Koń zimnokrwisty w typie sokólskim - Nominacja do Nagrody Podlaska Marka
Vložit
- čas přidán 20. 08. 2024
- Obecnie istniejąca rasa wyhodowana została w XIX wieku na bazie rodzimych małych koni roboczych, uszlachetnianych importowanymi końmi zimnokrwistymi Francji, Niemiec i ardena szwedzkiego. Początki zorganizowanej hodowli koni na terenie Białostocczyzny datują się od 1846 r. Polityką hodowlaną, realizowaną w omawianym rejonie, kierował wówczas Główny Zarząd Stadnin Państwowych działający za pośrednictwem Wileńskiej Stacji Ziemskiej.
Nazwa „koń zimnokrwisty” pojawiła się w polskiej literaturze fachowej w roku 1964 wraz wydaniem drukiem pierwszej księgi stadnej pod tytułem Księga Stadna Koni Zimnokrwistych i Pogrubionych. Centrum hodowli koni zimnokrwistych mieściło się w okolicach Grodna, Indury, Sokółki i Dąbrowy Białostockiej. Z tych terenów poprzez jarmarki np. W Ciechanowcu przenikały na teren pozostałej części Królestwa Polskiego, a nawet do Prus.
Koń sokólski to regionalny typ koni zimnokrwistych. Na jego ukształtowanie miały bardzo duży wpływ warunki środowiskowe północno-wschodniej Polski, charakteryzujące się ostrym klimatem i słabszą jakością gleb w stosunku do innych regionów kraju. Materiał wyjściowy do wytworzenia koni w tym typie stanowiły prymitywne konie włościańskie, zwane mierzynami. Choć drobne, odznaczały się dużą siłą i wytrzymałością na zimno i głód oraz lepszym przystosowaniem do pracy w zaprzęgu niż pod siodłem. Z powodu niewielkiej masy nie mogły być wykorzystywane do transportu lub cięższych prac polowych. co wpłynęło na poszukiwanie przez rolników koni o większej masie i roślejszych w typie - zimnokrwistych.
Wdrażane są programy ochronne mające na celu zachowanie tej rasy. Konsekwentna i planowa praca hodowlana oraz racjonalne żywienie i pielęgnacja pozwoliły uzyskać swoistą populację koni zimnokrwistych, charakteryzującą się specyficznymi cechami. Na ukształtowanie typu koni sokólskich bardzo duży wpływ miały warunki środowiskowe, w jakich zostały one wyhodowane. Wielopokoleniowe zamiłowanie hodowców w rejonie Podlasia pozwoliło na wytworzenie koni będących kulturowym dziedzictwem tego regionu Polski.
PIĘKNE KONIE
Ładne konie.
Ten młody niech się sam za pysk tak pociągnie
Czemu?
Bo to konia niby boli? Jak koń się nie słucha to trzeba i mu pokazać. Nie rozumiem o co ci chodzi.
@@kxth4488 Tak i jeszcze biczem po głowie żeby się nauczył, co za zacofanie...
Ale ten koń w typie Sokólskim to już nieco za późno, te niestety mają już za dużą domieszkę.
Natomiast fakt że w omawianych rejonach były takie konie jest niezaprzeczalny. Pamiętam jeszcze na początku lat 2000 w Dąbrowie był dość znany hodowca. Suchowola, no było tego trochę.
A chorują je do rzeźni!
5ğv tá Zé