Bismarck - decyzja która zadecydowała o losie okrętu.
Vložit
- čas přidán 28. 08. 2024
- Rankiem 24 maja 1941 roku po krótkiej wymianie ognia niemiecki pancernik "Bismarck" oraz ciężki krążkownik "Prinz Eugen" zatopiły brytyjski okręt liniowy "Hood", dumę Royal Navy. Towarzyszący mu pancernik "Prince of Wales" został zaś zmuszony do odwrotu. Choć Niemcy odnieśli zwycięstwo w bitwie, było jasne, że Brytyjczycy wykryli ich zespół i próbują go osaczyć. Między dowódcą pancernika "Bismarck", komandorem Ernstem Lindemannem, a dowódcą zespołu admirałem Güntherem Lütjensem, doszło wówczas do sporu. Lütjens wiedział, iż Brytyjczycy ścigają "Bismarcka", ale nie chciał przerwać misji, aby nie zawieść oczekiwań wielkiego admirała Ericha Raedera.
Jeżeli podoba Ci się odcinek możesz nas wesprzeć w serwisie Patronite.pl:
patronite.pl/P...
Albo postawić nam symboliczną kawę w serwisie Buycoffee:
buycoffee.to/p...
Zapraszamy na nasze kanały w mediach społecznościowych:
/ podcast.wojenne.historie
/ podcastwojennehistorie
/ wojenneh
/ podcastwojennehistorie
Cześć.
Dzięki za bardzo ciekawy podcast. Lubiłem go.
Pochwalam was oboje za zmianę rytmu mowy i szybkość, z jaką oboje mówicie. Prezentacja poprawiła się o 100 procent. To już nie jest strzelanie z karabinu maszynowego, ale rytmiczna debata, w której są emocje i zainteresowanie tematem.
Dzięki panowie i czekam na więcej podcastów.
Hans (Czechy)
Co Wy się podśmiewacie z Churchilla i jego obsesji z liniamii zaopatrzenia? Przecież to prawda, miał absolutną rację. Armia wygrywa bitwy, logistyka wygrywa wojny.
Moja nauczycielka historii w 1989 roku jak byłem w 8 klasie powiedziała, że Piorun zatopił Bismarcka. Parsknąłem śmiechem i powiedziałem, że mógł mu najwyżej lakier z burty zdrapać. Potem miałem przejebane…
A ja w 7 klasie w 2022 roku miałem w podręczniku i na sprawdzianie że na froncie wschodnim w pierwszej wojnie światowej była wojna manewrowa a na zachodnim okopowa
Wszyscy wiemy że po obu stronach były okopy
- To my zatopiliśmy Bismarcka.
- Tego wam, i Anglikom, nigdy nie wybaczę!
@@piep1szoraurYT
I po obu stronach była wojna manewrowa.
@@Sattivasa jeśli chodzi ci o to że zaraz na początku niemcy weszli do francji albo do belgii i nie okopali się jeszcze to masz rację
@@piep1szoraurYT
Spróbuj się czegoś dowiedzieć o I wojnie światowej, zanim się zaczniesz popisywać w internetach.
Dziękuję za kolejny wspaniały odcinek. Słuchowisko które odczuwam jakbym oglądał film... To talent do opowiadania. Pozdrawiam... Wierny Słuchacz.
Podejrzewam, że gdyby nie zapadła decyzja o budowie okrętu, to nie doszłoby potem do jego zatonięcia...
I była by to bardzo dobra decyzja! (Przynajmniej dla Niemców)
Odważna teza :)
Myślę że i tak by zatonął.
Polać mu! Dobrze prawi.
No chyba że ,spotkał by się z brzozą .
jak kogoś zainteresował temat to polecam sobie zobaczyć kanał "niemilitaryści" jest tam niesamowicie dogłębny materiał na o bismarku. no i też przedstawia on wiecej faktów a mniej tego co kto myślał i co czuł... jako zajawka materiał spoko ale wymaga solidnego wprowadzenia w wielopoziomową sytuację nie wszystko jest takie czarno białe
Jest super.
i jeszcze jeden, i jeszcze raz...the best of the best...
Dzięki za bardzo ciekawy odcinek. Pan Norbert uznał zatopienie "Prince of Wales" niemal za pewnik. Tymczasem biorąc pod uwagę uszkodzenia "Bismarcka" nie jest wcale pewne, czy byłby on w stanie dogonić brytyjski pancernik, nie mówiąc już o jego zatopieniu. W czasie tej dyskusji Niemcy nie zdawali sobie z tego sprawy. Polecam tu kanał "Niemilitarysci", gdzie historia wyprawy "Bismarcka" omówiona jest bardzo dokładnie. Pan Norbert powiedział też, że "Hood" trafił "Bismarcka". To wręcz sensacyjne stwierdzenie i chętnie bym poznał źródło, które to potwierdza. Pozdrawiam serdecznie 🙂.
Panowie, jak zwykle doskonały materiał dobrze opowiedziany.
Mam nadzieję że dopiero się rozkręcacie :)
Łapka w górę. Program jak zwykle bardzo ciekawy.
Klasyfikację okrętów zostawiłbym jednak marynistom. Poza pancerzem burtowym należałoby zwrócić uwagę na pancerz pokładowy, kluczowy podczas walki na większych dystansach oraz porównać proporcje masy przeznaczonej na pancerz i napęd Bismarcka i Hooda a jeszcze lepiej Prince od Wales.
Najlepsza seria jaką obejrzałem o tej walce to cykl programów na Kanale: Niemilitaryści:
czcams.com/video/hKTY9JcMveM/video.html
12 odcinków Epopeji Bismarcka - szczegółowy opis powstania okrętów uczestniczących w walkach, koncepcji działania flot oraz bitew.
Mnie natomiast pierwsze skojarzenie jakie nasuwa mi się w związku z pancernikiem Bismarck, to katar z obu dziurek naraz.
ojoj błędy panowie...
- krążowniki kieszonkowe?!?!?!?!
- na Bismarcku padł radar a nie doszło do uszkodzenia systemu kierowania ogniem,
- pojedynek Scharnorsta i Gneisenau'a ze starym brytyjskim pancernikiem, to nie byłby dobry pomysł... staruszek nadal miał wieksze kły i dobre oczy
chlopaki super robicie robote..jakby jeszcze te pogadanki byly okraszone fajnymi zdjeciami bylo by kosmicznie
Nie zgadzam się z tym że Niemcy czasami mogli pokusić się o zatopienie jakiegoś starego brytyjskiego pancernika. Niemieckie rajdery bardziej w swoich rejsach ciułały pojedyńcze statki handlowe niż rozwalały całe konwoje i generalnie w stosunku poniesione koszty na budowę vs osiągnięte cele były mało skuteczne dużo mniej niż u booty. Generalnie każdemu większemu konwojowi brytyjczycy starali się przydzielić jakiś większy okręt artyleryjski co prawda mieli z tym problemy bo nie mieli ich w nadmiarze po za tym walczyli na wielu frontach - Atlantyk, Morze Śródziemne z Włochami i póżniej Daleki Wschód z Japonią. Scharnchorst i Gneisenau to były całkiem duże pancerniki szybkie ale dosyć mocno nie dozbrojone. Pocisk kalibru 280 mm ważył niewiele ponad 300 kg podczas gdy pocisk kalibru 380 mm ważył ponad 800 kg. Czyli salwa burtowa dwóch pancerników typu Scharnchorst ważyła mniej niż salwa brytyjskiego pancernika. Jeszcze gorzej wypadało to w przypadku pancerników kieszonkowych które miały tylko po 6 takich dział. Były plany przezbrojenia Scharnchorsta i jego brata w działa kalibru 381 tak jak na Bismarck ale do tego nie doszło. W jednym z rejsów Scharnchorsta i Gneisenau naltrafił na duży konwój ale był on osłaniany przez pancernik Malaya który tak jak wyżej miał siłę ognia większą od dwóch Niemców. To wynikało z koncepcji już na etapie budowy - Budujemy szybkie okręty do zwalczania żeglugi a nie do staczania walnej bitwy morskiej bo w tej nie mamy szans. Gdyby Niemcy byli bardziej agresywni w stosunku do Royal Navy może odnieśliby sukcesy a może i ponosili straty tyle że w przypadku Niemców o uzupełnieniach strat nie mogło być mowy bo nie planowano więcej dużych okrętów tym bardziej w przededniu ataku na Związek Radziecki a jeśli nawet zmieniono by plany to pierwsze takie okręty wypłynęłyby po kilku latach. Na Pacyfiku admirał Halsey i spółka mógł sobie działać agresywnie bo wiedział że zaraz będzie miał dostępnych kilkadziesiąt nowych lotniskowców. W pewnym momencie podczas Walk o Guadalcanal amerykanom zostały tylko dwa. Niemcy nie mogli liczyć na uzupełnienia.
Co do rejsu Bismarcka to ostrzeliwał on tropiące je brytyjskie krążowniki ale one zawsze robiły w tył zwrot i stawiały zasłonę dymną. Zdecydowany atak na nie wymagał też zrobienia w tył zwrot i tym samym zmniejszał szansę na przedarcie się na Atlantyk. Podobnie pogoń za Prince of Wales nie wiadomo jak sko;czyłby się ten pojedynek może Bismarck zatopił by go a może odniósłby jeszcze większe uszkodzenia które jeszcze łatwiej umożliwiłyby jego dopadnięcie przez główne siły Royal Navy.
Paradoksalnie to co przypieczętowało los Bismarcka to nieszczęśliwy traf torpedą w ster przez Swordfishe z lotniskowca przez co zaczął się kręcić w kółko mimo rozwijania całkiem dużej prędkości. W innym przypadku najprawdopodobniej udałoby mu się dopłynąć do Brestu przed goniącą go Royal Navy.
Zasadniczo unikam z tematow drugowojennych ogladania trzech rodzajow : o Hitlerze, o Wunderwaffe i o Bismarcku. Panow program obejrzalem i choc w zachwyt nie wpadlem to i tak plasuje sie w czolowce filmow w tym temacie. Lapka w gore.
Sorki, ale zdaje się że to Pirince of Wales trafił Bismarcka. Miał nowoczesny system kierowania ogniem i zanim się zepsuł trafił Bismarcka chyba 3 razy. Hood nie zdążył. PS. Super kanał. Nareszcie ktoś nie powiela mitów i opowiastek !
Dziękujemy Panie Ryszardzie. Jednocześnie istotnie wkradł się błąd, pociski jakie ugodziły Bismarcka faktycznie raczej pochodziły z Pirince of Wales (dziś dominuje taka narracja w literaturze, 100% pewności oczywiście nie ma), gdyż Hood na początek błędnie wziął na cel niemiecki krążownik i nie miał już czasu na wstrzelanie się ponownie. Natomiast tematem tego odcinka nie jest pojedynek Hooda z Bismarckiem, to zostało jedynie zarysowane, a skupienie się na decyzji niemieckiego dowódcy w kontekście oczekiwań operacyjnych - przyczyn przerwania zwycięskiej bitwy i braku decyzji zawrócenia na rzecz dalszego marszu w głąb Atlantyku.
Jak zwykle kawał dobrej pracy. Może jest parę nieścisłości tym bardziej łatwo nam jest je wychwycić po serii odcinków na kanale niemilitariści jednakże wasza praca włożona w ten kanał zasługuje na owacje na stojąco i to nie podlega dyskusji.
Ps. Dalej czekam na odcinek o zamku Itter :)
bardzo podobają mi, się wasze podcasty. Fajnie gdybyście wrzucali do nich zdjęcia, które by się przewijały na na YT
Podcastu się słucha a nie ogląda
Ciekawy temat. Znamy wynik spotkania ale kulisy bitwy są wiedzą bezcenną. Dla marynistów to wielka gratka.
Łatwo jest gonić każdy cel jaki podpływa pod lufy gdy ma się największą flotę na świecie. Gdy ma się o wiele słabszą flotę, cele nadrzędne operacyjnie są ważniejsze niż wyniszczenie tej floty w pojedynkach morskich. Nikt tego tak dobrze nie rozumiał jak Reader.
Propozycja na następny odcinek .Portugalia podczas 2 wojny światowej .
Jeszcze jedną głupotą dowódcy Bismarcka chyba było nie ewakuowanie go w sytuacji gdy był uszkodzony nie mógł uciec a okręty wroga były tuż tuż i było wiadomo co się zaraz stanie. Trzeba było postąpić jak dowódca Admiral Graf Spee - ewakuować okręt, zgłosić swoje położenie brytolom a następnie wysadzić/zatopić okręt. Skoro nie było szans na walkę i zadanie strat aby chociaż opłacało się ginąć to szkoda było marnować życia tylu młodych ludzi - trafiliby do niewoli a potem wrócili po wojnie do kraju gdzie by byli bardzo potrzebni. Najwyżej kapitan mógł wziąć to na siebie i zatonąć honorowo razem z okrętem. Swoją droga ciekawe jakby Niemcy od początku olali duże okręty i naprodukowali podwodnych przecież za 1 Bismarcka mogli by mieć pewnie dużo u-botów?
W punkt o tych dodatkowych U-botach bo mówi się że Niemcom zabrakło ok. 100 dodatkowych łodzi podwodnych do powalenia Anglii.
Książę Walii mial unieruchomienie obie wieże 4 działowe, więc z 10 armat zostaly mu 2. Niemcy oczywiście tego nie wiedzieli, ale gdyby Luthens posluchał Lindemana, to P. Of Wales Kuantanu by nie doczekał a Niemcy odnieśliby największe zwyciestwo w swojej morskiej historii. I to "czyste".
Nie zapominajmy o tym że duże okręty Niemieckie wymuszały eskortowanie konwojów przez swoje odpowiedniki. Zużywały one masę paliwa i pogłębiały problem z coraz skuteczniejszą blokadą morską prowadzoną przez uboty. Jak dużo potrzeba paliwa dla takich okrętów idealnie widać po flocie Włoskiej.
Kolejna ciekawa historia. Czekam na więcej!
Uwielbiam takie dywagacje historyczne o tym czy ktoś podjął dobrą czy złą decyzję mając wiedzę jak wszystko się potoczyło. Tylko że dowódca decyduje w danym momencie , mając wiedzę tylko na podstawie tego co widzi jego radar ewentualnie jakiś szczątkowych innych informacji wywiadowczych. Ja przypomnę że jednak wojna działa się na lądzie. Flota była tylko jej wsparciem i słusznie uważano że najbardziej może przyczynić się w kontekście zaopatrzenia drogą morską. No ale....Zatopienie Bismarcka początkiem zakończenia wojny :)) zabawne. Owszem w głowach tych dla których on był symbolem wielkości ale w rzeczywistości nonsens. Hitler bawił się w żołnierzyki na stole ale wydawało mu się że zawsze będzie miał tyle samo wojska co na początku i tyle samo sprzętu. No i bił się prawie ze wszystkimi. Naoglądał się bajek historycznych jak to Rzymianie zajmowali pół świata i jazda. Geniusz strategiczny :))
Widzę, że adm. Reader jest kolejnym przykładem na to, jak można wychodzić z poprawnych założeń, działać racjonalnie, a i tak wtopić po całości...
Witam Panie Norbercie w końcu ktoś w tym kraju postawił kropkę nad i w temacie Bismarcka oraz klasyfikacji Hooda! Jakże cieszę się że jest to Pan! Polecam książkę Zabójcze Rzemiosło dla spragnionych działań morskich tym razem podwodnych... pozdrawiam serdecznie twórców kanału
Pierwszy raz stępke pod hms hood połozono w dniu w którym była bitwa jutlandzka , bismarck był młodszy o ponad 20 lat , w dziedzinie rozwoju systemów okretowych to przepaść...
System opancerzenia Bismarcka był równie przestarzały koncepcyjnie jak u Hooda. Oba okręty były przestarzałe wobec USS Nevada, która posiadała system opancerzenia All Or Nothing choćby w 1916, w chwili wejścia do służby.
Przemiliczeliscie fakt, ze Bismark uciekl Royal Navy i gdyby nie zdradzil sie depesza wyslana do Francji, to misje wyjscia na Atlantyk by wykonal.
Hmmm no jo panowie, mam nadzieję że Miruś Skwiot tego nie słucha , zawsze był zafiksowany na Bismarcka. Leżą u Mnie jego Monografie ta pierwsza z początku lat 90 i pózniesze bliźniaków , omawiałem je z Nim . Poznałem go jako 10 letni małolat w Modelarni na Gdanskiej Morenie w połowie lat 80 już wtedy miał na niego takie materiały od Breyera że bania mała ,ja byłem na etapie Takao I miałem wgląd na kopie stoczniowe. Bismarck to jego dzidzius moge powiedzieć. Pozdrawiam
Materiały bardzo ciekawe. Lubię poznawać inne punkty widzenia i dla tego chętnie posłuchał bym o enigmie. Bardzo chętnie poznam Panów spojrzenie na to zagadnienie. Pozdrawiam.
z odległości jakiej strzelają do siebie takie okręty znaczenie ma grubość pancerza pokładowego a nie burtowego pociski lecą na torach o kącie nachylenia około 45 stopni (w teoretycznym rzucie ukośnym pocisk ma największy zasięg pod kątem 45 stopni) ponadto niemieckie okręty "printz eugen" i "bismarck" szły w szyku liniowym a okręty brytyjskie "prince of wales" i "hood" płyną w szyku czołowym - co to oznacza - niemcy zwróceni są burtami do brytyjczyków i strzelają całą swą ciężką artylerią (i to oba okręty strzelają do "hooda") a brytyjczycy tylko dziobową przy czym "hood" początkowo zasłaniał cel dla "prince of wales" a więc już na samym początku brytyjczycy popełnili znaczący błąd, ponadto niemcy strzelali celniej. można sobie to gdzieś poczytać.
Niemcy postawili słynną kreskę nad T.
Brytyjczycy byli w kiepskiej sytuacji taktycznej. W dodatku miejsca gdzie spadają pociski układa się w elipsę.
Dłuższa cześć elipsy układa wzdłuż toru lotu pocisków. Więc pokłady Brytyjskich okrętów pięknie wpisywały się w elipsy rozrzutu pocisków z Niemieckich okrętów.
HMS Hood NIGDY nie posiadał pokładów pancernych z prawdziwego zdarzenia, 95 mm było wykonane ze stali konstrukcyjnej. Eustace Tennyson-d'Eyncourt, główny konstruktor, zdawał sobie sprawę z tego braku Hooda, zalecał montaż pokładów pancernych ze stali pancernej w możliwie jak najszybszym terminie, co nigdy nie nastąpiło, a co było planowane na lata 1941-1942. Po przebudowie mielibyśmy okręt bardzo podobny do... HMS Vanguard z 1946.
No i jak zwykle inne , ciekawe podejście .
Materiał jak zwykle arcyciekawy i świetnie opowiedziany, przyjemnie się Was słucha. Pełna zgoda odnośnie oceny Hooda, to był wg wszelkich standardów szybki pancernik. Pozwolę sobie jednak nie zgodzić się z oceną Prince of Wales, teza jakoby okręt ten był pod jakimś względem lepiej opancerzony od Bismarcka jest nieporozumieniem. Łączna waga opancerzenia Bismarcka to 18 700 ton, 40 procent masy całego okrętu. Żaden brytyjski pancernik nie miał choćby porównywalnej skali opancerzenia. Przywołany Prince of Wales na przykład 12 410 ton. Na odporność konstrukcji wpływ ma także jakość pancerza, łączenia poszczególnych płyt itd. Generalnie okręty typu King George V były, delikatnie mówiąc, średnio udane, na co wpływ miały m. in. ograniczenia traktatowe i kryzys okresu międzywojennego. Bismarck bywa mitologizowany, przypisuje się mu przesadzone zalety, ale wiosną 1941 roku nie było w Europie pancernika zdolnego mu stawić czoła w pojedynku 1:1. Może poza francuskim Richelieu, aczkolwiek ten nie był w pełni ukończony i uwięziony w Dakarze. Mówię tu oczywiście wyłącznie o parametrach technicznych, a nie realnej szansie, że mogły stanąć do boju.
"Łączna waga opancerzenia Bismarcka to 18 700 ton, 40 procent masy całego okrętu"
To raczej świadectwo kiepskiego i przestarzałego projektu opancerzenia. Pomimo całej tej masy główny pas pancerny to zaledwie 320mm, gdzie klasa KGV to jakieś 356mm przy maszynowni i 380mm przy magazynach amunicyjnych. Ponadto brytyjskie pancerniki miały bardzo dobrze opancerzony pokład. Jedyne do czego się można przyczepić to dość słaby pancerz wież, ale i tu Bismarck nie brylował. Co zresztą udowodnił HMS Rodney, który z łatwością przebił od przodu wieżę Bismarcka.
Biorąc pod uwagę ograniczenia dotyczące wyporności KGV miał świetnie zaprojektowany pancerz i było to coś do czego Royal Navy przykładała szczególną uwagę przy projektowaniu tego okrętu.
Panowie, Panowie. Tak merytoryczne podkasty a słyszę potoczne określenie. NIE pancernikiem. Okrętem liniowym Prince of Wales. A Hood był krążownikiem liniowym. Pancernik jako klasyfikacja okrętów w marynarkach funkcjonował na samym początku istnienia okrętów żelaznych. Później z tamtych pancerników wyrosły: okręty liniowe ( najpierw kazamatowe, później wieżowe i barbetowe, następnie predrednouty, drednouty, superdrednouty i wreszcie szybkie/nowoczesne okręty liniowe[ które przęły kilka cech krążowników liniowych]), fregaty pancerne które stały się ostatecznie krążownikami, oraz okręty przybrzeżne później będące kanonierkami i monitorami ale też i pancernikami obrony wybrzeża. W czasach Bismarcka klasyfikacja pancernik nie istniała.
@@jerzkos1301 Owszem linia już w praktyce nie istniała, choć w kiklku starciach okręty wrogich zespołów płynęły w lini. Choć by Bismarck i Eugen po stronie niemieckiej i Hood i Wales po brytyjskiej. Tak wiem bardzo krutka ta linia, ale jednak był to szyk liniowy.
Po za tym okręt liniowy to jest terminologia raczej słowiańska. Wymieniony po polsku, po rosyjski linnyj korabl. W innych językach w tym terminie nie ma słowa linia. A np po angielsku jest to battleship. A pancernik to był by armorship. I takie określenie próbowano wprowadzić jako klasyfikację na początku okrętów żelaznych. Jednak się nie przyjęło, ze względu na rozwój tychże i samoistny podział na różne klasy.
W takim razie czekam na odcinek o pancernikach klasy Iowa. Tylko tu historia będzie się kończyć w latach 90tych
A nawet później. Missouri walczył z kosmitami a filmie Battleship. 😜
@@redlion2056 A no prawda. Coś kojarzę, że oglądałem ten dokument 🤣
33:38 min. Bismarck i Tirpitz były największymi pancernikami, ale europejskimi. W tym czasie Japonia już miała Yamato i Musaschi. Pancerniki o 1/3 większe od Bismacka.
yamato i musaschi weszły do służby później
Piszcie, proszę, poprawnie. "Musashi", taka jest transliteracja nazwy japońskiego okrętu.
Dziękuję za świetny materiał
Bardzo ciekawa analiza przyczyn zatopienia Hooda u Drachnifela. W skrócie - Brytyjczycy mieli wyjątkowy niefart, a Niemcy wyjątkowego farta z tym trafieniem - czcams.com/video/CLPeC7LRqIY/video.html&ab_channel=Drachinifel
Bardzo fajny podcast niepozbawiony jednak niewielkich błędów. Szkoda że nic nie wspominano o dowódcach brytyjskich z HMS "Hood" i w ogóle o kadrze oficerskiej na tym krążowniku liniowym. Pech "Hooda" polegał na tym że będąc najnowszym i najlepszym brytyjskim krążownikiem liniowym i w ogóle takim naj naj nigdy nie został porządnie zmodernizowany. Używano go jako wielki jacht admiralicji. Co za tym idzie większą uwagę zwracano na czystość pokładów, polerowanie bulajów i wygląd oficerów niż na wartość bojową. Dowódca był na "Hoodzie" bardzo krótko podobnie jak najważniejsza persona na takim okręcie jakim bez wątpienia jest pierwszy oficer artylerii. Ten koleś nigdy nie służył na pancerniku czy krążowniku liniowym a jedynie był oficerem artylerii na krążowniku ciężkim HMS "Berwick" czyli bliźniaku HMS "Suffolk" i HMS "Norfolk". Sumując z jednej strony mamy ładnie wyglądających mało kompetentnych Brytoli a z drugiej strony kmdr. H.Lindemana - szefa szkoły artylerii który "Bismarckiem" dowodził od momentu rozpoczęcia budowy. Znał okręt bardzo dobrze i z pewnością miał wyśmienitych artylerzystów. Kiedyś w necie była fajna analiza tej krótkiej bitwy. HMS " Hood" nie trafił "Bismarcka" żadnym pociskiem za to "PoW" chyba 3 czy 4 krotnie pyknął "Bismarkca" ale tylko do momentu jak nie był pod oginiem .... jak tylko Niemcy przenieśli ogień po zatopieniu "Hooda" na "PoW" to już ten nowiuśki wynalazek nic nie zdziałał po za zainkasowaniem kilku trafień. To prawda że Brytole mieli większe cochones od Niemców. Przykład spotkania niedaleko Norwegii "Scharnhorsta" i "Gneisenau" z HMS "Renown".
Polecam kanał niemilitarni pięknie opisał ten bój
@@Mlodywolyn znam tamten kanał i niestety mam odmienne zdanie. Autor kaleczy język niemiecki nie potrafiąc nawet poprawnie wymówić znanych dosyć nazw. Odnosi się to także do cyklu o krążownikach liniowych. pozdrawiam serdecznie
@@mariuszjaniszewski4406
Każdy ma prawo do swego osądu.
Mi się podoba.
Pozdrawiam
@@Mlodywolyn to nie jest kwestia upodobań ale rzetelności popartej faktami.
@@tomaszkowalski6071 czyli uważasz że jak ktoś źle wymawia niemieckie słowa nie jest merytoryczny?
Bismarck wcale nie był zoptymalizowany do zadań korsarskich, jego zasięg wynosił 8870 mil morskich. Dla porównania poniżej zasięgi innych okrętów, rówieśników i starszych. Ostatni krążownik.
Admiral Graf Spee 16 300 mil morskich, King George V 15,600 mil morskich,i USS "North Carolina" zasięg 17 450 mil morskich, Kongō zasięg 10 000 mil morskich, HMS Norfolk 12 000 mil morskich.
Interpretacja roli krążowników liniowych w Bitwie Jutlandzkiej zbyt uproszczona a przez to mijająca się z prawdą.
@@rodem11 Krążowniki lekkie miały działa o kalibrze mniejszym niż 155 mm a krązowniki ciężkie o kalibrze większym niż 155 mm (wg ustaleń Traktatu Waszyngtońskiego z 1922 r (Washington Naval Treaty) nic wiec nie stoi na przeszkodzie uznania okrętu Admiral Graf Spee za krążownik ciężki (z czym zgadzają się zresztą b.liczne opracowania) tym bardziej, że cała jego konstrukcja (proporcje kadłuba, opancerzenie) i przewidywane zastosowanie odpowiada charakterystykom ciężkiego krążownika. Był to więc zdecydowanie krążownik ciężki a efemeryczna nazwa "pancernik kieszonkowy" miała znaczenie wyłącznie propagandowe.
Juz wiem co mial klasyk na mysli piszac te oto slowa "Glupi Bismarku, gdybys cicho w swoim porcie siedzial nigdy by sie o tobie Churchill nie dowiedzial".
Churchill myślał politycznie, prestiż UK opierał się o władzę nad morzami, nawet taki rider jak Bismarck mógł podważyć ten dogmat
Hood trafił Bismarcka?. Dotychczas czytałem, że Bismarck został trafiony trzema pociskami przez Prince of Wales.
Z tego co mi wiadomo, Hood nie uzyskał żadnych trafień w trakcie bitwy.
To był bardzo ciekawy materiał, choć podobnie jak część słuchaczy (patrz komentarze) ja również odczułem niedosyt. Zabrakło mi polskiego akcentu - krótkiej i nierównej wymiany ognia pomiędzy Bismack'iem i ORP "Piorun"... Poza tym ani słowa o dwukrotnym ataku torpedowym dwupłatowców typu "Swordfish" i uszkodzeniu steru niemieckiego kolosa który utracił zdolność manewrowania i ostatecznie nie zdołał ujść brytyjskiej grupie pancerników. Panowie Norbercie i Kamilu... choć mi do Was to jak nie przymierzając... czeladnikowi do Mistrza - to jednak był chyba najsłabszy podcast na waszym arcyciekawym kanale...
Zarzutów trochę nie rozumiem. To jest program o decyzji przez którą zatonął Bismarck, a nie o zatopieniu tego okrętu.
Zarzutów tutaj brak - jedynie moja subiektywna opinia. Skoro Rozmówcy nawiązali już do samej walki ogniowej Bismarcka z Hood'em i "PoW" to byłoby miło gdyby wspomnieli o skierowanej z Bismarck'a "salwie ku chwale Polski" z Pioruna. Uważam też, że warto było wspomnieć o swordfish'ach, bo te niszcząc stery okrętu praktycznie "ustawiły" dalszy bieg wydarzeń i walnie przyczyniły się do "zamknięcia się wód nad kioskiem Bismarcka"...
Panie Łukaszu, dziękujemy za opinię. Niemniej w tym odcinku nie było nic o atakach Swordfishy czy walce "Pioruna" z "Bismarckiem", tak samo jak nie mówiliśmy o walce "Bismarcka" np. z "King George V" itp., bo to nie był odcinek o całym rejsie "Bismarcka". To jest odcinek o kontekście operacyjnym decyzji niemieckiego dowódcy, który decydując się na wejście okrętem na Atlantyk, popełnił błąd. I właśnie ten błąd przyniósł te wszystkie konsekwencje, o których Pan pisze - ataki torpedowe z samolotów, walkę z Piorunem itp. Niemcy poszli w paszczę lwa. My opowiadamy dlaczego poszli, natomiast o samej paszczy lwa powiedziano już wszystko.
Panowie, dziękuję za zwrócenie mi szczególnej uwagi na zasadniczy cel, w jakim przygotowaliście ten ciekawy materiał. Absolutnie zgadzam się iż rejs Bismarck'a był wielowątkowy i nie sposób wszystkie wydarzenia z nim związane odpowiednio uwypuklić i przy tym nie utracić waszego "clou" programu. Myślę że wasz komentarz dostatecznie wyczerpał ten wątek. Dziękuję i czekam na kolejne publikacje😉
Nic nie wspomnieliście o feralnym aspekcie konstrukcyjnym, który przesądził o późniejszym unieruchomieniu Bismarck'a, i bez którego możliwe że do zatopienia tego pancernika, w ramach tej wyprawy w ogóle by nie doszło.
(ten niuans tak naprawdę Znacznie bardziej przesądził o niepowodzeniu całej operacji - tak jak o eksplozji Hood'a przesądziło przeładowanie materiałami do dział, i niechlujne ich umiejscowienie /dla szybszej dostępności/ - niż koncepcja całej operacji).
Jeszcze pewien ważny wątek : w maju 1941 Hitler chciał odwrócić uwagę od planowanego ataku na ZSRR próbując pokazywać, że jego celem na lato 1941 jest jednak Anglia. Do ostatniej chwili trzymał więc na Zachodzie pewne dywizje i siły lotnicze przekazując Stalinowi, że to przeciw Anglii. Nawet koncentracje pancerne na wschodzie z wiosny 1941 tłumaczył jako manewry ukryte z dala od zasięgu lotnictwa angielskiego. I w te maskowanie wyprawa Bismarcka wpisywała się doskonale : ktoś z zewnątrz jak Rosja mógł naprawdę zacząć myśleć, że Hitler na serio planuje rozprawić się z Anglią skoro nawet Bismarck poszedł na taką wyprawę. Nawet jego zatopienie i walka z Hoodem wpisały się w ten obraz - Niemcy walczą tak intensywnie z Anglią, że nawet jego poświęciły. To mogło wpłynąc na to, że ZSRR jako jednak pewne zaskoczenie odebrał to, że nie Anglia lecz on jest celem jednak na lato 1941.
Po zatopieniu Hooda było 2:1 . Trzeba było rzucić się na "Prince of Wales" i zatopić. Były ogromne szanse. A potem schować się w fiordach norweskich.Potworny błąd.
Ale zadaniem bylo przebic sie na Atlantyk i zwalczac zegluge wroga przy mozliwym unikaniu walki z ciezkimi jednostkami nieprzyjaciela. Abstrahujac od faktu ze miedzy miejscem bitwy w ciesninie dunskiej a norweskimi fjordami lezala baza Home Fleet w Scapa Flow a droga powrotna znajdowala sie w zasiegu wrogiego lotnictwa.
Dokladnie a potem wrocic do Rzeszy , poczekac na ukonczenie innych okretow i spokojnie poczekac do jesieni. A ten czas wykorzystac na usuniecie radzieckiej floty baltyckiej .
Gdy jest się słabszym należy unikać walki, a szkodzić przeciwnikowi w zwalczaniu jego bazy ekonomicznej. Czyli admirał Reder miał rację.
Również Premier Churchill miał rację.
Dzięki za materiał ;)
szkoda ze nie ma zdjec map itp
jest marynistyka :) więcej więcej poproszę choć sporo czytałem na przestrzeni lat ale zawsze czegos ciekawego mozna się dowiedzieć :)
Po pierwsze, trzeba było słuchać Lindemanna ale "stary rep" Lutjens nie był w stanie logicznie ogarnąć tematu. Po drugie, powrót do Francji też raczej by się udał ale znowu Lutjens... Jak się za przeproszeniem pier... przez radio ponad pół godziny to oczywistym jest że mimo iż udało się w pewnym momencie "zniknąć" goniącym to wszystko bierze w łeb... Prince of Wales miał poważne problemy z użyciem czterodziałowej wieży tak więc raczej Bismarck by go załatwił, biorąc pod uwagę fakt że był szybszy i to on decydował o ewentualnym przerwaniu pojedynku. No i po trzecie, poważny błąd Anglików na samym początku starcia: Holland nie informuje dowódcy Prince of Wales, który okręt jest celem nr.1 i w efekcie tracą cenny czas, a Niemcy strzelają pierwsze salwy do Hooda.
z odległości jakiej strzelają do siebie takie okręty znaczenie ma grubość pancerza pokładowego a nie burtowego pociski lecą na torach o kącie nachylenia około 45 stopni (w teoretycznym rzucie ukośnym pocisk ma największy zasięg pod kątem 45 stopni) ponadto niemieckie okręty "printz eugen" i "bismarck" szły w szyku liniowym a okręty brytyjskie "prince of wales" i "hood" płyną w szyku czołowym - co to oznacza - niemcy zwróceni są burtami do brytyjczyków i strzelają całą swą ciężką artylerią (i to oba okręty strzelają do "hooda") a brytyjczycy tylko dziobową przy czym "hood" początkowo zasłaniał cel dla "prince of wales" a więc już NA SAMYM POCZĄTKU BRYTYJCZYCY POPEŁNILI ZNACZĄCY BŁĄD, ponadto niemcy strzelali celniej. można sobie to gdzieś poczytać.
Grożne piękno .
Przed wypłynięciem Bismarcka i Prinz Eugena w rejs dowódca będącego wówczas na etapie prób Tirpitza bardzo zabiegał o udział jego okrętu w operacji. Kto wie jak by się wówczas wszystko potoczyło - mogło być tak, że po starciu w cieśninie duńskiej i zatopieniu Hooda i uszkodzeniu Prince of Wales uszkodzony Bismarck mógłby zawrócić do Norwegii a rejs na otwarty ocean kontynuować Tirpitz i Prinz Eugen . To zakładając, że wynik starcia byłby taki sam, a przecież dodatkowy pancernik Niemców mógłby oznaczać także dołączenie PoW do Hooda na dnie cieśniny szybciej niż ten zdołał zadać uszkodzenia Bismarckowi. Z tego punktu widzenia należy uznać to za błąd Niemców - podobnie jak i brak operacji dywersyjnych pary Scharnhorst Gneisenau, która dwa miesiące wcześniej powróciła z rejsu rajderskiego. Nie chodzi tu o kolejny rejs , ale jedynie pozorowaną operację mającą odciągnąć część sił Home Fleet.
Film był bardzo fajny
Prince of Wales i Kuantan. To jest dobry temat, zwłaszcza w kontekście bomb i torped.
Dobra robota!
Nie było krążowników kieszonkowych. Były pancerniki kieszonkowe.
W lutym 1940 nastąpiła zmiana klasyfikacji z "Panzerschiff" na "Schwerer Kreuzer".
bardzo ciekawe,
obiecywaliście kiedyś odcinek o postawie polskiej kawalerii we wrześniu 39
Myślałem że będzie o Moskwie ;-)
Supcio materiał
Super materiał, ale brakuje mi map w tle!!!
Chcesz więcej? Polecam serię na kanale "niemilitaryści" . Bardzo szczegółowe i szerokie omówienie tematu Bismarck i jego zatopienie.
A przy okazji, zróbcie może materiał o pancernikach typu Yamato. Może nie z perspektywy ich historii operacyjnej, bo ta była w sumie mało spektakularna, pomijając ich zatopienie. Ale właśnie planowania rozwoju marynarki i decyzji japońskiego dowództwa. Choć były to najpotężniejsze pancerniki w historii, pod wieloma względami były pełne sprzeczności i kiepskich rozwiązań. A przy tym, to już moje subiektywne zdanie, były okrętami, których Japonia zupełnie nie potrzebowała, a które spowodowały, że zabrakło funduszy i materiałów na budowę potrzebniejszych klas, jak choćby lotniskowce. W istocie to był wielki, kosztowny błąd. W sumie całe szczęście, że Cesarstwo Japonii go popełniło, bo może dzięki temu szybciej udało się je pokonać na morzu. Podsuwam więc pomysł: Yamato i Musashi, najkosztowniejszy błąd Japońskiej marynarki wojennej.
Jest to omówione na kanale Niemilitarysci.
@@michabiaczynski9990 Myślę, że to nie przeszkadza, ciekaw jestem opinii prowadzących ten kanał.
@@DeeMstudio co innego opinie, ale ty poronujesz troche dublowanie dlugiego i solidnego materialu ktory w internetach juz jest...
O Yamato jest na kanale niemilitaryści, rewelacyjny materiał.
Jaki z tego wniosek ? Że trzeba być elastycznym . Czasami walczyć czasami uciekać. A czasami stać z boku.
Pancerniki kieszonkowe jeżeli już a nie krążowniki kieszonkowe
Luthens rostrzaskał Bismarcka o framugę okienka. Kalendarzowego.
Z miłą chęcią posłuchał bym Podkastu o tej wielkiej bitwie z 1916 roku co mowilscie
Nie wiem, czy można tak kategorycznie stwierdzić, że PoW podzieliłby los Hooda. PoW wycofał się z bitwy, bo mechanizmy obrotowe obu poczwórnych wież zacięły się i chwilowo został tylko z dwoma działami. Uszkodzenia owszem odniósł, ale były one powierzchowne. Penetracja cydateli PoW była dla Niemców praktycznie nieosiągalna, pancerz 381 mm wykonany z prawdopodobnie najlepszej stali pancernej na świecie był nie do ruszenia. Więc żywotne podzespoły i pływalność okrętu były bezpieczne.
Polecam porównanie zatopienia Kirishimy - znacznie lżej opancerzona od PoW zmasakrowana ogniem 406 mm pocisków zachowała pływalność przez kilka godzin i została dobita torpedami orzez własne niszczyciele.
Jakieś mam takie wrażenie, że los Bismarka był już przesądzony jeszcze na deskach kreślarskich z powodu braku jak to często tu powtarza prowadzący odpowiedniego systemu doktryny w ramach, której mógłby funkcjonować taki nowoczesny pancernik. Okazały sie te narzędzia walki drogimi popisowymi zabawkami budowanymi dla uciechy ludności i napawania się własną potęgą. Statki te w zasadzie nie wpłynęly na wynik wojny w żaden sposób. To był czas lotniskowców, niszczycieli i okrętów podwodnych. Już symbolicznie to Bismark przynajmniej stoczył ten słynny pojedynek z Hoodem ale koniec Yamato był już dramatycznym finałem ukazującym bezsens idei pancerników. W przypadku Yamato Trochę jest takie poczucie niedosytu z powodu braku tego mitycznego starcia kolosów 1 vs 1
Co ciekawe, i nie można tego pominąć, okręty typu Kongo to projekt brytyjski. Inną sprawą jest to, że Amerykanie, tak jak wcześniej Royal Navy w ostatnim stadium bitwy z Bismarckiem, prowadzili ogień z bardzo małej odległości (u Amerykanów sytuacja taktyczna, u Brytyjczyków rzadka u nich furia i pragnienie zemsty) przez co część ich pocisków przechodziła na wylot okręty przeciwników, i powodowało małą ilość przebić poniżej linii wodnej. Dlatego te okręty trzeba było dobijać torpedami.
@@dominikgawlikowski9378 Statki a okręty dzieli spora różnica, mylenie obu pojęć stanowi spory nietakt w uszach historyka wojennomorskiego.
Uważałem działania morskie za najnudniejszą część wojny. Dzięki wam zmieniłem zdanie 👌
Epopeja Bismarcka w 12 częściach.
czcams.com/video/hKTY9JcMveM/video.html
Zastanawiam się dlaczego Bismarck nie skorzystał z kanału kilońskiego? Z tego co wiem, to Tirpitz później przez niego przepłynął by opuścić Bałtyk.
Sugeruje chec zkrócenia rejsu miedzy Gdynia a Bergen. Ale to tylko czyta teoria.
ze strategicznego pkt przedarcie się do Francji miało kolosalne znaczenie z/w na ułatwione "wyjście" na atlantyk , a pchanie się w bijatykę z siłami przeciwnika nawet teoretycznie słabszymi nie zawsze kończy się dobrze, przykład Admiral Graf Spee i jego walki . A co do odważnych decyzji anglików to po zatopieniu Hooda dowódca zespołu został oskarżony o tchórzostwo , podobnie jak dowódca ORP Piorun dlatego że jako jedyny nie wykonał ataku torpedowego z dywizjonu niszczycieli.
pieknie !!!
Drodzy Autorzy, co chcielibyście usłyszeć ? ;) Byle tak dalej !
Wydaje mi się ze była jeszcze szansa nawet po storpedowaniu przez samolot na ucieczkę do Brestu,trzeba było spróbować odstrzelić uszkodzony ster kierunkową eksplozja i kierowanie dalej napędem
Ciekawa idea👍
Tymczasem Swordfish:🙅
Bismarck, tak samo jak Tirpitz, zatonęły tylko dlatego że je w ogóle zbudowano. Nie chcę przez to powiedzieć, że każdy okręt tonie wcześniej, czy później. Niemcy prawidłowo rozpoznali, że nowym i decydującym graczem jest U-bootwaffe, ale przeoczyli, że czas pancerników właśnie mija. Nie zauważyli, że najskuteczniejszym dyktatorem morskim stają się lotniskowce.
Możecie sobie wyobrazić, że choćby jeden statek przepłynął Atlantyk gdyby Niemcy mieli "zaparkowany" w czarnej dziurze na Atlantyku pełnowymiarowy lotniskowiec? Na przykład coś w stylu Yorktown. A jeszcze lepiej dwa!!! By mogły się wzajemnie osłaniać, by mogły wzajemnie się luzować. Do tego ze dwie, trzy, no niech cztery, fregaty... W latach '40 nie do ruszenia!
Warto zapoznać się jak operowalo lotnictwo lotniskowca Ark Royal. Północny Atlantyk był bardzo często miejscem złej pogody. Samoloty często się rozbijaly ulegały uszkodzeniu, a czasami nawet nie odnajdywaly lotniskowca. Podczas operowania grupa lotnicza bardzo szybko się wykruszala, w zimie praktycznie nie można było prowadzić lotów. Tak że supermacji lotniskowcow nie przewiduje.
Nic nie przeoczyli. Plany a potem budowa Bismarcka to był określony przedział czasowy. Pearl Harbor i dalsze zmiany na morzu zadziały się gdy Bismarck był już dawno na dnie. W momencie planowania i budowy pancerników nikt jeszcze nie wiedział że lotniskowce będą miały takie znaczenie. Ale myślę że w Europie to by nie wyszło w taki sposób jak na Pacyfiku. Lotniskowce tam zadziałały bo ich tam było dużo. W Europie przypuszczam że nikt nie zdecydowałby się na budowę większej ilości lotniskowców. Tym bardziej że samolotami możliwe było startowanie z wielu lotnisk na lądzie. A wojna działa się gdzie?. Morze było tylko dodatkiem. I tu słusznie uważano żeby koncentrować się na dostawach. No bo co innego mogła robić flota?
Panom specjalistom hurtem:
1. w '39 Amerykanie nie uczestniczyli w wojnie a Brytole dopiero budowali jakieś gówna jako śmiechu wart lotniskowiec.
W '41 Brytole MIELI lotniskowce (chociaż marne), Niemcy nie. Mieli i skutecznie użyli co jest bezdyskusyjnym dowodem na przewagę lotnictwa morskiego nad flotą i marynarką. I to jest to "przeoczenie".
Myślę, że Hitler po prostu nie rozumiał że rozpętał wojnę nie tylko totalną ale przede wszystkim GLOBALNĄ. A do prowadzenia takiej niezbędne są globalne środki. Gdy już to zrozumiał było ciut za późno...
2. Pacyfik (wbrew drugiej nazwie: Ocean Spokojny - ta nazwa wynika z faktu, że gdy Pacyfik został odkryty akurat panował okres wyjątkowo dobrej pogody) nie różni się jakoś radykalnie pogodowo od Atlantyku a jednak i Japsy i Amerykanie pływali lotniskowcami i walczyli - skutecznie.
W '41 gdy Amerykanie przystąpili do wojny, na budynku parlamentu w Londynie najprawdopodobniej powiewałaby już flaga z hackenkreuz'em... Pomijam fakt, że US Navy miała sama wielki wrzód na dupie z Japsami i do bitwy o Midway na pewno nie daliby żadnego lotniskowca na Atlantyk. Bo Amerykanom nie chodziło (i nadal nie chodzi) o jakieś pokojowe interwencje w Europie, ale o supremację nad światem. A jak ktoś wierzy w jakieś bajki o demokracjach to sam sobie szkodzi.
3. KAŻDY okręt wymaga zaopatrzenia. Dlatego dużym okrętom zawsze towarzyszą zaopatrzeniowce, które wahadłowo uzupełniają niezbędne wyposażenie. Lotniskowce nie są żadnym wyjątkiem.
4. Do lotniskowca trzeba najpierw DOTRZEĆ by móc go zbombardować. Na morzu praktycznie niemożliwe bez równoważnego lotniskowca. A po co miałby lotniskowiec siedzieć w Bordeaux i czekać na coup de grâce? Kto i czym miałby go zadać jeśli Angole byliby już na kolanach?
5. Owi sponsorzy mieli wiele do powiedzenia na początku lat trzydziestych. Noc kryształowa pokazała że ich wola już się nie liczy.
6. Wojna na Atlantyku nieważna? Ciekawy pogląd... Tylko dlaczego ją toczono z taką zaciekłością skoro była nieważna?
Prawda jest taka: ten kto kontrolował Atlantyk ten kontrolował tanie dostawy. A jeśli ktoś zna odpowiedź na pytanie: jak prowadzić wojnę BEZ DOSTAW niech szybko ją podpowie Ukrainie!!!!
7. Prawda jest taka: Raeder przejawił rażącą i karygodną niefrasobliwość nie zabezpieczając Bismarckowi JAKIEJKOLWIEK osłony lotniczej!!! Tym bardziej, że cała doktryna niemiecka polegała na wykorzystywaniu lotnictwa na lądzie. Niemcy mieli więc świadomość, że to co nad głowami trzeba szczególnie chronić, że przewaga w powietrzu ma takie samo znaczenie na lądzie jak na wodzie! Kto wie, może na wodzie, na Atlantyku nawet większe? Myślę, że Raeder zlekceważył lotniskowiec ze Swordfishami na pokładzie (bo nie ma wątpliwości, że o nim musiał wiedzieć) nie zdając sobie sprawy jaką przewagę ma choćby najgorsze lotnictwo nad nawet najlepszym okrętem. Dziś niewyobrażalny błąd... Arogancja i brak wyobraźni - może i lepiej, bo dziś mówimy po polsku, nie po niemiecku...
8. Pierwszy i najważniejszy cios (z tych liczących się) zadał Bismarckowi gówniany samolot z gównianą torpedą (nie miały żyroskopu i "schodziły" z celu...) wypuszczony z gównianego "lotniskowca"!!! 3xgówniany przeciw najpotężniejszej chlubie Kriegsmarine. I co? Gdyby nie ten nędzny Swordfish Bismarck najpewniej przylutowałby jeszcze parę razy aż sławetna Home Fleet wróciłaby do siebie z podkulonymi ogonami... Gdyby przy Bismarcku znalazł się w powietrzu choć jeden Focke-Wulf Fw 200 Swordfishe wylądowałyby na dnie Atlantyku, nie pokładzie HMS Victorious. Nie doleciałyby nawet do Bismarcka! Zaś Ernst Lindemann otrzymałby Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego nie pośmiertnie a z całą pompą geobbelsowskiej propagandy w świetle reflektorów z rąk samego Fuerera.
9. A poza tym, czy ktoś zna jakąś inną rolę pancerników w czasie II WŚ, poza etatowym robieniem za cel dla lotnictwa morskiego? 🤣
Najlepiej to widać w przypadku dwóch pancerników: Yamato i Tirpitz... Oba kosztowały majątek jako koszt budowy, oba kosztowały majątek jako koszt utrzymania i oba praktycznie nic za te pieniądze nie zwojowały. A już na pewno nie przeważyły żadnej szali.
Po prostu: II WŚ pokazała, że nowa broń, która zdążyła obrosnąć w piórka i nie jest już na etapie nieopierzonego pisklęcia - LOTNICTWO - to game changer z którym trzeba się bardzo poważnie liczyć. Zaś pancerniki w tych okolicznościach przyrody to historia która ma tylko jeden kurs: na dno!
Każdy kto nie wyciągnął w porę właściwych wniosków zapłacił za tę lekcję srogą cenę.
@@andrzej3511
1.w 39 Brytyjczycy budowali 4 nowoczesne lotniskowce i meli 1 w służbie.
2.' pogoda się różniła. Tak jak różni się w Norwegii i Hawajach. Na północnym Pacyfiku też panuje zła pogoda ale tam lotniskowce nie odegrały tak ważnej roli. Amerykanie używali USs Ranger na Atlantyku i na teatrze Europy.
3. Brytyjczycy byli skuteczni w likwidowaniu floty handlowej niemiec. Trudno mówić o zaopatrzeniu w takich warunkach.
4 każdy lotniskowiec musi zawinąć do portu, Niemcy mieli niekorzystne położenie geograficzne, lotniskowiec musiał przepłynąć koło wysp brytyjskich.
7. Raeder nie miał żadnego lotnictwa by wesprzeć Bismarcka.
8. Swordfishe miały udane ataki torpedowe nie tylko na Bismarcka, trudno mówić że to była nieudana broń.
9. Osłona północnych konwoi do ZSRR, HMS Duke of yorck niszczy Scharnhorsta.
@@tomaszrosaniec7052 Wie pan co? Ręce opadają...
Jeśli dla pana HMS Victorious to nowoczesny lotniskowiec a Swordfish to świetny samolot no to gratuluję.
Nie widzę sensu dalszej dyskusji.
najbardziej bezuzyteczny okret ever
Yamato był najbardziej bezużyteczny
Komentarz taktyczny celem promocji dobrych, wartościowych treści.
Ciekawie sie sluchalo sle marynistyka to chyba nie wasz konik..
👍
jak zawsze ciekawie
Siła ognia i pancerz klasyfikowały Hooda jako pancernik, ale był w całości projektowany jako krążownik, żeby zmieścić się w limitach po I WŚ. Właściwie, żeby je obejść. Stąd wymyślono dla niego klasyfikację "krążownik bitewny".
Nie. Hood był w całości projektowany w czasie I wojny światowej, a limity po I WŚ pojawiły się po I WŚ, kiedy Hood był już ukończony (wejście do służby - 1920, traktat waszyngtoński - 1922). Określenie "krążownik bitewny" (battlecruiser) nie było wymyślone dla Hooda, odnosiło się już do HMS Invincible.
Nic dla nikogo nie wymyślano. Twój "krążownik bitewny" to proste tłumaczenie battlecruiser/battle cruiser/battle-cruiser, czyli nic innego jak "krążownik liniowy". Termin i klasa okrętów jeszcze sprzed Iwś. A co do limitów, to przed Wielką Wojną nie obowiązywały żadne limity i ograniczenia.
@@adamlewandowski6018 jeśli dobrze pamiętam, to Hood miał nawet własną klauzulę w Traktacie Waszyngtońskim. Anglicy poszli na jakieś ugody żeby go zatrzymać.
@@andrzejhorbowy0815 Nasz "krążownik liniowy" wziął się z rosyjskiej terminologii morskiej (typ Borodino), ani Anglicy, ani Niemcy nie mieli (dosłownie) "krążowników liniowych". W 1915 w rosyjskiej flocie wprowadzono zmianę terminologii morskiej, "krążowniki liniowe" były klasyfikowane początkowo (po rozpoczęciu budowy w 1912) jako "krążowniki pancerne", w 1915 nastąpiła zmiana na "krążowniki liniowe". Od 1915 pozostałe krążowniki, zarówno pancerne (Bajan, Riurik), jak i pancernopokładowe (Awrora, Askold, Bogatyr) były klasyfikowane po prostu jako "krążowniki". Terminologię przejęli bolszewicy, dlatego ciężkie krążowniki (ze względu na kaliber artylerii głównej) typów Krasnyj Kawkaz i Kirow w państwie Stalina były klasyfikowane jako "krążowniki". Ciężkie krążowniki w terminologii bolszewickiej pojawiły się dopiero po wojnie (także podwodne). Podobnej zmiany terminologii dokonała Royal Navy w 1914, w miejsce krążowników pancernych i pancernopokladowych pojawiły się "krążowniki". W brytyjskiej terminologii morskiej "battlecruiser" pojawił się w 1911, kiedy okręty typu Invincible przestały być "krążownikami pancernymi", a stały się "krążownikami liniowymi (bojowymi)". Wszyscy zainteresowani (przede wszystkim Niemcy) poznali już prawdziwe dane okrętów typu Invincible, nie było już sensu udawać, że słoń to koza.
Hood nie posiadał pokładów pancernych z prawdziwego zdarzenia, 95 mm stali było stalą konstrukcyjną. Niestety, przy konstruowaniu okrętów czasem trzeba coś poświęcić za coś innego. Krążownik "bitewny" (😭🤣😂😅) czyli battlecruiser "wymyślono" w 1911 dla typów Invincible i Indefatigable, a także dla powstającego typu Lion. Krążownik liniowy to dosłowna kalka z języka rosyjskiego, przeniesiona przez oficerów służących w byłej flocie carskiej. "Krążownik liniowy' pojawił się w 1915, kiedy typ Borodino przestano klasyfikować jako krążowniki pancerne, a zaczęto jako krążowniki liniowe. Japończycy klasyfikowani swój typ Kongo jako "jun'yoosenkan" (coś w rodzaju "krążownik-pancernik"), "senkan" pojawiły się po pierwszej modernizacji.
A co z udzialem naszego pioruna w zatopieniu Bismarcka
Dobre ciekawe pozdrawiam serdecznie
graff spee byl krążownikiem ciezkim a pancernikiem kieszonkowym a nie krążownikiem kieszonkowym przecież! ! 😊
Admiral Graf Spee NIGDY nie był krążownikiem ciężkim, po prostu nie dotrwał do lutego 1940, kiedy zmieniono klasyfikację.
co ciekawe sam admiral Hood zgina na eksplodujacym krazowniku liniowym jesli dobrze pamietam byla to Qeen elizabeth ..Z ktorej uratowalo sie tez 3 ludzi... Pradopodobnie byla to 4,5 salwa z krazownika Delffinger kaiserowskiej hohsee flote..
Zginął na krążowniku liniowym Invicible podczas bitwy Jutlandzkiej. Ale HMS Hood otrzymał swoją nazwę od innego Hooda, nie był zresztą pierwszym okrętem Royal Navy o tej nazwie.
Nic lepszego o Bismarcku w polskim internecie nie było i pewnie długo nie będzie. czcams.com/video/hKTY9JcMveM/video.html
Bardzo ciekawie się słucha jak zwykle. Bismarck był wykonany z nowych bardzo innowacyjnych stali Kruppa Wotan hart i Wotan weich, jeszcze lepszych od standardowej cementowej stali pancernej Kruppa tak ze milimetry nie mówią jeszcze wsystkiego. Zdaje się że zaden brytyjski pocisk do konca tego nie przebił, zniszczone byly nadbudówki. Z perspektywy czasu oczywiscie widać lotnictwo zmienilo reguly gry, jeszcze bardziej na Pacyfiku co dotknęło wszystkie strony w tym Prince of Wales.
Pancerz Bismarcka (i w ogóle wszystkich niemieckich pancerników) był koncepcyjnie przestarzały, wywodził się jeszcze z czasów przed AON (All Or Nothing), czyli systemu pancerza zastosowanego przez Amerykanów na typie Nevada (uk. 1916). Brytyjczycy ten system przejęli w typie Nelson, Francuzi w typie Dunkerque, Italiani w typie Littorio, Japończycy w typie Yamato. Niemcy konsekwentnie oparli się o konstrukcję ersatz Yorck/L20e a, która powielała stary system opancerzenia, odstający od nowoczesnych opracowań.
@@robertsikora8449
Nie bylo jeszcze żadnych "koncepcji" pancerzy jak dzisiejsze kompozyty tylko goła stal i ewentualnie geometria jak w T34. Stale Kruppa wiodły globalnie. Zobacz sobie parametry Wotana hart z innymi stalami. Są strony z tymi charakterystykami.
@@robertsikora8449
Przeczytałeś gdzieś tylko jedną przypadkową informację. Konstruktorzy niemieccy znali oczywiscie koncepcję AoN jeszcze z I Wojny ale swiadomie nie zastosowali jej mając do dyspozycji najlepsze na świecie stale Kruppa. Pancerz Bismarcka wytrzymał bezposredni ogien na wprost 10 dział 356 mm King George V i i 406 mm Rodney'a ostatecznie zaś zatonął bo zaloga sama go zatopiła i to coś mówi o jakości materiałów i konstrukcji skoro jednego Bismarcka z "przestarzałym" pancerzem musiała ścigać całą Home Fleet ponosząc przy tym poważną stratę, także prestiżową.
@@robertsikora8449
Na "przestarzałego" Bismarcka musiała zasadzać się całą Home Fleet ponosząc ciężką stratę a King George V musiał zmykać za zasłoną dymną. Ostatecznie zatopiła go własną załoga bo ogień na wprost dział 406 mm nie robił na jego konstrukcji wrażenia.
@@jerzybaczyk2769 Tryumf germanofilii nad wiedzą i zdrowym rozsądkiem. Nie ma o czym rozmawiać. Rzetelne argumenty się nie liczą.
Dzień dobry. Scharnhorst czytamy Zeinhorst, a nie Szarnhorst. Taka ciekawostka 😉. Pozdrawiam
Nie wiem skąd to wymyśliłeś, ale jesteś w błędzie. Scharnhorst zgodnie z Niemiecką wymową wymawia się Szarnhorst. Żeby było Zeinhorst to okręt musiałby się nazywać Seinhorst
Jak można takie głupoty pisać aż Niemca pytałem,tyle lat źle to wymawiałem???Ciekawe co na to Gerhard von Scharnhorst 😂
A wspomniany w audycji Tirpitz wymawiamy: Striptiz 😅
A co z polskim akcentem podczas pogoni za Bismarckiem? Czy to prawda, że polski niszczyciel uszkodził ster dla "JEGO"?
Czy to tylko mitomania?
Ster uszkodziła torpeda
Chuć polski niszczyciel był i przez kilka godzin śledził Bismarcka
@@asmodeus9099 czyja ?
Nie pamiętam dokładnie ale to była torpeda z brytyjskiego samolotu z lotniskowca
Polski niszczyciel przez kilka godzin trzymal w pojedynkę kontakt z Bismarckiem będąc pod jego silnym ostrzałem. To był wyczyn który Angole podziwiali.
Weźmiecie się też za Yamato? Please…
czcams.com/video/XMni2uRWBA8/video.html
Niemcy zawsze byli słabsi ze wszystkimi nowymi technologiami od Brytyjczyków i tak jest po dzień dzisiejszy, ale raczej zrozumieli co zobaczyli na podwodnych zdjęciach Bismarcka.
Pomimo pewnych zastrzeżeń zgadzam się ogólnie z Norbertem
Panie Norbercie z całym szacunkiem ale porówanie Hooda i Bismarcka to już duże nadużycie. To jak porównywanie tygrysa z leopardem 2a5
Jeśli pan tak samo nagina rzeczywistość w innych materiałach no to nie jest pan wiarygodny.
Aż takiej różnicy nie było. Bismarck nie miał lepszych dział, pancerz był nieco lepszy, ale jednak był konstrukcyjnie podobnym do tego z niemieckich pancerników z 1WŚ. Radar czy system kierowania ogniem też nie był rewelacyjny. Ale wszystko miał nowe, a załogę świeżo po bardzo dobrych ćwiczeniach i treningach. To zgranie niemieckiej załogi i raczej szczęśliwy strzał w komorę amunicji, prawdopodobnie tej średniego kalibru spowodował najpierw pożar, potem detonację która z kolei spowodowała pożar a potem detonację magazynów amunicji pod 3 wieżą. Najwyraźniej Hood miał pecha, bo został trafiony w swoją piętę Achillesową. Różnica między Hood a Bismarck była mniejsza niż pomiędzy Bismarck a Iowa z końca wojny.
@@janfelchner1543 proponuję obejrzę materiał na kanale niemilyarysci. Bardzo ładnie tam jest opisana rudnica. Co do pięty Achillesa to była to norma w brytyjskich krążownikach z pierwszej wojny światowej a Bismarck był okrętem liniowym patrząc na standardy z pierwszej wojny światowej
@@Mlodywolyn no właśnie- Odcinek 4 poświęcony Bismarckowi. Z niego wynika, że okręt był najbardziej przystosowany do walki na krótkim dystansie poprzez wybór zarówno opancerzenia (gruby pas pancerny, przeciętne opancerzenie pokładu) jak i uzbrojenia (lekkie pociski nie efektywne do walki na dystansie). Co więcej- schemat opancerzenia nie był efektywny - było go dużo w miejscach zupełnie niepotrzebnych. Już wcześniej pojawiły się okręty z pancerzem all-or-nothing, nie mówiąc o nowych brytyjskich czy amerykańskich okrętach, ale nie u Bismarcka. Tak samo z artylerią - niby działa dużego kalibru (15 cali), ale pociski słabsze niż w brytyjskich 14-calówkach. W efekcie - bardziej przypominal on niemieckie pancerniki z 1WŚ, tyle że większy i dużo szybszy, niż nowoczesne konstrukcje takie jak Prince of Wales czy North Carolina, budowane wcześniej lub w tym samym czasie.
Ten Leopard 2A5 miałby pancerz wywodzący się koncepcyjnie z czasów wojny 1939-1945. Mało kto pamięta, że Bismarck powielił system opancerzenia pochodzący z ersatz Yorck/L20, czyli system równie przestarzały w chwili powstania, co system opancerzenia Hooda.
@@robertsikora8449 jesteś pewien że pancerz użyty na bismarku technologicznie pochodził z I wś?
👍
👍