Tekst: Wanda swych przodków sercem nie wydała, Choć płeć panieńską i też postać miała, Bo jako rycerz cny pysznostąpego, Gromiła Niemca bronią opatrznego. Gwałt tedy gwałtem odpędziwszy zbrojnie, Państwo szczęśliwie rządząc i przystojnie. Czystość panieńską Bogom poślubiwszy, A wrzącym wirom wiślanym poruczywszy Ciało swe: z mostu skoczyła do wody, Dla sławy wiecznej nabyła tej szkody. Często nam sławo koniec taki wodzisz, Gdy bojaźń śmierci z oczu nam odwodzisz.
Text: Wanda swych przodków sercem nie wydała, Choć płeć panieńską i też postać miała, Bo jako rycerz cny pysznostąpego, Gromiła Niemca bronią opatrznego. Gwałt tedy gwałtem odpędziwszy zbrojnie, Państwo szczęśliwie rządząc i przystojnie. Czystość panieńską Bogom poślubiwszy, A wrzącym wirom wiślanym poruczywszy Ciało swe: z mostu skoczyła do wody, Dla sławy wiecznej nabyła tej szkody. Często nam sławo koniec taki wodzisz, Gdy bojaźń śmierci z oczu nam odwodzisz.
Wanda, na jej cześć nasza rzeka nazywała się Wanda, a nas lud nad nią żyjący nazywano Wandalami, później zamieniono nazwę rzeki na Wisła.
Jestem dumny ,że jestem z Krakowa :)
Tekst:
Wanda swych przodków sercem nie wydała,
Choć płeć panieńską i też postać miała,
Bo jako rycerz cny pysznostąpego,
Gromiła Niemca bronią opatrznego.
Gwałt tedy gwałtem odpędziwszy zbrojnie,
Państwo szczęśliwie rządząc i przystojnie.
Czystość panieńską Bogom poślubiwszy,
A wrzącym wirom wiślanym poruczywszy
Ciało swe: z mostu skoczyła do wody,
Dla sławy wiecznej nabyła tej szkody.
Często nam sławo koniec taki wodzisz,
Gdy bojaźń śmierci z oczu nam odwodzisz.
Jedny Wandy! :)))
SUPER !!!..;)
nice
EXTRA
Napiszcie proszę słowa! I akordy i jak ją zagrać na gęślach. :-)
Text:
Wanda swych przodków sercem nie wydała,
Choć płeć panieńską i też postać miała,
Bo jako rycerz cny pysznostąpego,
Gromiła Niemca bronią opatrznego.
Gwałt tedy gwałtem odpędziwszy zbrojnie,
Państwo szczęśliwie rządząc i przystojnie.
Czystość panieńską Bogom poślubiwszy,
A wrzącym wirom wiślanym poruczywszy
Ciało swe: z mostu skoczyła do wody,
Dla sławy wiecznej nabyła tej szkody.
Często nam sławo koniec taki wodzisz,
Gdy bojaźń śmierci z oczu nam odwodzisz.