İlk Terapi Seansında Neler Konuşulur? Seans Kaç Dakika Sürer? Tek Başıma Mı Gitmeliyim? Ödeme Nasıl Yapılır? #psikoterapi #obsesifkompulsifbozukluk #psikolog #psikoloji #sosyalfobi #depresyon
ilginç bir tesadüftür; çevremde çok fazla psikolog oldu bugüne dek (10'dan fazladır) ve neredeyse hepsi dışarıda konuşurken bırakın bir sorununuzu halledecek, onaracak şeyler söylemeyi gündeme ilişkin basit konularda bile mantıklı cümleler kuramayacak acizlikteydi. yani sohbet ederken anlarsınız işte adam bomboş adamdır bir önce söylediği bir sonrakini tutmaz, konuşmak için konuşur vs... hepsi de iyi kötü kazanıyordu birkaçı baya kazanıyordu hatta. valla bunları gördükçe psikoloji bilimine olan inancımı yitirdim, balon olduğunu düşünmeye başladım. sonuçta birçok insan bunlara para yatırıyor, medet umuyor benim de gittiğim farklı mı olacak ki?
Her terapist kendi terapi yolculuğundan geçer ve kendi gittiği yere kadar götürür danışanini. Fakat bazı teknikler var mesela emdr . Beynin bir duyguyu işleyiş şeklini dokunma ve göz hareketleriyle iyileştiriyor. Kanıtlanmış bir çok makale var emdr yle ilgili. Iyi bir eğitim almış bir terapistle kendinize uygun yöntemi bulduğunuzda değişim ve çözüm mümkün .sevgiler 💕
Merhaba hocam anlatımınız çok iyi fakat en büyük sıkıntı maddiat :( Devlet hastaneleride malum :( Vallahi kafayı yiyeceğim artık ne yapacağımı şaşırdım :(
ben direlt devlet hastanesinde 2 dakka olmadan bitiriyorum hemen bitse hemen kalkarım konuşmakta pek fazla iyi değilim telrme heyecan titreme oluyor nasıl nerede konuşacağımı bilmediğim için gitmiyorum varsın olsun sorunlarım olsun o daha bir problem teke tek konuşmak
Merhaba, kişiye göre, terapi ekolüne göre, kişinin geliş sebebine göre, terapiden ne beklediğine göre değişir. Bazı kişiler 10 seans sonra şikayetleri azalınca terapiyi bırakmak isteyebilir, bazı kişiler hayat kalitelerini artırmak adına yıllar boyu devam edebilir .
Hocam benim içime sıkıntı daralma giriyor gün içinde öleceğim içime doguyor gibi birsey düşünürken aklıma kötü şeyler geliyor mesalee biri öldünde bende olecekmisim gibi biri hasta oldunda bnde olcak mis gibiyim şu zaman bu zaman olecekmisim gibi hocam nolur cevap verirmisiniz
Merhabalar, anksiyete diyoruz bu yaşadığınıza. Destek alarak üstesinden gelebileceğiniz bir durum. Terapiye başlama imkanınız varsa başlayın, yoksa herhangi bir devlet hastanesinin psikiyatri bölümüne başvurarak destek almayı deneyebilirsiniz, sevgiler🌹
aynı şey gibi değilmi bu sözlü ders gibi okuldai gibi sıra bana geldi ve konuşma sırası bende bu çok korkutucu ürkütücü sıkıntı ter el ayak titremesi kapı önünde sıra bekliyorsun okuldaki gibi sıra sana geldi listeden kaldırılıyorsun ve tahtaya sen çıkıyorsun aynı öyle bende ki şey okuldan berri var o yüzden ihç gitmiyorum ahstanelere felan hastada olsam çok kötü yapıyor hem sosyalfobimde var anksiyetem
Merhaba ben 18 yaşındayım hayatım boyunca kafama bastırdığım şeyleri biranda kafamdan çıkartmaya başladım daha öncelerden bu konuları önemsemiyordum ama işte bir kere o şeyler çıkınca artık iyice hassaslaştım geçmiş için sürekli kendimi suçladım şu böyleydi şu şöyleydi dedim sürekli kendime sanırım zihnime şey diyorum doğru ya da yanlış yalan ya da doğru o yüzden kendi zihnime bile yalan söyliyemem bunca zaman kabul görmediğim durumları kabul etmen gerek falan diyorum ve bu canımı yakıyor en hassas olduğum yerlerden vurulmak en büyük korkularımdan vurulmak normalde bu düşündüğüm şeyleri aklımdan öyle geçirmezdim bile ama işte 1 kez olunca bu durum işte sürekli düşünmeye başladım kuruntu yapmaya başladım sürekli normalde o an benim isteğim ve niyetimle olmayan bir hatam için şimdi için şu şöyleydi böyleydi öyle değildi böyleydi değildi diye diye geçirdim sürekli ve dedim kendime en çok korktuğun şeyler başına geldi en çok nefret ettiğin şeyler oldu ve ya daha ilerisi olursa ya korktuğun daha farklı şeyler olursa ya şöyle böyle yaparsan diye korkuyorum normalde küçüklüğümden berli bana ters karakterime uygun olmayan şeyler için bile kendimden şüphe etmeye başladım geçmiş olayları düşünce aslında öyle o kadar büyük şeyler değiller ama işte olaysa benim kafamda bam başka 18 yıl boyunca hayır dediğim şeylere karşı kendi zihnimde evet demek istemeden kabul etmeden edemeden hatta kendi hakkında gerçek olmayan şeylerle aşırı bir şüpheye girmek öyle zor ki ve derslerim var sınavlarım başlıcak zaten daha öncelerden daha kötüydüm yeni yeni daha iyiyim kafamda titreme vardı aylardır yoğun düşünce başım dönüyor kafam tuhaf oluyor kafamın arkasındaki damar atıyordu ve bir şeylere odaklanmakta zorlanıyordum kitap okumak gibi birsürü kitap değiştirdim ilk başlarını okudum sonraysa işte anlamadım ben normalde kitap okuyan birisiydim az da olsa ve severdim anlardım en azından ama şimdi dersi bile anlamakta zorlanıyordum odaklanamıyordum şimdilerde odak konusunda daha iyiyim daha öncelerden yemeğime dikkat etmiyordum şimdiyse etmeye çalışıyorum evet eskiye göre daha iyiyim odaklanma sorunum daha az ama işte hala kaygılarım endişelerim beni tam olarak bırakmadı ve bu sorunlarla aylardır mücadele ediyordum ben biranda geçmesi belki de mümkün değil aslında psikolojiye ilgim ve sevgim var ve genelde çoğu durumu analiz edip anlabiliyorum ama işte bazen bu bile etki etmiyor aşırı empati yapmak... bile bazen bana zarar veriyor bir şeyleri sürekli anlamaya çalışmak adlandırmaya çalışmak beni sıkabiliyor ben normalde de öyle düşünen birisiydim ama bana böyle zarar vermezdi bu durum hatta düşünmeyi severdim şimdiyse artık düşünmekten soğudum olayları aşırı ve hassas bir şekilde algılıyorum en küçük bir durumu bile çok büyük bir etkiyle yaşıyorum ve bu canımı yakıyor normalde bazı sorunlarımı kuruntuları konuştum yazarak falan etkisi oldu evet azaldı ama işte biraz daha iyi oldum ama işte bu düşünceler bitmedi sadece eskisine göre artık canım o kadar çok yanmıyordu sürekli yeni bir düşünceler yeni bakış açıları... sıkıyor normade hayır öyle değildi dediğim her durumu sorgulamaya başlıyorum sorunlarımı düşünerek ve işte yazarak bazı şeyleri anlatarak bu sorunlarımın etkisinden bir süre kuruldum daha iyi oldum ama işte sonradan yine aklıma gelebiliyorlar bu sorunlarım ben sorunu zihnimde daha önce çözmüş olsam bile şimdi yine gelebiliyor ve derslerime ağırlık vermem gerekli sorunlarımı açarsam üzüleceğimi biliyorum sanki şuan uygun değil gibi hissediyorum zaten aşırı kötü günlerim de oldu bugünden daha zor günler... aşırı düşünmekten o şeyleri düşünmekten başka bir şeyden zevk alamama başımın ağrıması aşırı düşünmekten o an sersemleyip uyumak istemek gibi işte yani o kadar çok şey var ki şimdi bazı şeyler artık sorun etmiyorsa bile şunu anlatmadım bunu anlatmadım diye düşünsem diye korkuyorum yani bütün durumlar söylersem çok uzun olur aslında bu takıntılarım saçma şeyler kendimde biliyorum bunları mantığımla da kavrayabiliyorun ama duygularım zayıf basıyor kafam öyle çok karışıyor ki sürekli zihnimle yaptığım konuşmalar sorgular sanki bir mahkeme gibi... ve şimdi bu sorunlarımı açarsam yine daha kötü olduğum gibi günlerdeki gibi olmak istemiyorum hiç uygun değil zaman olarak derslerime odaklanmam lazım uygun bir zaman lazım bana çünkü biliyorum ki bu hemen geçicek bir şey değil sorunlarımı deşmenin canımı yakmasından korkuyorum daha kötü olmak gibi zaten odak sorunumu azalttım şimdi yine aynı şeylerin olmasını istemiyorum sizce ne yapmam gerek okulum ve derslerim olmasaydı eğer yaz gibi olsaydı belki bu kadar endişelenmezdim bu durum için ama korkuyorum işte bir nevi de anlatmak öyle saçma sapan birsürü şeyleri söylemek falan gereksiz değil mi diyorum diyorum ki bir kelime edince devamı gelecek ve eğer her şeyi tüm zerresine kadar anlatmazsan eğer içinde kalıcak bu durum mesela şimdi artık sorun etmeyen durumlar onları anlatmaya ne gerek var nasıl olsa çözüldü desem bile hayır anlat ya içinde kalırsa diyorum ama bu da canımı yakıyor unutmuş olduğum detaylar detaylara çok takıyorum ve sorunlarımın başlamasının sebebin de de aslında bir kişi vardı o kişi şuan hayatımda yok ama etkisi hala kaldı ben de aslında dolaylı olarak onun sebebi var sorun zihnim de aslında işte bu sorun zihnimde bir kez başlayınca devamı geldi evet eskisine göre daha az ama işte sanırım bütün sorun algılardan ibaret her şeyi farklı bir boyutta alıglıyorum daha öncelerden nasıl olsa öyle birisi değilim diye hiç düşünmezdim neredeyse kabul da etmezdim ama işte artık başka bir durumu kabul etmeye çalışınca en saçma ve normal olmayan şeyleri bile zihnim kabul et diyor 1 şey için kabul et dedim ama işte bu her en gereksiz şeylere bile bulaştı artık geçsin diye olmayan durumları bile kabul etmek sizce beklemeli miyim çünkü eğer patlarsam şuan için iyi olmaz uygun zaman değil sorumluluklar vs vs daha ders çalışmaya başlamam gerek sınavlar vs ve 11. sınıfım geç falan başladım da 1.sınıfta yani ilk okulda da kalmıştım yani son senem değil tabi ama işte yine de ama işte yapmam gereken ezberlerim çalışmam sınavlarım sonra normal sınava çalışmak... bunların arasında birde sorunlarımı açmak pek doğru gelmiyor sizce ne yapmam gerekli beklemeli miyim ve birde psikolog deneyimini yaşamak da istiyorum daha önce gitmeyi düşünmezdim hatta bu gibi saçma durumlar için falan boşver derdim ileride normal bir şekilde öyle konuşmak için gidersin ama işte gündeli sorunlar gibi durumlar içinde kalmasın bu durumu yaşa diye çünkü hayalimde psikolog olmak var olmasam bile bu ilgimi kaybetmemek o yüzden mutlaka 1 kez bile olsun deneyimlemek istiyorum ve diyorum ki takıntı olarak şimdi konuşmazsan ya içinde kalırsa ya keşke anlatsaydım diye düşünürsen ileride diyorum kendime ve sonradan bu sorunlarım aklıma gelirse ve neden gitmedin diye düşünürsem diye korkmam... b
@@harunozkan896 Sonuçç hmm yine bir süre susmak daha fazla susmak.. ve hiçbir duygu hissedememek düşünmekte bile hiçsizleşmek bütün zihnimde olan her şeyi demek istemek ama sonra bununla mı uğraşıcaksın demesi şeytanın boşver uğraşma diyerek erteletmesi her şeye nefretle bakar oldum bu yorumu sonradan gördükten sonra bile dedim ki ıyy saçma sapan ne demişsin rezil oldun dedim kendime sürekli dışarıdan bakıyorum az konuşuyorum okulda bile dediler bu durumu umursammaya çalıştıkça duyguzlaştım ben çok konuşmayı seven birisiydim hala o eski halim olmak istiyorum çünkü o zaman çocuk gibi olurdum ve konuşmaktan zevk alırdım şimdiyse sustum içim diyor konuş konuş ne yapıyorsun sen bir yanımsa sus diyor arkadaşınla çok konuşursun bir şey der birisi bir şey der hiçbir şey yapma diye aşırı alınganlık oldu niye herkes hatalarımı söyleyip duruyor ben bilmiyor muyum sanki diye bıktım her şeyden yok şunu yap şunu böyle yap normal şeyler olsa bile aşırı alınganlık işte herkesten her şeyden nefret eder gibiyim bir duygu besliyemiyorum sanki normalde ben renkli dünyalara sahiptim neşeliydim.. çocuk gibi masumdum şimdiyse diyorum ki neden çocuk gibisin ki kimse sevmez seni böyle ciddi olsana dedim daha kötü oldum ve anladım ki az konuşmak bana göre değil susmakta öyle insanlar nasıl böyle yaşayabiliyor diye düşünüyorum bazen hiç sıkılmıyorlar mı sus sus herkese karşı üzülmüyorlar mı diye saçma sapan çok konuşmak yok günah mı gibi söylemler var etrafta az konuşunca e oluyor sanki ruhsuz olup üzülüyorsun çok konuşmak daha iyi gidipde her konuştuğun şey küfürse tabi günahtır diğer türlü içimiz isyan edip duruyor bu iyi bir şey mi sanki ya vesvese geliyor yok nefes alıyorsun günah değilde aşırı uç şeyler vesvese olduğunun farkındayım ama engel olamıyorum işte
Hayat koşulun yok Ruh sağlıgın yok Düzgün güvenecek insan yok Elinden tutanın yok Money oda yok ama hedefim çok çabalayacağım bakalım ilk adımı attım ama ruh sağlıgı merkezinde acaba sigortasız falan nasıl bakıyorlar yoksa tamamen üçretsiz mi ki ulaşımıda bir dert taaa otoyolun kenarında hadi 30 dkka tabanvay desen çünkü giden otobüs bile yok ama yılmadan bu yolda ilerliycem
sonuçta ölceğiz dayı ne gerek var yaşa gitsin işte benimde varsıkıntılarım ölüceğiz ha az yaşamışsın ama dolu dolu ama çok yaşamışsın bomboş hangisini seçersin ben uzun yaşamayı ama boş olsun
Merhaba, gittiğim uzman psikolog terapisinde. Sorular sordu. Kendince çıkarımlar yaptı. Ama herhangi bir güzel bir etkileşim ve frekans uyumu da yakalayamadık. İlk seansın tabiatıdır deyip devam mı edeyim. Yoksa farklı bir uzman mı deneyeyim bilemedim. . Yardımcı olursanız sevinirim. .
ben direlt devlet hastanesinde 2 dakka olmadan bitiriyorum hemen bitse hemen kalkarım konuşmakta pek fazla iyi değilim telrme heyecan titreme oluyor nasıl nerede konuşacağımı bilmediğim için gitmiyorum varsın olsun sorunlarım olsun o daha bir problem teke tek konuşmak
başta yapmaktan korktuğum ve aslında asla yapmayacağım karakterime ters olan şeylerle ilgili yaparsam diye yapmaktan korktuğum cok korkulu kaygılı günler geçiriyorum daha sonra rüyamda o yapmaktan korktuğum şeyi yaparken kendimi görüyorum daha sonra ise bunun bir rüya olduğuna kendimi inandiramiyorum yapmadığıma kendimi asla ikna edemiyorum ve bu her konuda oluyor bir arkadaşımın başına bir şey geldiğinde o şeyle alakalı kendimi suçluyorumve aslında suçsuz olduğumu ilk başta bilsem de bu durum üzerine cok düşündüğüm için kendimi suçlu olduğuma ikna ediyorum bazen bu suçluluk duygusu cinsellikle de alakalı oluyor aslında öyle bir şey yapmadığımı bilsem de kendimi asla ikna edemiyorum çok sıkışmış hissediyorum intihar etmeyi düşünüyorum bu yapmadığım her sey hakkında kendimi suçlamaktan yapmışım gibi hissetmekten çok sıkıldım amacım sizden fikir almak lütfen yardım edin LÜTFEN
Merhaba düşünceleriniz çok depresif geldi bana buraya yorum yazarak birşey elde edemezsiniz eğer Ankara'da yaşıyorsanız Keçiören de aile terapi merkezî var oraya ücretsiz bir şekilde randevu alabilirsiniz geçmiş olsun ❤️❤️
Merhabalar, düşüncelerimizin büyük bir kısmı biz istemeden geçer zihnimizden. İstesek de istemesek de geçer. Bu sizin bahsettiğiniz durumu istemeniz ya da kabul görmeniz ile ilgili değildir. Örneğin obsesif kişilerin zihnine düşünceler akın eder ve genelde en hassas olmaya çabaladıkları konularla ilgili olur. Dinine karşı hassas olan kişilerin namazda akıllarından küfürlü kelimeler geçmesi buna güzel bir örnek . Bu kişinin az inançlı olması ya da yanlış birşey yapması ile ilgili değildir. Sizin örneğiniz için de geçerli aklınızdan geçen olumsuz, ayıp karşılanabilecek, kabul edilmeyecek düşüncelerin aklınızdan geçmesi sizinle ilgili değildir. Bu konuda kendinizi suçlamayın. Mutlaka destek almanızı öneririm, iyi gelecektir, sevgiler 🌿
@@klinikpsikologneclatar6751 19 yaşındayım,bir uzmandan yardım alabilmem için aileme bu durumu anlatabilmem gerek bu arada Tıp 1.sınıfım bölümümdeki psikaytrideki hocalarımla okulum yüzyüzeye geçtiginde konuşmayı planlıyordum ama arkadaşım benden önce hocama durumumu anlatmış ama ben en az 5 sene daha karşılaşacağım bir hocama özelimi açamayacağımı farkettim ya artık kaygılarım,takıntılı düşünceler o kadar katlanılmaz bir boyutta ki gerçekten dayanamıyorum bunu evde kendi başıma çözmem gerek nasıl çözebilirim ne yapabilirim artık bu konu sadece ders çalışmamı değil yaşamamı engelliyor mesela telefonumu tamamen kapattım bu kaygılarımı tetiklediği için wp,instagram kapattım ama hiçbiri yetmiyor tüm gün sadece ağlıyorum stresten hergün kusuyorum ya daha birçok şey ve benim bunu evde çözmem gerek bunun bitmesi gerek yoksa bu beni bitiriyor
@@random-bq6pj Bir uzmandan destek almak en doğru karar.. Eğer maddi bir kaygınız varsa devlet hastanesinde herhangi bir psikiyatriste başvurursanız size yardımcı olur ve oldukça faydasını görürsünüz, sevgiler🌿
@@klinikpsikologneclatar6751 yanıtladığınız zaman ayırdığınız için çok teşekkür ediyorum 🌸💙maddi anlamda hiçbir problem yok ama aileme terapi desteği almam gerektiğini söylemeye çekiniyorum
zaten amaç samimiyet değil, doktor-hasta ilişkisi. arkadaşın değil ki samimiyet kurasın ki kaldı ki arkadaşlık samimiyet gerektirdiği için psikologlar tanıdıklarına seans yapmaz zaten. Arkadaşınla dertleşirsin ama doktora dertleşmek için gitmiyorsun amaç; psikolojik sorunlarını bilimsel nitelik taşıyarak seni değerlendirip sana tanı koymak. aradaki fark ince ve önemli zaten. Bunu bilerek doktorla görüşürsek beklentilerimizi ona göre, bu bilinçle yaklaşırsak fayda sağlarız diye düşünüyorum.
Maalesef devlet hastanelerinde hekim başına düşen hasta sayısı çok fazla olduğu için zaman oldukça kısıtlı, ilaç müdahalesine ihtiyaç var mı yok mu ona bakılıyor terapi mümkün olmuyor.
@@klinikpsikologneclatar6751 daha demin ilk psikiyatri randevumdan döndüm. Çok iyi geçti 15 dakika dediler ama yaklasik 40dakika konuştum beni de dinledi. Ilaç yazdı tekrar gorusecegimizi soyledi falan
@@chandradixit1807 lütfen cevap verir misin 2 hafta sonra psikiyatriste gideceğim yüksek ihtimalle anksiyete bozukluğu dediler ama ilk gittiğinizde sadece siz mi anlattınız yoksa soru cevap şeklinde mi konuştunuz
@@elifdead geçen cumartesi 2. Seansa gittim bu arada; gayet güler yüzlü ve sen anlattığın zaman susup dinliyor, senin konuşman bittiği zaman sorular sorabilir tabii ki ama sen kendini anlat çekinme hiç yargılanmayacağın bir ortam.
@@elifdead ben annemle gittim mesela benimle tek konuşmak istediğin bişey var mi anneni dışarı alalım mi diye sordu yani hiç bi şekilde bisey saklamana da gerek yok söyle
Kesinlikle gitmelisin. Eger begenmezsen tekrar farklı bi psikolog denersin. Ben su an devlet hastanesinde bir psikologa gidiyorum. Daha önce 2 hastanede daha gittim, onlardan verim alamadım. 3.su daha verimli geciyor.
@@hasancanozturk5408 devlete malesef randevu alamadım bir de psikiyatri olarak geçtiği için ilaç yazar diye çekindim yenibosnada ema psikolojik danışmanlık varmış oraya gitmeyi düşünüyorum teşekkür ederim
@@Nefretintohumlari rica ederim. Evet gittiğim 2 psikiyatrist de parol yazar gibi ilaç yazdilar bana fakat ben istemediğimi, psikolog yonlendirmesi istediğimi söyleyince kabul ettiler. Ilaca zorlayacak halleri yok. Umarım bekledigin gibi bir psikolog ile karsilasirsin.
@@hasancanozturk5408 ben gittiğimde 2 dakka sonra reçeteilaç yazdılar lustral ve dideral azıcık mutluluk verdi 1 ay neredeyse kullandım 1 buçk ay iişe yaramadı bıraktım sonra
Güzel bir anlatım olmuş, teşekkürler. 🌸
içim içim yağ gibi eriyip ağlarken dışım öfkeyle 2 ruh varmış gibi bende
ilginç bir tesadüftür; çevremde çok fazla psikolog oldu bugüne dek (10'dan fazladır) ve neredeyse hepsi dışarıda konuşurken bırakın bir sorununuzu halledecek, onaracak şeyler söylemeyi gündeme ilişkin basit konularda bile mantıklı cümleler kuramayacak acizlikteydi. yani sohbet ederken anlarsınız işte adam bomboş adamdır bir önce söylediği bir sonrakini tutmaz, konuşmak için konuşur vs... hepsi de iyi kötü kazanıyordu birkaçı baya kazanıyordu hatta. valla bunları gördükçe psikoloji bilimine olan inancımı yitirdim, balon olduğunu düşünmeye başladım. sonuçta birçok insan bunlara para yatırıyor, medet umuyor benim de gittiğim farklı mı olacak ki?
Her terapist kendi terapi yolculuğundan geçer ve kendi gittiği yere kadar götürür danışanini. Fakat bazı teknikler var mesela emdr . Beynin bir duyguyu işleyiş şeklini dokunma ve göz hareketleriyle iyileştiriyor. Kanıtlanmış bir çok makale var emdr yle ilgili. Iyi bir eğitim almış bir terapistle kendinize uygun yöntemi bulduğunuzda değişim ve çözüm mümkün .sevgiler 💕
Bugün kendim için ilk adımı atarak gidiyorum bu arada çok tatlısınız 💓
Merhaba hocam anlatımınız çok iyi fakat en büyük sıkıntı maddiat :( Devlet hastaneleride malum :( Vallahi kafayı yiyeceğim artık ne yapacağımı şaşırdım :(
bir seans 1 saattir yani 60 dakika 45-50 dakikaya düşürmeyin burda önemli olan insan hayatı
Of evet ya 40-45 dk şuan
ben direlt devlet hastanesinde 2 dakka olmadan bitiriyorum hemen bitse hemen kalkarım konuşmakta pek fazla iyi değilim telrme heyecan titreme oluyor nasıl nerede konuşacağımı bilmediğim için gitmiyorum varsın olsun sorunlarım olsun o daha bir problem teke tek konuşmak
@@semihkoseoglu1799 bunu yenmen gerek.Koca bı hayat böyle gecmez
@@yudoos4374 geçmeyen bir şey nasıl yeneyim biraz saçmalık :/
@@semihkoseoglu1799 inanmiyorsun ki geçeceğine
merhaba. bir insanın bir psikolog için kaç seans gitmesi gerektiğini nasıl anlar ya da siz kaç seans tafsiye ediyorsunu genelde
Merhaba, kişiye göre, terapi ekolüne göre, kişinin geliş sebebine göre, terapiden ne beklediğine göre değişir. Bazı kişiler 10 seans sonra şikayetleri azalınca terapiyi bırakmak isteyebilir, bazı kişiler hayat kalitelerini artırmak adına yıllar boyu devam edebilir .
Ücretsiz yardım da bana her
@@11ozkan89 burda ne dediğini hakkında en ufak bir fikrim yok dostum
@@klinikpsikologneclatar6751Doğru Psikoloğu nasıl bulabilirim
Hocam benim içime sıkıntı daralma giriyor gün içinde öleceğim içime doguyor gibi birsey düşünürken aklıma kötü şeyler geliyor mesalee biri öldünde bende olecekmisim gibi biri hasta oldunda bnde olcak mis gibiyim şu zaman bu zaman olecekmisim gibi hocam nolur cevap verirmisiniz
Merhabalar, anksiyete diyoruz bu yaşadığınıza. Destek alarak üstesinden gelebileceğiniz bir durum. Terapiye başlama imkanınız varsa başlayın, yoksa herhangi bir devlet hastanesinin psikiyatri bölümüne başvurarak destek almayı deneyebilirsiniz, sevgiler🌹
Gectimi senin peki
Arkadan havaalanına yaklaşan uçak sesi geliyor
Terapiste ilk gittiğimizde geçmişten mi bahsedecez yoksa yoksa yakın dönemden mi baksetcez
Bu kişiye göre değişen ve gittiğinizde seans içinde vereceğiniz bir karar 🌿
aynı şey gibi değilmi bu sözlü ders gibi okuldai gibi sıra bana geldi ve konuşma sırası bende bu çok korkutucu ürkütücü sıkıntı ter el ayak titremesi kapı önünde sıra bekliyorsun okuldaki gibi sıra sana geldi listeden kaldırılıyorsun ve tahtaya sen çıkıyorsun aynı öyle bende ki şey okuldan berri var o yüzden ihç gitmiyorum ahstanelere felan hastada olsam çok kötü yapıyor hem sosyalfobimde var anksiyetem
Merhaba ben 18 yaşındayım hayatım boyunca kafama bastırdığım şeyleri biranda kafamdan çıkartmaya başladım daha öncelerden bu konuları önemsemiyordum ama işte bir kere o şeyler çıkınca artık iyice hassaslaştım geçmiş için sürekli kendimi suçladım şu böyleydi şu şöyleydi dedim sürekli kendime sanırım zihnime şey diyorum doğru ya da yanlış yalan ya da doğru o yüzden kendi zihnime bile yalan söyliyemem bunca zaman kabul görmediğim durumları kabul etmen gerek falan diyorum ve bu canımı yakıyor en hassas olduğum yerlerden vurulmak en büyük korkularımdan vurulmak normalde bu düşündüğüm şeyleri aklımdan öyle geçirmezdim bile ama işte 1 kez olunca bu durum işte sürekli düşünmeye başladım kuruntu yapmaya başladım sürekli normalde o an benim isteğim ve niyetimle olmayan bir hatam için şimdi için şu şöyleydi böyleydi öyle değildi böyleydi değildi diye diye geçirdim sürekli
ve dedim kendime en çok korktuğun şeyler başına geldi en çok nefret ettiğin şeyler oldu ve ya daha ilerisi olursa ya korktuğun daha farklı şeyler olursa ya şöyle böyle yaparsan diye korkuyorum normalde küçüklüğümden berli bana ters karakterime uygun olmayan şeyler için bile kendimden şüphe etmeye başladım geçmiş olayları düşünce aslında öyle o kadar büyük şeyler değiller ama işte olaysa benim kafamda bam başka 18 yıl boyunca hayır dediğim şeylere karşı kendi zihnimde evet demek istemeden kabul etmeden edemeden hatta kendi hakkında gerçek olmayan şeylerle aşırı bir şüpheye girmek öyle zor ki
ve derslerim var sınavlarım başlıcak zaten daha öncelerden daha kötüydüm yeni yeni daha iyiyim kafamda titreme vardı aylardır yoğun düşünce başım dönüyor kafam tuhaf oluyor kafamın arkasındaki damar atıyordu ve bir şeylere odaklanmakta zorlanıyordum kitap okumak gibi birsürü kitap değiştirdim ilk başlarını okudum sonraysa işte anlamadım ben normalde kitap okuyan birisiydim az da olsa ve severdim anlardım en azından ama şimdi dersi bile anlamakta zorlanıyordum odaklanamıyordum şimdilerde odak konusunda daha iyiyim daha öncelerden yemeğime dikkat etmiyordum şimdiyse etmeye çalışıyorum evet eskiye göre daha iyiyim odaklanma sorunum daha az ama işte hala kaygılarım endişelerim beni tam olarak bırakmadı ve bu sorunlarla aylardır mücadele ediyordum ben biranda geçmesi belki de mümkün değil aslında psikolojiye ilgim ve sevgim var ve genelde çoğu durumu analiz edip anlabiliyorum ama işte bazen bu bile etki etmiyor aşırı empati yapmak... bile bazen bana zarar veriyor bir şeyleri sürekli anlamaya çalışmak adlandırmaya çalışmak beni sıkabiliyor ben normalde de öyle düşünen birisiydim ama bana böyle zarar vermezdi bu durum hatta düşünmeyi severdim şimdiyse artık düşünmekten soğudum olayları aşırı ve hassas bir şekilde algılıyorum en küçük bir durumu bile çok büyük bir etkiyle yaşıyorum ve bu canımı yakıyor
normalde bazı sorunlarımı kuruntuları konuştum yazarak falan etkisi oldu evet azaldı ama işte biraz daha iyi oldum ama işte bu düşünceler bitmedi sadece eskisine göre artık canım o kadar çok yanmıyordu sürekli yeni bir düşünceler yeni bakış açıları... sıkıyor normade hayır öyle değildi dediğim her durumu sorgulamaya başlıyorum sorunlarımı düşünerek ve işte yazarak bazı şeyleri anlatarak bu sorunlarımın etkisinden bir süre kuruldum daha iyi oldum ama işte sonradan yine aklıma gelebiliyorlar bu sorunlarım ben sorunu zihnimde daha önce çözmüş olsam bile şimdi yine gelebiliyor
ve derslerime ağırlık vermem gerekli sorunlarımı açarsam üzüleceğimi biliyorum sanki şuan uygun değil gibi hissediyorum zaten aşırı kötü günlerim de oldu bugünden daha zor günler... aşırı düşünmekten o şeyleri düşünmekten başka bir şeyden zevk alamama başımın ağrıması aşırı düşünmekten o an sersemleyip uyumak istemek gibi işte yani o kadar çok şey var ki şimdi bazı şeyler artık sorun etmiyorsa bile şunu anlatmadım bunu anlatmadım diye düşünsem diye korkuyorum yani bütün durumlar söylersem çok uzun olur aslında bu takıntılarım saçma şeyler kendimde biliyorum bunları mantığımla da kavrayabiliyorun ama duygularım zayıf basıyor kafam öyle çok karışıyor ki sürekli zihnimle yaptığım konuşmalar sorgular sanki bir mahkeme gibi...
ve şimdi bu sorunlarımı açarsam yine daha kötü olduğum gibi günlerdeki gibi olmak istemiyorum hiç uygun değil zaman olarak derslerime odaklanmam lazım uygun bir zaman lazım bana çünkü biliyorum ki bu hemen geçicek bir şey değil sorunlarımı deşmenin canımı yakmasından korkuyorum daha kötü olmak gibi zaten odak sorunumu azalttım şimdi yine aynı şeylerin olmasını istemiyorum
sizce ne yapmam gerek okulum ve derslerim olmasaydı eğer yaz gibi olsaydı belki bu kadar endişelenmezdim bu durum için
ama korkuyorum işte bir nevi de anlatmak öyle saçma sapan birsürü şeyleri söylemek falan gereksiz değil mi diyorum diyorum ki bir kelime edince devamı gelecek ve eğer her şeyi tüm zerresine kadar anlatmazsan eğer içinde kalıcak bu durum mesela şimdi artık sorun etmeyen durumlar onları anlatmaya ne gerek var nasıl olsa çözüldü desem bile hayır anlat ya içinde kalırsa diyorum ama bu da canımı yakıyor unutmuş olduğum detaylar detaylara çok takıyorum ve sorunlarımın başlamasının sebebin de de aslında bir kişi vardı o kişi şuan hayatımda yok ama etkisi hala kaldı ben de aslında dolaylı olarak onun sebebi var sorun zihnim de aslında işte bu sorun zihnimde bir kez başlayınca devamı geldi evet eskisine göre daha az ama işte sanırım bütün sorun algılardan ibaret her şeyi farklı bir boyutta alıglıyorum daha öncelerden nasıl olsa öyle birisi değilim diye hiç düşünmezdim neredeyse kabul da etmezdim ama işte artık başka bir durumu kabul etmeye çalışınca en saçma ve normal olmayan şeyleri bile zihnim kabul et diyor 1 şey için kabul et dedim ama işte bu her en gereksiz şeylere bile bulaştı artık geçsin diye olmayan durumları bile kabul etmek
sizce beklemeli miyim çünkü eğer patlarsam şuan için iyi olmaz uygun zaman değil sorumluluklar vs vs daha ders çalışmaya başlamam gerek sınavlar vs ve 11. sınıfım geç falan başladım da 1.sınıfta yani ilk okulda da kalmıştım yani son senem değil tabi ama işte yine de ama işte yapmam gereken ezberlerim çalışmam sınavlarım sonra normal sınava çalışmak... bunların arasında birde sorunlarımı açmak pek doğru gelmiyor sizce ne yapmam gerekli beklemeli miyim
ve birde psikolog deneyimini yaşamak da istiyorum daha önce gitmeyi düşünmezdim hatta bu gibi saçma durumlar için falan boşver derdim ileride normal bir şekilde öyle konuşmak için gidersin ama işte gündeli sorunlar gibi durumlar içinde kalmasın bu durumu yaşa diye çünkü hayalimde psikolog olmak var olmasam bile bu ilgimi kaybetmemek o yüzden mutlaka 1 kez bile olsun deneyimlemek istiyorum ve diyorum ki takıntı olarak şimdi konuşmazsan ya içinde kalırsa ya keşke anlatsaydım diye düşünürsen ileride diyorum kendime ve sonradan bu sorunlarım aklıma gelirse ve neden gitmedin diye düşünürsem diye korkmam... b
Sonuç ne
@@harunozkan896 Sonuçç hmm yine bir süre susmak daha fazla susmak.. ve hiçbir duygu hissedememek düşünmekte bile hiçsizleşmek bütün zihnimde olan her şeyi demek istemek ama sonra bununla mı uğraşıcaksın demesi şeytanın boşver uğraşma diyerek erteletmesi
her şeye nefretle bakar oldum bu yorumu sonradan gördükten sonra bile dedim ki ıyy saçma sapan ne demişsin rezil oldun dedim kendime sürekli dışarıdan bakıyorum az konuşuyorum okulda bile dediler bu durumu umursammaya çalıştıkça duyguzlaştım
ben çok konuşmayı seven birisiydim hala o eski halim olmak istiyorum çünkü o zaman çocuk gibi olurdum ve konuşmaktan zevk alırdım şimdiyse sustum içim diyor konuş konuş ne yapıyorsun sen bir yanımsa sus diyor
arkadaşınla çok konuşursun bir şey der birisi bir şey der hiçbir şey yapma diye aşırı alınganlık oldu niye herkes hatalarımı söyleyip duruyor ben bilmiyor muyum sanki diye bıktım her şeyden yok şunu yap şunu böyle yap normal şeyler olsa bile aşırı alınganlık işte herkesten her şeyden nefret eder gibiyim bir duygu besliyemiyorum sanki
normalde ben renkli dünyalara sahiptim neşeliydim.. çocuk gibi masumdum şimdiyse diyorum ki neden çocuk gibisin ki kimse sevmez seni böyle ciddi olsana dedim daha kötü oldum
ve anladım ki az konuşmak bana göre değil susmakta öyle insanlar nasıl böyle yaşayabiliyor diye düşünüyorum bazen hiç sıkılmıyorlar mı sus sus herkese karşı üzülmüyorlar mı diye
saçma sapan çok konuşmak yok günah mı gibi söylemler var etrafta az konuşunca e oluyor sanki ruhsuz olup üzülüyorsun çok konuşmak daha iyi gidipde her konuştuğun şey küfürse tabi günahtır diğer türlü içimiz isyan edip duruyor bu iyi bir şey mi sanki
ya vesvese geliyor yok nefes alıyorsun günah değilde aşırı uç şeyler vesvese olduğunun farkındayım ama engel olamıyorum işte
Sana ulaşabileceğim bi adres ver insta vs
@@MEK55 ne için dertleşmek için falan mı
@@kediyimbenkedi6886 aynen dostum yardımcı olabilirim sana
Hayat koşulun yok
Ruh sağlıgın yok
Düzgün güvenecek insan yok
Elinden tutanın yok
Money oda yok ama hedefim çok çabalayacağım bakalım ilk adımı attım ama ruh sağlıgı merkezinde acaba sigortasız falan nasıl bakıyorlar yoksa tamamen üçretsiz mi ki ulaşımıda bir dert taaa otoyolun kenarında hadi 30 dkka tabanvay desen çünkü giden otobüs bile yok ama yılmadan bu yolda ilerliycem
sonuçta ölceğiz dayı ne gerek var yaşa gitsin işte benimde varsıkıntılarım ölüceğiz ha az yaşamışsın ama dolu dolu ama çok yaşamışsın bomboş hangisini seçersin ben uzun yaşamayı ama boş olsun
Merhaba, gittiğim uzman psikolog terapisinde. Sorular sordu. Kendince çıkarımlar yaptı. Ama herhangi bir güzel bir etkileşim ve frekans uyumu da yakalayamadık. İlk seansın tabiatıdır deyip devam mı edeyim. Yoksa farklı bir uzman mı deneyeyim bilemedim. . Yardımcı olursanız sevinirim. .
Terapistinizle uyum yakalayamadığınızda değişim olabilir ancak bu kararı vermek için bir seans erken, bir süre daha devam etmenizi öneririm.
Necla hanım öncelikle teşekkürler.
Sizinle nasıl iletişime geçebilir acaba?
Google üzerinden aratırsanız bilgi ve randevu sistemime erişmeniz mümkün 🌿
@@klinikpsikologneclatar6751 teşekkürler
ben direlt devlet hastanesinde 2 dakka olmadan bitiriyorum hemen bitse hemen kalkarım konuşmakta pek fazla iyi değilim telrme heyecan titreme oluyor nasıl nerede konuşacağımı bilmediğim için gitmiyorum varsın olsun sorunlarım olsun o daha bir problem teke tek konuşmak
turkiyede toplu terapi seanslari var mi acaba?
başta yapmaktan korktuğum ve aslında asla yapmayacağım karakterime ters olan şeylerle ilgili yaparsam diye yapmaktan korktuğum cok korkulu kaygılı günler geçiriyorum daha sonra rüyamda o yapmaktan korktuğum şeyi yaparken kendimi görüyorum daha sonra ise bunun bir rüya olduğuna kendimi inandiramiyorum yapmadığıma kendimi asla ikna edemiyorum ve bu her konuda oluyor bir arkadaşımın başına bir şey geldiğinde o şeyle alakalı kendimi suçluyorumve aslında suçsuz olduğumu ilk başta bilsem de bu durum üzerine cok düşündüğüm için kendimi suçlu olduğuma ikna ediyorum bazen bu suçluluk duygusu cinsellikle de alakalı oluyor aslında öyle bir şey yapmadığımı bilsem de kendimi asla ikna edemiyorum çok sıkışmış hissediyorum intihar etmeyi düşünüyorum bu yapmadığım her sey hakkında kendimi suçlamaktan yapmışım gibi hissetmekten çok sıkıldım amacım sizden fikir almak lütfen yardım edin LÜTFEN
Merhaba düşünceleriniz çok depresif geldi bana buraya yorum yazarak birşey elde edemezsiniz eğer Ankara'da yaşıyorsanız Keçiören de aile terapi merkezî var oraya ücretsiz bir şekilde randevu alabilirsiniz geçmiş olsun ❤️❤️
Merhabalar, düşüncelerimizin büyük bir kısmı biz istemeden geçer zihnimizden. İstesek de istemesek de geçer. Bu sizin bahsettiğiniz durumu istemeniz ya da kabul görmeniz ile ilgili değildir. Örneğin obsesif kişilerin zihnine düşünceler akın eder ve genelde en hassas olmaya çabaladıkları konularla ilgili olur. Dinine karşı hassas olan kişilerin namazda akıllarından küfürlü kelimeler geçmesi buna güzel bir örnek . Bu kişinin az inançlı olması ya da yanlış birşey yapması ile ilgili değildir. Sizin örneğiniz için de geçerli aklınızdan geçen olumsuz, ayıp karşılanabilecek, kabul edilmeyecek düşüncelerin aklınızdan geçmesi sizinle ilgili değildir. Bu konuda kendinizi suçlamayın. Mutlaka destek almanızı öneririm, iyi gelecektir, sevgiler 🌿
@@klinikpsikologneclatar6751 19 yaşındayım,bir uzmandan yardım alabilmem için aileme bu durumu anlatabilmem gerek bu arada Tıp 1.sınıfım bölümümdeki psikaytrideki hocalarımla okulum yüzyüzeye geçtiginde konuşmayı planlıyordum ama arkadaşım benden önce hocama durumumu anlatmış ama ben en az 5 sene daha karşılaşacağım bir hocama özelimi açamayacağımı farkettim ya artık kaygılarım,takıntılı düşünceler o kadar katlanılmaz bir boyutta ki gerçekten dayanamıyorum bunu evde kendi başıma çözmem gerek nasıl çözebilirim ne yapabilirim artık bu konu sadece ders çalışmamı değil yaşamamı engelliyor mesela telefonumu tamamen kapattım bu kaygılarımı tetiklediği için wp,instagram kapattım ama hiçbiri yetmiyor tüm gün sadece ağlıyorum stresten hergün kusuyorum ya daha birçok şey ve benim bunu evde çözmem gerek bunun bitmesi gerek yoksa bu beni bitiriyor
@@random-bq6pj Bir uzmandan destek almak en doğru karar.. Eğer maddi bir kaygınız varsa devlet hastanesinde herhangi bir psikiyatriste başvurursanız size yardımcı olur ve oldukça faydasını görürsünüz, sevgiler🌿
@@klinikpsikologneclatar6751 yanıtladığınız zaman ayırdığınız için çok teşekkür ediyorum 🌸💙maddi anlamda hiçbir problem yok ama aileme terapi desteği almam gerektiğini söylemeye çekiniyorum
Abla korkuyorum untaniyorum gitmeye bilmiyorum niye ama çekiniyorum
Gittin mi
@@mariapuder1816 okul rehper hocasına gittim biraz sakinleştirdi kötü olduğun vakitler ara dedi beni 1 haftadır gidiyorum yanına bakalım ne olacak
@@cinetube1901 Bence psikologa da git. Daha iyi olur
@@mariapuder1816 düşünüyorum ya mükemmel giderim
Hocam ben Türkçe bilmiyor Suriyeliler için alt yazı gelebilir mi ?
Benim kocam bana diyor seni psikolojik doktoruna götürücem neden acaba ben dimiyim piskolojik doktoru ne cvp verin bana lütfen
Hocam merhaba 18 yaşından küçüksek terapide anlattımlarımız ailemize anlatılıyormu
Danışanın anlattığı hiç bişey aileye anlatılmaz diye biliyorum sadece hastanın intihar etme veya başkasına zarar verme düşüncesi varsa anlatılabilir
Hocam online terapi gibi bir hizmetiniz varmı
Paranın konuşulduğu yerde samimiyet mi olurmuş
zaten amaç samimiyet değil, doktor-hasta ilişkisi. arkadaşın değil ki samimiyet kurasın ki kaldı ki arkadaşlık samimiyet gerektirdiği için psikologlar tanıdıklarına seans yapmaz zaten. Arkadaşınla dertleşirsin ama doktora dertleşmek için gitmiyorsun amaç; psikolojik sorunlarını bilimsel nitelik taşıyarak seni değerlendirip sana tanı koymak. aradaki fark ince ve önemli zaten. Bunu bilerek doktorla görüşürsek beklentilerimizi ona göre, bu bilinçle yaklaşırsak fayda sağlarız diye düşünüyorum.
Elden ödeme oluyormu ben gidiyorum
Merhaba seanslar ne kadar sıklıkla oluyor? Kaç günde veya haftada bir?
Genellikle haftada bir şeklinde oluyor seanslar.
Psikolog mesleği:Yapan kişi için iyidir.Sebebi 💰💰.Danışan kişi için kötüdür sebebi yine 💰💰.Bu arada psikoloji öğrenciyim.
Ben ilk defa bi hastaneden randevu aldim ve seans 15dakika dediler ben 15 dakikada ne anlatayım ki
Maalesef devlet hastanelerinde hekim başına düşen hasta sayısı çok fazla olduğu için zaman oldukça kısıtlı, ilaç müdahalesine ihtiyaç var mı yok mu ona bakılıyor terapi mümkün olmuyor.
@@klinikpsikologneclatar6751 daha demin ilk psikiyatri randevumdan döndüm. Çok iyi geçti 15 dakika dediler ama yaklasik 40dakika konuştum beni de dinledi. Ilaç yazdı tekrar gorusecegimizi soyledi falan
@@chandradixit1807 lütfen cevap verir misin 2 hafta sonra psikiyatriste gideceğim yüksek ihtimalle anksiyete bozukluğu dediler ama ilk gittiğinizde sadece siz mi anlattınız yoksa soru cevap şeklinde mi konuştunuz
@@elifdead geçen cumartesi 2. Seansa gittim bu arada; gayet güler yüzlü ve sen anlattığın zaman susup dinliyor, senin konuşman bittiği zaman sorular sorabilir tabii ki ama sen kendini anlat çekinme hiç yargılanmayacağın bir ortam.
@@elifdead ben annemle gittim mesela benimle tek konuşmak istediğin bişey var mi anneni dışarı alalım mi diye sordu yani hiç bi şekilde bisey saklamana da gerek yok söyle
Devlet Hastanesinde bir psikoloğa gitmek istiyorum önerir misiniz
Kesinlikle gitmelisin. Eger begenmezsen tekrar farklı bi psikolog denersin. Ben su an devlet hastanesinde bir psikologa gidiyorum. Daha önce 2 hastanede daha gittim, onlardan verim alamadım. 3.su daha verimli geciyor.
@@hasancanozturk5408 devlete malesef randevu alamadım bir de psikiyatri olarak geçtiği için ilaç yazar diye çekindim yenibosnada ema psikolojik danışmanlık varmış oraya gitmeyi düşünüyorum teşekkür ederim
@@Nefretintohumlari rica ederim. Evet gittiğim 2 psikiyatrist de parol yazar gibi ilaç yazdilar bana fakat ben istemediğimi, psikolog yonlendirmesi istediğimi söyleyince kabul ettiler. Ilaca zorlayacak halleri yok. Umarım bekledigin gibi bir psikolog ile karsilasirsin.
@@hasancanozturk5408 ben gittiğimde 2 dakka sonra reçeteilaç yazdılar lustral ve dideral azıcık mutluluk verdi 1 ay neredeyse kullandım 1 buçk ay iişe yaramadı bıraktım sonra
İk seans Ne kadar para çıkıyorr
Sizinle nasıl iletişime geçebiliriz ?
Google üzerinden aratırsanız bilgi ve randevu sistemime erişmeniz mümkün 🌿
Doğru anlamış mıyım sadece para karşılığı derdimimizi mi dinliyor?
Onların işi bu ve bu arada sadece derdini dinlemiyor.
@@seherrez tamam bundan sonra bende psikoloğum.
@@kaderimizbatsn3073 ayh bence beni yanlış anladın
@@seherrez yoo seni anladım ya doğru diyorsun ben işi şakaya vuruyorum :)
Dert dinlemek mi ??? Psikoloji gibi bir bilim dalını okuyup bitiren yüksek lisanlar yapan bilim insanların amacı dert dinlemekten ibaret değil sadece