Είν' η αγάπη φονικό που ζωντανό σ´ αφήνει. Είν´ η αγάπη ξενιτιά που παίρνει το παιδί σου και κάθε μέρα καρτερείς μη και γυρίσει πίσω. Ειν´ η αγάπη όνειρο που θέλεις για να τρέξεις μα από τη γη τα πόδια σου δε λες να ξεκολλήσεις. Είν´ η αγάπη χείμαρρος χιμάει και σε συντρίβει. Αρρώστια είναι ν αγαπάς αρρώστια που σε λιώνει μα δε γυρεύεις γιατρικό δε θέλεις να μερώσεις Αγάπη είναι ν' αγαπάς όποια πληγή σ´ανοίγει Αγάπη είναι η μοναξιά που πρέπει στον καθένα Αγάπη είναι να κοιτάς την πόρτα ολοένα
respect!!!!2 φορές την είδα και έφυγα με βρεγμάνα μάτια!! ύμνος στην άδολη αγάπη!! τρομερό κείμενο, τρομεροί και τρομερές ηθοποιοί, τρομερή μουσική!!!αααχχ
ΤΑΣΟΣ Εσύ, για πες μου, ήλιε, απ' τον καιρό που σ' άναψε ο Πλάστης μες το χάος, τους κόσμους του για να φωτάς, προδότη σαν και μένα εφώτισες ποτέ; (Χτυπάει τη γη με το πόδι του.) Εσύ, για πες μου, γη, κακούργο βάσταξες τέτοιο σαν κι εμέ απ' τη στιγμή που ο Πλάστης, σε κρέμασε στην άβυσσο, τ' ανθρώπου κατοικία; Στέρχθης φονιά καθώς εμέ; (Σαν να οργίζεται.) Ε, ουρανέ, τι στέκεις; Ρίξε φωτιά και κάψε με. Βουνά, δεν γκρεμιζόστε, δεν σωριαζόστε απάνω μου και στα χαλάσματα σας ένα φονιά να θάψετε; Πού είστε, μαύρα φίδια; Χυθείτε καταπάνω μου, στην άπιστη καρδιά μου, ν' αδειάστε το φαρμάκι σας. (Σωπαίνει και κλαίει. Σαν τρελός και απελπισμένος.) Για με, όλος ο κόσμος κείτετ' εδώ σωρός. Για με ολόκληρη η πλάση έπεσ' εδώ χαλάσματα, μαζί με το Θεό της κι εγώ ακόμα στέργομαι το φως του κόσμου; Όχι! Νεκροταφείο απέραντο για μένα είν' η Πλάση. (Αποφασιστικά βγάζει ένα μαχαίρι.) Νεκρός και στη ζωή, νεκρός και μες στο μνήμα... Κάλλιο στον τάφο με την Γκόλφω μου. (Χτυπιέται.) Και μοναχά το αίμα (πετάει το μαχαίρι) ξεπλένει τέτοια κρίματα. (Ρίχνεται κοντά στην Γκόλφω.) Εδώ στην αγκαλιά σου είναι ζωή ο θάνατος, είναι χαρά το μνήμα.
Είν’ η αγάπη χείμαρρος που χυμά και σε συντρίβει Είν’ η αγάπη όνειρο που θέλεις για να τρέξεις, μα απ’ τη γη τα πόδια σου δεν λεν να ξεκολλήσουν. Αγάπη είναι ν’ αγαπάς όποια πληγή σου ανοίγει, Αγάπη είναι η μοναξιά που πρέπει στον καθένα, λόγια απλά που αγγίζουν την καρδιά .......
Είν' η αγάπη φονικό που ζωντανό σ´ αφήνει.
Είν´ η αγάπη ξενιτιά που παίρνει το παιδί σου
και κάθε μέρα καρτερείς μη και γυρίσει πίσω.
Ειν´ η αγάπη όνειρο που θέλεις για να τρέξεις
μα από τη γη τα πόδια σου δε λες να ξεκολλήσεις.
Είν´ η αγάπη χείμαρρος χιμάει και σε συντρίβει.
Αρρώστια είναι ν αγαπάς αρρώστια που σε λιώνει
μα δε γυρεύεις γιατρικό δε θέλεις να μερώσεις
Αγάπη είναι ν' αγαπάς όποια πληγή σ´ανοίγει
Αγάπη είναι η μοναξιά που πρέπει στον καθένα
Αγάπη είναι να κοιτάς την πόρτα ολοένα
respect!!!!2 φορές την είδα και έφυγα με βρεγμάνα μάτια!! ύμνος στην άδολη αγάπη!! τρομερό κείμενο, τρομεροί και τρομερές ηθοποιοί, τρομερή μουσική!!!αααχχ
Μπράβο σε όλους!Και ιδιαίτερα στη σπουδαία, την καλύτερη Ελληνίδα Ηθοποιό, κ.Λυδία Φωτοπούλου!
Αγάπη ειν η μοναξιά που πρέπει στον καθένα μας.
ολο νοημα καθε λεξη στο λογο της. μπραβο
10:02 το πρωί,με πιάσανε τα κλάματα!!!!
Ένα απο τα μοναδικότερα σημεία της παράστασης!
αξεπέραστο.
ΤΑΣΟΣ
Εσύ, για πες μου, ήλιε,
απ' τον καιρό που σ' άναψε ο Πλάστης μες το χάος,
τους κόσμους του για να φωτάς, προδότη σαν και μένα
εφώτισες ποτέ;
(Χτυπάει τη γη με το πόδι του.)
Εσύ, για πες μου, γη, κακούργο
βάσταξες τέτοιο σαν κι εμέ απ' τη στιγμή που ο Πλάστης,
σε κρέμασε στην άβυσσο, τ' ανθρώπου κατοικία;
Στέρχθης φονιά καθώς εμέ;
(Σαν να οργίζεται.) Ε, ουρανέ, τι στέκεις;
Ρίξε φωτιά και κάψε με. Βουνά, δεν γκρεμιζόστε,
δεν σωριαζόστε απάνω μου και στα χαλάσματα σας
ένα φονιά να θάψετε; Πού είστε, μαύρα φίδια;
Χυθείτε καταπάνω μου, στην άπιστη καρδιά μου,
ν' αδειάστε το φαρμάκι σας.
(Σωπαίνει και κλαίει. Σαν τρελός και απελπισμένος.)
Για με, όλος ο κόσμος
κείτετ' εδώ σωρός.
Για με ολόκληρη η πλάση έπεσ' εδώ χαλάσματα,
μαζί με το Θεό της
κι εγώ ακόμα στέργομαι το φως του κόσμου; Όχι!
Νεκροταφείο απέραντο για μένα είν' η Πλάση.
(Αποφασιστικά βγάζει ένα μαχαίρι.)
Νεκρός και στη ζωή, νεκρός και μες στο μνήμα... Κάλλιο
στον τάφο με την Γκόλφω μου. (Χτυπιέται.)
Και μοναχά το αίμα (πετάει το μαχαίρι)
ξεπλένει τέτοια κρίματα.
(Ρίχνεται κοντά στην Γκόλφω.)
Εδώ στην αγκαλιά σου
είναι ζωή ο θάνατος, είναι χαρά το μνήμα.
Απίστευτη παράσταση!!!
Είν’ η αγάπη χείμαρρος που χυμά και σε συντρίβει
Είν’ η αγάπη όνειρο που θέλεις για να τρέξεις,
μα απ’ τη γη τα πόδια σου δεν λεν να ξεκολλήσουν.
Αγάπη είναι ν’ αγαπάς όποια πληγή σου ανοίγει,
Αγάπη είναι η μοναξιά που πρέπει στον καθένα,
λόγια απλά που αγγίζουν την καρδιά .......
...είν΄ η αγάπη φονικό που ζωντανό σ' αφήνει...
...αγάπη είν' η μοναξιά που πρέπει στον καθένα...
υπέροχη!!!
εξαιρετικό απόσπασμα, εξαιρετικής παράστασης
Εξαιρετική!!
Υπέροχο!
υπέροχη παράσταση
Μισό φεγγάρι, οντέ θα δω.. παλιού σεβντά θυμούμαι... που κύκλο δεν εγύρισε.. και ακόμα τυρρανούμαι...
υπεροχηηηηηηη
εξαιρετική λήψη! είναι κρίμα που δεν φαίνεται ο καραθάνος αλλά σε ευχαριστούμε :)
.....ta dakria den sigratiountai apla k i anatrixila poli...
Υπάρχει κάπου η μουσική της παράστασης; Κυκλοφόρησε μήπως σε cd;
Πες τα. Υπάρχει άλλο βίντεο με ελαφρώς καλύτερη ηχογράφηση.
Μήπως υπάρχει κι άλλο μέρος της παράστασης; Την έχω δει δύο φορές και ακόμα δεν έχω χορτάσει.
Γνωρίζει κάποιος αν υπάρχει κάπου μετάφραση στα αγγλικά αυτού του μονολόγου;
..........
Μας πέθανες....Ας γράψει κάποιος και τις κατάρες!!!
0