mu obciachu spotykając się i nocując u mojego obecnego męża również spakowałam się i wyprowadziłam. Oczywiście Brat i ja założyliśmy wówczas swoje rodziny i jak można się domyślać ojciec przypisuje sobie za to zasługę bo gdyby nas nie wyrzucił z domu, jak to sobie tłumaczy, to byśmy nigdy się nie ustatkowali i w ogóle chyba zginęli. Dorastać w ciągłej krytyce było trudno ale ja byłam zawzięta, gotowa do poświęceń i póki miałam fundusze to realizowałam swoje marzenia na przekór ale regularne podcinanie skrzydeł odbiło się na mojej psychice i po awanturze przestałam walczyć. Postawiłam na zbudowanie już własnej rodziny. Już nie miałam siły zabiegać o akceptację i miłość. Postawiłam wszystko na relację, która dała poczucie, że ktoś mnie kocha. Dodam, ze rodzice nigdy ale to nigdy nie powiedzieli mi, że mnie kochają i że im zależy na mnie. Ja moim dzieciom mówię minimum raz dziennie.
Gratuluję, że się Pani zdobyła na odwagę i zdołała zbudować zdrowy związek! Ja dalej słyszę poniżające komentarze (za plecami innych) w odniesieniu do rodzeństwa, matki, ludzi mi bliskich i oczywiście siebie. Pociecha (?) w tym, że widzę teraz ojca jako bezradnego starca i w duchu myślę sobie "spadaj, dziadku". Taki sposób wychowania przenosi się z pokolenia na pokolenie, zresztą dawniej uważano, że dzieci chwalić nie należy. Ojciec nauczył mnie jakim człowiekiem nie być, więc teraz wspieram zawodowo i prywatnie mnóstwo osób :-) Pozdrawiam.
@@pertelote4526
Bardzo podoba mi się sformułowanie : "Ojciec nauczył mnie jakim człowiekiem nie być".
Pasuje ono idealnie do mojej sytuacji.
Całe życie staram się i robię wszystko, żeby nie być taka jak moi rodzice, a w szczególności mój ojciec, który zniszczył mi całe dzieciństwo i zatruł całe moje dotychczasowe życie.
Mam ponad 45 lat, od 12 lat go nie widziałam, ale wciąż boję się, że mogę nieświadomie powielać jakieś zachowania wyniesione z mojego rodzinnego domu...
Zaczęłam oglądać filmiki o narcyzach i innych toksycznych osobach, żeby sprawdzić czy ja sama nie stałam się toksyczna.
Stresują mnie przysłowia czy powiedzenia :
"Z kim przestajesz, takim się stajesz."
oraz
"Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci" 😒
@@enoraalter242 Proszę się nie stresować przysłowiami ;-) Ja, jeśli widzę u siebie reakcje podobne do tych zaobserwowanych u ojca, to się walę mentalnym młotkiem w czoło i szybko przytomnieję. Szczerze mówiąc, to na "skali ludzi trudnych" mój ojciec jest niemal niewiniątkiem, znam o wiele gorsze przypadki, niestety. Pozdrawiam
Witam 😊 bardzo dobry materiał 👍 jeśli chodzi o ojca od "sklejania modeli" proponuję zgłębić temat zespołu Aspergera. Aktualnie bardzo często diagnozowany jest u dzieci, niestety kompletnie nie rozpoznawany u dorosłych...
Pani Kasiu, wspaniały materiał!!! Jestem zachwycona. Robi Pani coraz lepsze materiały!. MOżna się tylko uczyć! :D
Pozdrawiam :)
Pani Kasiu jak zawsze super materiał! Obejrzałam wszystkie filmy :D
Według mnie do tego typu filmików "monologów" pasuje nagrywanie jedną kamerą, ale super że próbuje Pani zmieniać swoje filmiki i ulepszać :)
Jak dla mnie rewelacja! Dziękuję Ci Kasiu za wszystkie Twoje filmiki. Masz w sobie tyle mądrości, radości i spokoju, że od razu się uśmiecham. Polecone przez Ciebie książki oczywiście przeanalizowalam i na efekty długo nie czekałam 🤗😉 Miłego dnia życzę
szejk jest lepszy od narcyza, bo jest łaskawy dla swojej rodziny :DDDDDDDDDDD Ale mi się humor poprawił.
A tak w ogóle to to wszystko byłoby śmieszne, gdyby nie było prawdziwe.
Jest jeszcze ojciec nie podejmujący decyzji. Bojący się odpowiedzialności... Przeżucający cały ciężar rodzicielstwa na swoją żonę...
Taaal. W samo sedno..mój mąž. Kocham go bardzo i jest super ojcem ale boi sie/ nie umie podjac jakiejkolwiek decyzji..staralam sie to zmieniac ale on nawet nie chce. Na poczatku zwiazku myslalam sobie ze fajnie ze tak duzo ja decyduje :) ale po czasie jak wydzwaniali do mnie np mechanicy co robimy w koncu z tym autem bo od miesiaca stoi i zajmuje miejsce i tego typu sytuacje zauwazylam ze wszystko jest na moich barkach. WSZYSTKO. Do tego stopnia ze jak ktores z moich dzieci np zacznek kaslac to wiem ze mąż nawet nie da im leku na kaszel itd bo nie zrobi NIC. Musze powiedziec. Pokazac palcem itd to tak. Nie ma z tym problemow ze mowie mu co trzeba zrobic. Bardzo mu to odpowiada. Jak kiedys zle sie czulam ze o wszystkim decyduje to poprosilam zeby zajal sie sam urlopami rezerwacja hotelu i w ogole gdzie pojedziemy itd. Jak go spytam 2 dni przed urlopem gdzie jedziemy to ze łzami w oczach powiedzial ze dlaczego ja mu to robie ze on ma to wybierac. Ze on nas zawiezie gdzie tylko zechcemy ale zebym to ja zdecydowala gdzie na te wakacje i atrakcje itd..
Mysle , ze to sie wynioslo w jego przypadku z domu rodzinnego gdzie oboje rodzice byli typowymi dyktatorami. Rodzicom nalezal sie bezwgledny szacunek za to ze w ogole są a dzieci i ryby glosu nie maja. Rodzice decydowali doslownie o wszystkim i tam nie bylo zmiłuj. Rodzic zawsze mial racje.
@@katarzynacywinska8461 u mnie też byli tacy rodzice, ale ja nie chciałam dać się zamknąć w ich klatkę i robiłam wszystko to co chciałam robić, nawet jak później dostawałam wpierdol i chcieli mnie wyrzucać z domu itd. Robiłam wszystko, żeby tylko ich wkurwiać i pokazać, że są dla mnie nikim, nie mają żadnej władzy i autorytetu.
Najwidoczniej Twój partner wolał to przejść w miarę ,, bezboleśnie", ale z tym powinno się iść na terapię. W razie czego jak Tobie się coś stanie i nie będziesz mogła decydować o dzieciach to co on zrobi? Załamie się, wpadnie w depresję i prawdopodobnie może zacząć wtedy wpaść również w jakieś nałogi lub się zabić... Oczywiście jest to czarny scenariusz, ale trzeba brać pod uwagę, że kiedyś może Ciebie zabraknąć i co wtedy?
to fac o slabym charakterze , wbrew temu co sobie myslisz , tacy sa poszukiwani przez silne kobiety ktore potrzebuja takich aby nimi rzadzic
Mój ma wszystkiego po trochu. Na dodatek prowadzi firmę w której jestem jego pracownikiem a sam jestem osobą Wysoko Wrażliwą. Mieszkam na przeciwko rodziców przez ulicę. Gdyby nie wysokie wynagrodzenie to bym już dawno się poddał. Dzwoni, męczy itp. Na dodatek gdy ratuję mu jakąś część firmy to daje w kość bo odczuwa to jako wytykanie błędów. Jeszcze trochę i chyba się poddam i odpuszczę tą pracę.
tak się zastanawiam jaka jest definicja "normalnego" rodzica... i czy w ogóle takie "normalne" rodziny istnieją, hmmm...
Hm, w sumie określanie czegokolwiek, jako "normalnego" zawsze jest bardzo subiektywne. Chyba lepiej mówić o rodzicach nie patologicznych...
Nie chodzi o to, by rodzice byli idealni, bo nikt taki nie jest. Chodzi o to, by potrafili przyznać się do błędu, nie byli dumni i egoistyczni.
Istnieja !!!
Moj maz ma takich wspuerajacych ,nieoceniajacych , nie wiem jak to zrobili ze dzieci umieja zawsze sie zachowac I jak cos robia to jest perfekcyjne
Malo tego moj maz mial fuche u siebie w kraju I bylo mu ok , ale po prostu postepowanie rodzicow pokazalo mu ze,stac go na wiecej
Serio zazdroszcze mu tego pozytywnego zaprogramowania mozgu
Mnie się wydaje, że normalny rodzic to ten przez którego dzieci wstydu nie zaznają, w dodatku też taki do którego zawsze można przyjść w kłopocie po radę nie koniecznie dotyczącą małżeństwa naszego w dorosłości, i żyjący z umiarem czyli bez nałogów alkohol trzeba spożywać ale nie upijać się nim.
Widzę, że weszła dodatkowa kamera przy nagrywaniu 😊 uwielbiam pani kanał i ogromnie się cieszę z jego rozwoju i rozrostu, a filmik jak najbardziej przydatny i otwierający oczy ❤
(Uprzedzając komentarze o tym, że nowy sposób nagrywania nie działa idealnie - wszystko da się dopracować ;) )
Krytyczny narcyz, sknera i momentami dziecko. Czyli wszystkiego po trochu😉
Dziękuję i pozdrawiam serdecznie 😊
A co z brakiem ojca? Jak to wpływa na dzieci?
Super film, pozdrawiam. Chyba też wole jedna kamerę :)
Rozwinięcie tematu o tym jak ważny jest ojciec w zdrowym rozwoju psychicznym dziecka oraz jak wpływa na niego brak ojca znajdziecie w książkach Ericha Fromm (,,Ucieczka od wolności” ,,O sztuce miłości” ,,O nieposłuszeństwie i inne eseje” ,,O miłości do życia” oraz inne książki) , psychiatry Antoniego Kępińskiego (,,Lęk” ,,Psychopatologia nerwic”), Wojciecha Eichelberger (,,Zdradzony przez ojca” ,,Jak wychować szczęśliwe dzieci” ,,Kobieta bez winy i wstydu”) oraz Karen Horney (,,Neurotyczna osobowość naszych czasów” ,,Nerwica a rozwój człowieka”).
Czy są jeszcze jacyś dobrzy ludzie na tym świecie? Jakie cechy powinien mieć dobry rodzic? Czy można prosić o filmik o tym?
Pokazywać im ich dobre strony, chwalić za pracowitość, ciekawość, zdyscyplinowanie a nie ALE TY MASZ TALEEENT, albo O MASZ PIĄTKĘ UDAŁO CI SIĘ, ( A DLACZEGO NIE SZÓSTKĘ? BASIA DOSTAŁA SZÓSTKĘ!), pokazać jak się uczyć i ZACHĘCAĆ do nauki, dawać jasne nagrody i kary (gdzie kary to nie bicie, darcie ryje, neuroza itd) żeby nie było chaosu i dawać jasny przekaz, dawać ciepło, bliskość, INTERESOWAĆ SIĘ światem dziecka, jego zainteresowaniami, uczuciami, dawać wsparcie - porzucenie emocjonalne dziecka to najczęstszy błąd, albo udupianie emocjonalne, krytykowanie pomysłów, projektów, ciągle rozkazywanie i nakazy/zakazy zamiast zachęcenia itd. Dlugo by mówić. Moi rodzice mi ostro zryli głowę niewątpliwie.
Pani Kasiu, ja miałam bardzo duży problem z tatą. Wysoka ,,poprzeczka", porównywanie itd. W dzieciństwie się go bałam. Mama była bita, odeszła, ale ja musiałam do niego jeździć. Chciałam żeby był inny. Owszem z czasem się zmienił na plus, ale we mnie ciągle było to poczucie niskiej wartości i to, że muszę zasłużyć na miłość. Mama też miała problemy emocjonalne, jeszcze z dzieciństwa. Bardzo pomogła mi w dorosłym życiu, rozmowa z pewnym księdzem. Pamiętam jak mi powiedział: ,,przestań przepraszać wszystkich za to, że żyjesz". Pomogła mi też wiara i de facto, Pan Bóg. Pamiętam jak na modlitwie przyszła mi do głowy nagle taka myśl: ,,twoi rodzice nie mają racji". I to mnie uwolniło od ciężaru jaki nosiłam latami. Pozwoliło uwierzyć w siebie, wybaczyć, kochać ich mądrze, ale też jasno stawiać granice i odważnie im mówić o tym, co czuję. Przestałam się ich bać i zadawalać. Moja zmiana myślenia, zaczęła również dokonywać w nich jakąś przemianę. Nie jest idealnie, ale o niebo lepiej. Oglądam, słucham Panią w nocy i myślę o swoim postępowaniu, bo i ja mam syna. Od siedmiu lat wychowuję go sama. Muszę zrobić sobie ,,rachunek sumienia", przemyśleć wiele rzeczy. Chcę żeby syn był w życiu szczęśliwy. Potrzebna mi ta wiedza. Dziękuję.
Proszę o odcinek dotyczący osobowości opozycyjno -buntowniczej u dziecka i partnera.
Dziękuje pani Kasiu za interesujący wykład ☺️
Pani Kasiu, jak zwykle esencja , super film. Dobrze jakby niejedna osoba zastanowila się - a moze to ja tak robię ? Czas na zmianę.
P.S. chyba ten Ślask cos sie Pani naraził ;-)
A co wyjdzie jeśli połączymy alkohol, pasję do zawodu który się wykonuje i brak asertywności? Nieobecny, często pijany acz łagodny pracoholik, który rozdaje siebie obcym a dzieciom zarobki.
Choć jestem poturbowana to z pewnością mniej niż moi rodzice, którzy wzrastali przy ich powojennych rodzicach...
Mam obecnie 18 lat, i zyje w domu z rodzicami którzy narobili mi tyle szkód ze ostatecznie poszło tak że zostałem wyrzucony ze szkołyi od tamtego czasu nie wiem co ze sobą zrobić jak dalej pójść w życie, pracy żadnej znaleźć nie moge odziwo w okolicy (może to ja jestem taki nieporadny i niedorosły ale...) i chciałem tylko napisać ten komentarz, może to przeczytasz bo twoje filmiki dały mi naprawde dużo nowego spojrzenia na te sprawę co sie dzieje u mnie w domu. Mój ojciec to alkoholik, ale typu lekkiego. Po prostu pije wieczorami albo z goscmi albo w samotnosci. Ale pije wtedy duzo i czesto jest agresywny i nie panuje nad soba ale nie nęka mnie wtedy chyba że wychodze sie z nim skonfrontować bo np chciałbym im (czyli mu i matce którzy siedza przy stole i opijaja z gosciami trudy codziennego zycia. Po prostu z takich sytuacji wyszło duzo innych nieprzyjemnych jak przemoc słowa, rzadziej ale jednak fizyczna (nawet jak byłem starszy a nawet w szczególności gdy byłem). Ojciec nieobecny ze swoją pasją zasiedziany sam, matka z nerwicą w ciągłym stresie, zazwyczaj zmęczona i ztego zmęczona niemiła, opryskliwa, czasami agresywna ale tylko słownie.
Ogółem okropny brak wręcz tych relacji między nami, rodzice też często sie kłócili między sobą po alkoholu ale ostatnimi czasy to wydaje sie spokojniejsze. Ciągle mi truja głowe ze ja nic nie robie i jestem leniem pasożytem, oddawna w sumie nawet jak chodziłem do szkoły to i tak nie dbali omnie i jak mnie juz z tej szkoły wyrzucili to proszenie ich o jakieś pieniądze albo pozwolenie na wyjście na jakieś spotkanie jest dla mnie na tyle niekomfortowe że po prostu żyje z dnia na dzien i po prostu jem i czasem sie myje. Obecnie jestem w takiej kropce i planuje zaczac szkołe dla dorosłych to może sie troche odczepią albo zaczną patrzeć na mnie jak na czlowieka. Wytłumaczyć im też nic nie potrafie bo ojciec ma jedyny argument że "Ale coś tam ci kiedyś dałem pozwoliłem i ja jestem tym złym rodzicem?" więc nawet dotrzeć do nich nie moge tą złotą logią i po prostu wiedzą czy coś. Pisze to by sie wyżalić bo jestem z tym kompletnie sam i nie mam pojęcia jak z tego wybrnąć ale też czuje po prostu taką bezsilność więc licze że ten komentarz pozwoli mi jakoś ulżyć. Zaniedbuje przez to znajomych mocno i mój związek (chociaż troche sie otrząsnąłem i jesteśmy obydwoje na prostej takiej że tak powiem, potrafie sie nawet nim cieszyć czasami). Więc to tyle z mojej strony i ciesze sie ze moge to tutaj z siebie wyrzucić :)
Dziękuję Pani Kasiu, że wspomniała Pani o ojcach z chorobami psychicznymi. Jak np. o problemie alkoholowym mówi się sporo, tak o np. schizofrenia w rodzinie jest tematem nieporuszanym... niestety mamy ten problem i jest to koszmar. Dziękuję za to, że dzieli się Pani z nami swoją mądrością. Pozdrawiam.
Bardzo mi przykro że jesteś w takiej sytuacji. Nie chce radzić bo nie znam sprawy głęboko ale wiedz, że możesz być jeszcze kowalem własnego losu. Spróbuj wyjść z roli ofiary, określ swoje cele i pomyśl jak je realizować. Rób wszystko małymi kroczkami ale konsekwentnie. Rodziców raczej nie zmienisz ale możesz zmienić siebie. Dużo ciepła przesyłam i wierzę, że dasz sobie radę !!
@@Mati2i raczej już wyszedłem z takiego mindsetu ze o jak mi przykro jak mi źle, ci źle rodzice. Obecnie nie potrafie znaleźć pracy żeby zacząć na swoim ale planuje zacząć liceum dla dorosłych i chociaż kończyć edukacje w międzyczasie. Dziekuje za to ciepło
@No elo, spróboj iść w budowlankę. Ale wyspecjalizuje się w czymś konkretnym. Np. układanie płytek, technika diamentowa... Można dobrze zarobić. Mój mąż też miał ojca Alkoholikai matkę silnie przestraszoną życiem. Mąż był już spisany na straty, miał wg wszystkich podzielić los ojca. Ale poznaliśmy się i chociaż ja też miałam toksycznego dwulicowego ojca sknerę, maminsynka i narcyza to z zawsze wzorowałam się na ludziach, którzy się rozwijają, pomogłam mężowi odważyć się, zrobić prawo jazdy i nawet wyjechaliśmy razem za granicę. Mąż pracuje na budowie, zna się na różnych rzeczach. Jak czegoś nie wie to ogląda ekspertów na yt. Dużo też nauczył się od ludzi, z którymi pracował. Musisz wziąć się w garść, zrób może jakieś kursy z urzędu pracy. Możesz wziąć później dotację na narzędzia i starać się być dobrym w tym co robisz, wtedy pocztą pantoflową ludzie dowiedzą się z Tobie. Życzę powodzenia!
@@kcb6284 obecnie chce jeszcze przecierpiec do poczatku wakacji, zacząć szkołe dla dorosłych i w miedzyczasie uczyc sie rysunku i grafiki komputerowej (rysowanie na tablecie, obsłgua photoshopa i innych programow takie bajery) a potem iść na studia, jakieś asp czy coś. Mam do tego dryg. Na szczęście jestem w związku z chłopakiem który może być moją furtką do usamodzielnienia sie od tego domu i mam nadzieje ze po prostu nie bedzie zadnych problemów po drodze.
Nie ma tu mowy o moim tacie... Czyli było idealnie. Bo jest i był idealny... Zawsze czas na rozmowę, spokojnie, uwaznisc, koncentracja, zabawa, nigdy niczego nie odmówił. Miał i ma jakieś grzeszki, ale no w końcu człowiek! Mężczyzna! Za to o moim mężu, który idealny ostatnio nie jest już myślałam, ze nie będzie mowy, a tu bach na samym końcu żonaty kawaler... I tak ostatnimi czasy się zachowuje... Jest odpowiedzialny, byt jest zapewniony, ale emocje co do dzieci, do mnie, do wspólnego życia... No jakoś ostatnio mało. Nie lubi bawić się z dziećmi... Chyba, że grać, bo to lubi sam... Nie zmusi się nawet, a jeśli wytrzyma tylko dosłownie 5 minut i wymyśli, że musi siku, po czym nie wraca. Ma swoje zainteresowania i po pracy przychodzi i je wypełnia... Czy obowiązki, ale nie lgnie do dzieci, że wrócił, że się stęsknił... Nie wiem co się z nim stało. Kloce się z nim o to. Ale po tym filmie, myślę sobie, że już nic nie da się zrobić, bo to taki typ. :( tragedia dla mnie, bo jestem z domu, gdzie ojciec był autorytetem, fajnym człowiekiem, lubiącym, kochającym bycie z dziećmi... A dostałam męża, który jest w swoim świecie i nie widzi problwmu...
Jak tego słucham i widzę ile typów reprezentował ojciec mojego faceta to cieszę się, że nie miałam ojca bo 4 toksyczne osoby mnie wychowujące wystarczylo, żeby mnie prawie zniszczyć. Gdyby była jeszcze 5 to bym chyba nie wytrzymała.
Zabrakło mi ojca obojętnego. Po prostu, nie pijanego, nie zajętego hobby, tylko niezainteresowanego życiem dziecka-jakby to życie było nudne. Ps boczna kamera moim zdaniem lepszy robiłaby efekt jakby była trochę dalej i pod mniejszym kątem do tej przedniej.
Dokladnie jak mój, krytykant + wyje***e w nasze zainteresowania, co robimy, dający czasami obietnice bez pokrycia itd...
O, widzę nowy sposób kręcenia filmu, nowe ciekawe ujęcia. Bardzo fajne :) Pozdrawiam :)
Mój był kontrolujący, nawet pamiętnik mi czytał i nie pozwalał mieć zamkniętych drzwi do pokoju. Pamiętniki pisałam szyfrem który sama zrobiłam. Nigdy nigdzie mi nie pozwalał wychodzić, karał za brzydkie pismo w zeszycie, za oceny. Nie miałam prawa mieć swojego zdania bo dostawałam w twarz
Ja bym dodała ojca gniewoholika☺ Wspominałaś o tym typie w odcinku o toksycznych ludziach. Mój ojciec jest takim właśnie człowiekiem. Awanturuje się o byle głupstwo, a domownicy czują się jak na beczce prochu. Wystarczy mała iskra, a ta beczka wybucha z całą siłą dynamitu. W chwili obecnej mój ojciec mieszka u siebie - ze wszystkimi skłócony, nawet ze swoimi kolegami. Gdy czasami wpadnie do miasta, czyli do matki, to ta musi w tych dniach "chodzić na palcach"- wystarczy, że wstanie z sofy w nieodpowiednim momencie, to ojciec zaraz "drze japę", że przeszkadza oglądać mu telewizję. A on przyjechał tu, nie w odwiedziny dla żony, ale by pooglądać TVP... Gdy dzwonię z zagranicy, to też muszę w odpowiednim momencie, bo przecież nie przerwie oglądania swojego programu TVP na rzecz rozmowy ze mną. Chociaż i tak lepiej mnie traktuje niż swoją żonę, z którą się bezustannie kłóci o wszystko. Jak byłam dzieckiem, to starałam się unikać ojca. Schodziłam mu z drogi i często potakiwałam. I chyba tylko ze mną się jescze nie pokłócił... Stryjek, czyli jego brat opowiedział mojej matce, że ich ojciec, czyli mój dziadek, był tzw.dręczycielem psychicznym. Nic mu się nie podobało i był zły na każdego. W domu panowała zła atmosfera. Stryjek, jako dzieciak wyprowadził się do dziadków i to oni go wychowywali. Proponował ucieczkę z domu mojemu ojcu, ale ten się nie zgodził. Ponoć był "popychadłem"- "wszyscy mnie wykorzystywali"- tak zawsze mówi mój ojciec. I został wierną kopią swojego znienawidzinego ojca. Z kolei stryjek wykształcił się, nabrał dobrych manier i żyje szczęśliwie ze swoją rodziną. Czasami kontaktuje się ze swoim bratem i jest przerażony jego charakterem. Wyzwiska, pretensje, wulgarne słowa. Moja matka prawie padła trupem jak kiedyś usłyszała ich wspólną rozmowę. Niby "męska rozmowa"...Cóż, ja nieraz byłam w szoku, jak ojciec "rzucał mięsem".W mojej obecności, gdy byłam dzieckiem.
Pani Kasiu, to nie jest pierwszy filmik Pani autorstwa, który oglądam. Wszystkie są bardzo merytoryczne i życiowe.... Ale "szejk np. ze Śląska"?! Naprawdę?! To jest bardzo krzywdzący stereotyp (bardziej krzywdzący od tego, że na Śląsku węgiel leży na co drugiej ulicy). Do tego przedstawiający stereotypową sytuację sprzed kilkudziesięciu lat, kiedy facet pracował i utrzymywał całą rodzinę, a kobieta faktycznie ogarniała całą tę gromadkę. Tylko 2 sprawy: 1) praca na hucie/w kopalni była nieporównywalnie niebezpieczniejsza i cięższa niż obecnie - chłop faktycznie mógł wracać wykończony 2) modele relacji również były inne.
Jestem z Górnego Śląska, moja rodzina też (od pokoleń) i pierwszy raz usłyszałam o "śląskich kobietach" jako modelu postępowania (robi wszystko dla męża, jest posłuszna, wręcz na posyłki) od ludzi z innej części Polski.... I jakoś nie potrafiłam przypasować tego do ŻADNEJ z sytuacji czy kobiet ze Śląska, które znam (rodzina, znajomi, znajomi znajomych, sąsiedzi itd). Raczej, jeśli już w ogóle, to odwrotnie: mężczyzna zarabiał, ale to bardziej on słuchał swojej żony. Żona zarządzała budżetem itp. Dlatego... Mężczyzna, który przychodzi z pracy i można od niego usłyszeć tylko "Babo, podaj piwo" to naprawdę nie w tym regionie (oczywiście, jak wszędzie - na pewno są wyjątki, ale zdecydowanie nie jest to norma). Niesamowicie mnie takie stereotypy wkurzają, których niestety w Polsce pełno - o regionie, o którym ludzie mają wyobrażenie, a nie wiedzę ;(
Pozdrawiam! ;)
Rozumiem że są też typy mieszane?
Th. Narcyz to dramatyczny ojciec. A ten co bije za to , że tęsknią za mamą to brak słów. Wszystko na temat..
Nasza sprawiedliwość w Poslce
Pani Kasiu... Skąd ten Śląsk? Myśli Pani, że takie sytuacje tylko na Śląsku? Ja mam inne doświadczenia.
Materiał świetny.... Kamera boczna już gorzej. Nie mniej jednak zawsze Panią warto posłuchać. Pozdrawiam serdecznie i czekam na kolejne nagranie 🙂😘
Moj - krytyczny, narcyz i szejk, pracocholik i sknera, nie obecny emocjonalnie.
...Masakra.Przepraszam, ze to napiszę ale po jego śmierci -odetchnęłam...
Choć wybaczyłam.
Moja matka -męczennica chora na Chad...
Pani Kasiu :) kolejny krok zrobiony, ujęcia z innej kamery super
Czy nagrałaby Pani film na temat testu Galuppa w rozwoju osobistym? :) Pozdrawiam
No to jest wśród nich mój :( i w sumie zauważyłem to już przed obejrzeniem tego materiału. Mój ojciec raz w życiu mi dał 5 zł i nic więcej do ręki efekt że dziś z nim nie utrzymuję kontaktu.
A mi się bardzo podobają dwie kamery. Autorka starała się wprowadzić coś nowego. Ja doceniam.
Typ kontrolująco-lękowy to najgorszy typ jaki może być. W pakiecie miałam narcystyczna matkę. 5 lat terapii... I dalej nie jest dobrze.
Patrząc ile jest toksycznych ojców i matek , zastanawia mnie jaka jest szansa na normalne dzieciństwo . Wydaje mi się , że każda zaleta przesadnie używana staje się wadą , więc mam nadzieję że nasze dzieci wyrosną na w miarę szczęśliwe. Niczego innego dla nich nie pragnę jak szczęścia. Tak często życzy się dzieciom dobrych ocen , potem pracy i męża i dzieci zapominając , że nie ważne co robią byle czuły się spełnione . Moja mała przechodzi etap , że chłopaki są ble a macierzyństwo nie potrzebne 🤣 Za niedługo to pójdzie zapewne w niepamięć , ale obecnie tłumaczymy , że wszystko jest ok i posiadanie dzieci i ich brak . Osobiście zostałam wychowana w klimatach co ludzie powiedzą i jak wszystkich do około zadowolić .
Dziękuję!
To mój ojciec był chyba idealny. Przez całe życie był na mnie zły dwa razy. Nie kierował się żadnymi stereotypami i nawet 50 lat temu potrafił zrozumieć że bicie dzieci jest złe, choć nie mówiono o tym w tv. Zobaczył nasze, a może zwłaszcza moje łzy ( miałam starszych braci) i to wystarczyło. Potrafił przyznać racje dziecku, choć czasami myślał nad tym dwa dni albo i dłużej. Cieszył się, kiedy odwiedzali mnie dwaj koledzy, bo kiedy jego znajomi chwalili się, że a to moja córka spotyka się z lekarzem, a moja z prawnikiem, itp, mój tata mówił, a do mojej córki przychodzą we dwóch. Ale co najważniejsze nigdy mi źle nie życzył. Wiodły mnie przez życie jego dobre życzenia, bo zamiast zakląć jakoś zawsze gryzł się w język i odpływał w świat przemyśleń. I w sumie wcale żadnym ideałem nie był, miał sporo wad, ale chyba dlatego ze nigdy nie pchał się na afisz, one chyba nigdy nie zyskały roli dominującej w jego charakterze i osobowości. Nie był moim wielkim obrońcą, a ja nie byłam żadną księżniczką, właściwie to tylko raz stanął zdecydowanie w mojej obronie. I w sumie to nie wiem czemu jestem sama, czy dlatego ze ten stan po prostu sobie cenię, czy jeśli relacja z ojcem wpływa na kobietę w ten sposób, że jego osoba jest prototypem partnera, to po prostu takich nie ma, co w sumie powinno być dziwne, bo był chyba zupełnie normalny.
Dzięki za film.
Dziekuje Kasiu. Kochanych rodzicow mam I nigdy nikt nie osmielilby sie powiedziec ile toksyn w nich jest. Ja oczywiscie tez nie. Dopiero teraz gdy borykam sie sama z soba w wieku 51 lat, zaczynam rozimiec zkad u mnie sie to wszystko bierze. Teraz najwazniejsze, zeby juz nie popelniac tych samych bledow I nie pobielac wyuczonych schematow tylko ratowac, co sie da💞
Kasiu moj tato miesci sie w 70% tych przykladow i co wtedy?
Pani normalnie opisała mojego byłego teraz męża który jest narcysem i niestety, dotychczas nas męczy i tak męczy ze juz mam złe myśli
Uwielbiam Cię.
Uśmiałam się na początku z tych 2 kamer... Pani Kasia jeszcze nie wie gdzie patrzeć. Super są te początki wprowadzania nowości... Hahahah
Zawsze uważałam że z moim męzem jest cos nie tak po obejrzeniu tego filmiku wiem że to po prostu "żonaty kawaler". Nigdy nie interesował się mną i dziećmi, nie spędzał z nami czasu, nie chodził na spacery, do rodziny czy na urlop. Cały czas zajęty swoimi pasjami, kolegami, spotkaniami towarzyskimi, telefonowaniem i smsowaniem i traktowaniem nas tak jakby nas w ogóle nie było. Jedyne co robił to płacenie kredytu za mieszkanie, zero pomagania w domu czy czegokolwiek.:( zero więzi ze mną czy dziećmi :(
Mozna prosić film o ojcach pracujacych za zagranica,czyli takich ktorzy pozoruja się na wspanialego ojca przed wszystkim,i a nigdy nic nie pomaga w wychowaniu ani opiece ,na poziomie emocjonalym ich poprostu nie ma.Jak juz przyjedzie raz na 3 mce, to jest wielki szejk zero pomocy w domu i trzeba wydzierac kłótniami kazdy grosz i sie rozliczac bo to on przeciez cieżko zarobil pieniadze i kupił prezent dziecku przeciez;))
Kiedyś mieliśmy na studiach córkę wojskowego. Pamiętam, że w grupie stała na baczność i miała odzież perfekcyjnie ubraną aż do przesady. Raz jedna koleżanka zażartowała coś o wojskowym drylu, bo nie wiedziałyśmy o jej sytuacji. Powiedziała nam ale tego jej lęku w oczach nie zapomnę. Więcej nie żartowaliśmy ale nie wiem czy ona się z tego wyzwoliła.
dobrze mówi
No to jakim byc? Nie porownywac? Nie dyskutowac? Bez konca rozpieszczac i nie wymagac? Nie pilnowac dyscypliny i nie karac? No chyba raczej nie..
To chyba jestem normalnym Tatą , jak na razie przynajmniej 😀. Może dlatego , że mam córeczkę , a już w starożytności mawiali . " Nie ma większego daru dla ojca niż córka " Ciekawy byłem tego filmu , ponieważ u mnie w domu rodzinnym była , taka sytuacja że. Mama moja jest nrcyzem , a ojciec sprawia wrażenie osoby z twardym charakterem , ale to pozory bo i tak robi wszystko co matka sobie zaplanuje . Do tego stopnia jak by miał syndrom Sztokholmski !!!! W awanturach zawsze stawał po jej stronie . W sumie to nie wiem do jakiego typu ojca go zaliczyć , hm
A czy jest film o roli mężczyzny w życiu dziecka i czy można by nakręcić film o tym jaki ojciec "powinien" być.?
Ten film jest rewelacyjny i szczerze mówiąc mrozi krew w żyłach 🥺
Najgorzej jest jak trafi się combo kilku tych cech w jednym- sknera i pracoholik, narcyz i rywalizator, faworyzujący jedno z dzieci.
Przykład? Córka rozbiła samochód ale winny jest syn a najlepiej synowa, że ojciec nie wymienił opon bo mu było szkoda kasy 🤦🏼♀️
Oglądam ten film drugi raz... Dzięki swojej terapii - widzę 2x więcej... Mój ojciec jest prawie każdym typem z tego filmu.... A mój, już na szczęście, były mąż alkoholik, był typem skanery, który nic nie umie sam zrobić w życiu i wieczne dziecko... Dobrze, że nie mieliśmy dzieci...
Szejk, to prawda na Śląsku tak tu jest chop to guru... Od dłuższego czasu mieszkam na Śląsku i nie potrafię tego zrozumieć.
Zdecydowanie krytyczny, jak było 4+ w szkole to czy ktoś miał 5,
Bo jak miał to znaczy ze mozna było sie nauczyć lepiej 🥺
Co? Nie nauczylas sie? Smiejemy sie z tego ale to malo smieszne bylo ;)
Myli sie pan ,ina skasku sa wspaniali mezczyzni, Moj maz ze mna gotuje i jestesmy ze Śląska robimy mnóstwo czynnosci razem
Problemy raczej zaczynają się w wieku astoletnim i tam następuje zderzenie dwóch światów
jedna kamera na wprost byla lepsza; no chyba ze przy kazdorazowym zmianie kamery patrzyłaby się pani w kamerę z której jest pokazywane ujęcie; raczej kwestia obróbki; najprościej zostawić jedną kamerę na wprost
Super jakość :)
ojojoj, a jak u mnie był typ: "13 typów w jednym", takie potwory niestety też się zdarzają. Kasiu czy, ja dobrze myślę, że te wszystkie toksyczne typy wywodzą się z niskiego poczucia własnej wartości?
Dokładnie niskie/nieadekwatne poczucie wartości jest tutaj podstawą takich zachowań .
Czy to możliwe, aby jedna osoba przejawiała kilka powyższych typów osobowości?
Myślę, że tak ponieważ ludziom reprezentującym toksyczne postawy brakuje autorefleksji. umiejętności przyjęcia krytyki i chęci zmiany, przez to mają łatwość do różnych toksycznych zachowań, częściej niż ludzie w tzw. normie, nie mający większych problemów ze sobą.
narcyz, kontroler, shake (również ze śląska)
Jak tak słuchałam to mój ojciec to typowy narcyz z połączeniem sknerusa i szejka. Dramat całe życie wszyscy nad nim skaczą ogólnie jest naj.... a i do tego manipulant. Nastroje zmieniają mu się w minutę.
U mnie tak samo, z tymi nastrojami tez. Nigdy nie było wiadomo jak zareaguje na tę samą sytuację. Do tego niedostępny emocjonalnie, przez cały czas siedział w piwnicy. Masakra, jak to może pomieszać w głowie
@@dorororo1487 nas zawsze wigilia była jedną niewiadomą np mógł się zezłości bo ktoś za dużo zjadł albo wywołać awanturę aby goście wyszli.
Mogłaby Pani nagrać filmik o deprywacji emocjonalnej jak wpływa na życie dziecka i później dorosłego człowieka i o jej konsekwencjach bardzo pomocne uświadamiajace filmiki ❤🌹🔥🎈😘
Pamiętam powtarzające się sceny,gdy ojciec mówił że matkę wykończy,mnie odda do poprawczaka,starszego brata przegonić a młodszego odda do domu dziecka. Gdy wiedziałam że miał przyjść zamykałam się w pokoju ,on tam nie wchodził i siedziałam długie godziny. Starszy brat miał rower łyżwy, młodszy rower,narty a ja gdy wzięłam ten rower zostałam pobita przez brata. Ojciec powiedział że ja wariata zrobię z tego chłopaka. W szkole na pracę ręczne trzeba było zawsze coś kupić,mama nie miała więc jej nie prosiłam,a ojciec odpowiadał: poszła w p.,...itp. dla niego byłam złodziejką,bo gdzieś pieniądze mu zaginęły, potrafił też przyjść często pijany, chowaliśmy się wszyscy przed nim. Urodziły mu się wnuki był najukochańszym dziadkiem,nigdy z dziećmi nie rozmawiałam jaki był naprawdę. Nie był na mojej komuni,chrzcinach,tak samo u starszego brata. Na komunię młodszego brata jest nawet na zdjęciu,nawet mają jednakowe imię,ale myślę że to było spowodowane tym że mu się grunt walił , gdyż dwa lata po moich narodzinach urodził mu się syn z nieprawego łoża. Wszystko co miał przepisał na swoją kochankę. Bratu kupił spodnie które powinien mieć na jakieś 10lat,bo po co kupować bez przerwy szmaty. Nigdy nie powiedziałam do niego tato.
Powiedz dzieciom jaki był naprawdę.
Uświadomienie sobie jakiego mam ojca to nie wszystko, chciałbym się dowiedzieć jak to że był krytycznie wymagający wpłynęło na moje życie i czy to jest właśnie powód do tego że tak ciężko jest mi zadowolić samego siebie w sensie pracy i spełnienia i odczuwam w dalszym ciągu ogromną presje na sukcesy w życiu oraz porównuję się z rówieśnikami jak nikt inny, to mnie ciekawi. Pozdrawiam, czekam na odpowiedź. Aha i te dwie kamery zdecydowanie nie, wolę tą naprzeciwko.
Do mojego ojca najbardziej pasuje narcyz, jednakże pasują do niego po części cechy i zachowania ze wszystkich omawianych typów oraz z tych co nie były omawiane. Jak bardzo toksycznym człowiekiem jest uświadomiłem sobie dopiero niedawno temu, rozumiem teraz jak duży wpływ miało to na moje dzieciństwo, psychikę, pewność siebie, samoocenę itp. Najlatwiej byłoby chyba uciąć wszelkie kontakty ale niestety nie jest to możliwe jeszcze przez jakiś czas
Doskonale Pana rozumiem; również nie mogę uciąć kontaktów, mieszkamy w tym samym domu, a ojciec jest już w bardzo podeszłym wieku. Jest tzw. nieszkodliwym malkontentem, który działa na domowników przygnębiająco. Rodzice zastosowali przed laty wobec mnie szantaż emocjonalny ("kto się nami zajmie?" oraz "to nie dasz mi łyżki zupy na starość?"). Patowa sytuacja, choć na szczęście codzienne kontakty da się jak na razie ograniczać do minimum. Pozdrawiam
Do mojego ojca sw.pamieci pasuje zonaty kawaler- upijal sie co dzien i w nosie mial nas 😥
U mnie był narcyz-sknera
Mój tato to typ krytyczny-wymagający. Myślę, że u niego wynika to z faktu, że sam od siebie dużo wymaga. Na szczęście z wiekiem mu przechodzi, ale co się nasłuchałam z siostrą w dzieciństwie to nasze. Ja w oczach ludzi jestem pracoholikiem, z czym się nie zgadzam. Zdaje sobie jednak sprawę, że to moje wewnętrze "bycie najlepszym" bierze się z mojego wychowania.
Ja bym dodala jeszcze ojca dwie twarze, kameleona. :) udaje piękne życie, zwłaszcza przy swojej rodzinie, która oczywiście widzi tylko jego dobro, to ze pracuje na rodzinę, jest cichy, spokojny. A tak naprawdę to zna go tylko żona- jest obmierzly, zdradza wielokrotnie, potrafi manipulować matka i dziećmi- chce zeby każdy tanczyl wokol niego. Najgorszy typ bo zawsze wydaje sie ze mamy do czynienia z wartościowym człowiekiem, a po czasie okazuje się ze ten człowiek to wg nie ma kręgosłupa moralnego.
Zdecydowanie lepsza wersja to jedna kamera. Dwie rozpraszają i mniej mogę się skupić na treści.
pani Kasiu a jak rozpoznać sknerę - partnera?
p.s. jest pani wspaniała:)
Rozpoznajesz go po tym ze Ty sie starasz a on z tego korzysta. Płacisz za Niego a on za Ciebie nie. Jego kasa sie liczy a Twoja nie. Nie stara się tak bardzo jak Ty. Przestan sie starac i zobaczysz ile on z siebie daje.
Tak to prawda
Nie bądź jak Twój Ojciec